Alberese

Parco Naturale delle Maremma

Walking in the Parco Naturale della Maremma

Capalbio


Colline Metallifere


la costa Toscana

        Walking along the Tuscan coast

Crete Senesi

        Abbazia di Monte Oliveto Maggiore

Grosseto


Manciano


Montagnola Senese

         Walking in the Montagnola senese


Montalcino

Monte Amiata

         Walking on Monte Amiata

Montepulciano

Prato

Scansano

Siena

          Fonti di Siena

Ospedale Santa Maria della Scala

Sorano

Sovana

Val d'Elsa

          San Gimignano

Val d'orcia

          Montalcino

          Pienza

          Sant'Antimo

          San Quirico d'Orcia

          Radicofani

          Walking in the Val d'Orcia


Val di Chiana

         Montepulciano

         Montefollonico


Valle d'Ombrone

 

 

 

 

 

 

 





 
La Costa Toscana

La Maremma Toscana, il fascino di una terra senza compromessi

 

La Maremma Toscana, il fascino di una terra senza compromessi [1]



Toacana ] Galleria di immagini  
     
   
De Toscaanse Maremma, de charme van een compromisloos land

   
   

In Midden Italië ligt een betoverende, ongerepte regio. Het staat bekend als Maremma en heeft een prachtig, gevarieerd landschap. De Maremma is een gebied met vage historische grenzen, dat als een wig tussen twee regio's in ligt, het zuiden van Toscane en het westen van Lazio.
In zijn Divina Commedia situeert Dante Alighieri het gebied van de Maremma tussen Cecina en Corneto, de vroegere naam van Tarquinia:

   

«Non han sì aspri sterpi né sì folti
quelle fiere selvagge che 'n odio hanno
tra Cecina e Corneto i luoghi cólti.»

   

Dante, Inferno, Canto XIII, vv. 7-9

Doorgaans worden in de Maremma drie delen onderscheiden, de Maremma Livornese in het noorden, de Maremma Grossetana in het midden en de Maremma Laziale in het zuiden. De afbakening van deze gebieden is niet altijd duidelijk en dat lijkt ook wel passend voor de Maremma. Grosso modo beslaat de Toscaanse Maremma ongeveer een kwart van het territorium van Toscane in de provincies Livorno en Grosseto.
Etymologisch verwijst maremma of maremme naar het Latijnse maritima, 'gelegen aan zee', en naar het Spaanse marisma wat moeras betekent. De naam verwijst dan ook hoofdzakelijk naar het centraal gelegen Maremma Grossetana waar in de moerassen en langunes langs de kust lange tijd malaria voorkwam. Hierdoor raakten de kustgebieden in de middeleeuwen sterk ontvolkt. Door malaria is ook de bij Grosseto gelegen oude Romeinse stad Roselle uiteindelijk verlaten. In dit artikel laten we de Toscaanse Maremma samenvallen met de Maremma Grossetana. Grosseto is de meest zuidelijke en de grootste van de tien provincies in Toscane.
Lees hier meer over de Maremma Livernese.


De Toscaanse Maremma

De Toscaanse Maremma is een erg gevariëerd gebied. Het is een minder bekend deel van Toscane en er valt nog veel te ontdekken. D. H. Lawrence arriveerde in 1926 in Toscane en schreef er enkele van de meest beroemde woorden uit de vroege twintigste-eeuwse literatuur. Maar naast Lady Chatterley's Lover schreef D. H. Lawrence ook een indringend boek over Paesi etruschi. In de Maremma Toscana, het zuidelijke deel van Toscane vond hij een klankbord voor zijn rusteloze en melancholische ziel.
Vandaag de dag is de Maremma een land van contrasten, waar de rustieke charme van het platteland hand in hand gaat met de moderne elegantie van zijn badplaatsen, kuuroorden en sublieme wijndomeinen. Maar onder deze oppervlakte glinstert nog steeds die erfenis van de Etrusken, als een kostbare schat die wacht om ontdekt te worden door degenen die de moed hebben om de tijd te nemen, en zich te laten bekoren door het intrigerend verleden en de authenticiteit van dit gebied.


La Maremma Toscana offre scenari mozzafiato, da ogni angolo la si guardi La Maremma Toscana, un paese totalmente sconosciuto La Maremma Toscana, la Toscana più verde e lussureggiante La Maremma Toscana, scoprire la Toscana più autentica La Maremma Toscana e l'Area del Tufo, l'antichissimo territorio abitato da Etruschi

Suggestieve beelden van het betoverende achterland van de Toscaanse Maremma [2]

 

De Maremma Grossetana, of het achterland van Grosseto wordt nog steeds beschouwd als het Toscane van de armen, een erfenis van zijn geschiedenis als een hard en meedogenloos land dat lange tijd geteisterd werd door malaria. Maar het is juist deze geschiedenis van een uitgestorven en dunbevolkt land waaraan de Maremma vandaag nog steeds haar natuurlijke schoonheid dankt.
Wat ooit een dichtbevolkt, rijk en welvarend land was onder Etruskische heerschappij, veranderde geleidelijk in een ontvolkte en onherbergzame plek. Op het einde van het Romeinse rijk vond er een geleidelijke overstroming van het vasteland plaats. Door de eeuwen heen overstroode vrijwel alle kustgebieden in de Maremma. Tijdens de eerste decennia van de 18e eeuw werd het toch al zwaar beschadigde gebied getroffen door invasies van sprinkhanen. In juni 1711 verscheen er een enorme sprinkhanenwolk uit de zee die de zon verduisterde en het hele Maremma-gebied bedekte, van Piombino tot Massa Marittima, Gavorrano, Sassetta, Campiglia, Castagneto Carducci en Cecina, waarbij elke plant werd vernietigd. In 1716, waren er tussen april en juni nieuwe invasies.

Tot in de zeer recente geschiedenis stond de Maremma bekend als een onherbergzaam land. De levensduur was er erg kort. In de dichtbeboste heuvels schuilden de briganti, struikrovers die in de vele grotten overleefden. De Grotta di Stoppa werd genoemd naar de beroemde brigante maremmano Enrico Stoppa die de grot als schuiloord gebruikte tijdens zijn strooptochten in de Monti dell'Uccellina. Zij vormden een reëel gevaar, zozeer zelfs dat reizigers op de Grand Tour door Italië de Maremma probeerden te vermijden.
En ook nu nog is de Maremma van massatoerisme gespaard gebleven.


Kaart Maremma Toscana Google Maps

 

De Toscaanse Maremma

De Maremma Livornese

Bijzondere natuurgebieden en stranden in de Maremma Grossetana

Le Bandite di Scarlino
La Riserva Naturale della Diaccia Botrona
De Villa Granducale en het Parco Naturale della Maremma
Parco Naturale della Maremma
Alberese, de strada del Mare en de Spiaggia dei Capanni, het strand van de hutten
Wandelen in het Parco Naturale della Maremma
Monte Argentario, Orbetello, Tombolo della Giannella e Tombolo di Feniglia
Ansedonia en de Torre della Tagliata
La Torre di Buranaccio e l'Oasi di Burano
Capalbio e il Giardino dei Tarocchi

Het achterland van de Toscaanse Maremma

De Colline Metallifere
Montemassi
De Cornate di Gerfalco
Massa Marittima
Archeologisch park aan het meer van Accesa
Civitella Marittima, Campagnatico, Cinigiano, Civitella Paganico en Montegiovi
Scansano, Montemerano, Saturnia en Manciano
Magliano in Toscana, Montiano, Marsiliana d'Albegna
Citta del Tufo, Sovana, Sorano en Pitigliano

 

La Maremma Toscana e Sasso d'Ombrone (Cinigiano)

De Maremma Grossetana en Sasso d'Ombrone (Cinigiano) [1]

 

Bijzondere natuurgebieden aan de kust

Een groot deel van de province Grosseto, bijna 47 % is beschermd gebied. De talrijke natuurgebieden en -reservaten lijken een garantie voor het behoud van grote delen van de Maremma. De Maremma wordt vaak geassocieërd met het Parco Naturale della Maremma. Dit is een van de oudste beschermde natuurgebieden van Italië. Maar er is nog veel meer te zien en te beleven in de Toscaanse Maremma. De kust van de Maremma aan de Tyrrheense Zee heeft enkele van de mooiste zandstranden van Toscane en enkele bijzondere natuurgebieden. Voor natuurliefhebbers is de Toscaanse Maremma een waar paradijs.
Kenmerkend voor het kustlandschap tussen Piombino en Follonica zijn de historische wachttorens. De oudste is de Torre Mozza, gebouwd in de eerste helft van de 16e eeuw tegen de Saraceense invallen die de kust eeuwenlang verwoestten.
Naast het Parco Naturale della Maremma vormen de wetlands van Diaccia Botrona en het Bandite di Scarlino twee uitzonderlijke natuurgebiedenn in de Maremma Grossetana.

Bandite di Scarlino


Het natuurreservaat Bandite di Scarlino ligt ten zuiden van Puntone di Scarlino. De glooiende heuvels met steeneiken, kurkeiken en aardbeibomen zijn een mooi wandelgebied, en verbergen enkele van de mooiste stranden van Toscane. Kleine intieme baaien zoals Cala Martina en Cala Violina zijn een geliefkoosde plek voor vele Italianen.

 

Salina di San Paolo, con in fondo ilCassello idraulico di Bocca d'Ombrone   Cala Violina   Cala Violina e Le Bandite di Scarlino

Riserva Naturale Bandite di Scarlino

 

 

Cala Violina

 

 

Cala Violina e Le Bandite di Scarlino

 

Le Bandite di Scarlino, Cala Violina, a stunning white sand cove   Le Bandite di Scarlino, strada verso Cala Violina, tra le più belle spiagge in Maremma   Cala Martina Puntone Grosseto 2013-09-03 15.59.22

Le Bandite di Scarlino, Cala Violina, a stunning white sand cove

 

 

 

Le Bandite di Scarlino, strada verso Cala Violina, tra le più belle spiagge in Maremma

 

 

Cala Martina

 

Cala Violina is een kleine inham waar enkele bijzondere natuurelementen een suggestief landschap creëren.
Aardbeibomen, steeneiken, heide, cyste groeien vlakbij de zee en zorgen voor sterke kleurcontrasten. Het water is erg helder, diep in zee liggen enkele eilanden van de Toscaanse Arcipelago: Pianosa, Montecristo en Giglio. Als het strand leeg is ervaar je bijzonder muzikale sensaties. Het fijne witte zand laat dan bij elke stap hoge viooltonen horen. Zo verhaalt de legende, maar je moet dit zelf ervaren. Of is dit een verhaal voor de reisgidsen?


Cala Violina, la spiaggia più bella della Toscana

Cala Violina, het mooiste strand in Toscane [5]

 

Het natuurreservaat Diaccia Botrona


Het natuurreservaat Diaccia Botrona strekt zich uit over meer dan duizend hectare en wordt beschouwd als het belangrijkste moerasgebied van Italië. Het is alles wat is overgebleven van het oude Meer van Prile, dat in de 19e eeuw werd drooggelegd. In zijn huidige staat beslaat het moerasgebied ongeveer 700 hectare, vlakbij het dennenbos dat Castiglione della Pescaia met Marina di Grosseto verbindt. Het Diaccia Botrona gebied ontstond in de 18e eeuw na de drooglegging van het Lago Prile door het groothertogdom van Toscane.
In de tijd van de Etrusken lagen Roselle en Vetulonia aan de oevers van dit meer.


Castiglione della Pescaia, Giglio sul sfondo   La Riserva Naturale della Diaccia Botrona e Castiglione della Pescaia   Il Padule della Diaccia Botrona e la Casa Rossa Ximenes

Castiglione della Pescaia, Giglio sul sfondo

 

 

La Riserva Naturale della Diaccia Botrona e Castiglione della Pescaia

 

 

Il Padule della Diaccia Botrona e la Casa Rossa Ximenes

 

In de prehistorie bevond zich in de vlakte van Grosseto een grote golf waarin de Ombrone en de Bruna uitmondden. In de tijd van de Etrusken veranderde de zee-inham geleidelijk in een grote lagune, Lago Prile, die in verbinding stond met de zee. Twee Etruskische steden keken uit over deze langune, Roselle en Vetulonia.
In de Romeinse tijd kreeg het landschap een andere vorm: de afsluiting of vernauwing van de uitmonding in zee, veroorzaakt door de rivierafvoer, veranderde het Lago Prile in een gesloten bekken, en de monding van de Ombrone verplaatste zich verder naar het zuiden.
Het einde van het Romeinse Rijk leidde ook tot de degradatie van dit gebied: drainage- en waterreguleringssystemen ontbraken en de kustweg was waarschijnlijk niet meer bruikbaar.

 

Lago Prile

Lago Prile

Het natuurreservaat Diaccia Botrona strekt zich uit over meer dan duizend hectare en wordt beschouwd als het belangrijkste moerasgebied van Italië. Het is alles wat is overgebleven van het oude Meer van Prile, dat in de 19e eeuw werd drooggelegd. In zijn huidige staat beslaat het moerasgebied ongeveer 700 hectare, vlakbij het dennenbos dat Castiglione della Pescaia en Marina di Grosseto verbindt.

In de zestiende eeuw strekte het meer van Castiglione zich uit over zo'n vijftig vierkante kilometer en was het één van de meest uitgestrekte meren van Toscane. Een groot deel van de laaglanden van de Maremma waren destijds bewoonbare moerassen waar malaria heerste. Dgemiddelde levensverwachting voor de bewoners was tweeëntwintig jaar. Onder het bewind van Leopold, de hertog van Lotharingen werd een begin gemaakt met de drooglegging va het gebied.
Pietro Leopoldo di Lorena gaf Leonardo Ximenes, een jezuïtische wiskundige,de opdracht om de noodzakelijke ingrepen om het land droog te leggen te onderzoeken en malaria uit te roeien.

Tot in het midden van de 19° eeuw dacht men dat de giftige adem van het moeras de mensen besmette met allerlei ziektes. Mi asma is Oud-Grieks voor slechte of bedorven lucht, en ook de Latijnse vertaling mala aria verbindt het moeras en de lucht met ziektes.
Leonardo Ximenes was ervan overtuigd dat het de miasma van de stilstaande moerassen was die malaria veroorzaakte en dat het voorkomen van de vermenging van zoet en zout water de vorming van malaria zou stoppen. En dus werd tussen 1767 en 1768 de La Fabbrica delle Cateratte Casa Rossa gebouwd als belangrijkste instrument om het rivier- en zeewater gescheiden te houden.



Riserva Naturale Diaccia Botrona, Castiglione della Pescaia

Het moeras achter het dennenbos van Castiglione della Pescaia strekte zich ooit uit over de vlakte tot Grosseto.Riserva Naturale Diaccia Botrona, Castiglione della Pescaia [2]

 

Casa Ximenes, ook wel Casa Rossa, het Rode Huis genoemd, ligt op korte afstand van het historische centrum van de mooie en populaire havenstad Castiglione della Pescaia. Het opvallende gebouw, dat op drie bogen rust, is volledig gerestaureerd en de machines om de sluizen te bedienen maken nu deel uit van het Museum Casa Rossa Ximenes. De Toscaanse rode pleister geeft Casa Rossa altijd weer een andere aanblik. Het is dan ook een van Maremma's meest gefotografeerde gebouwen.



L'abbazia di San Pancrazio al Fango   Casa Rossa Ximenes, Castiglione della Pescaia   La Casa Rossa Ximenes

L'abbazia di San Pancrazio al Fango

 

 

Casa Rossa Ximenes, Castiglione della Pescaia

 

 

La Casa Rossa Ximenes

 

De Diaccia Botrona is een paradijs voor vogelaars, met meer dan 200 vogelsoorten die het hele jaar door worden waargenomen, waarvan er ongeveer 80 nestelen.
Het natuurreservaat Diaccia Botrona biedt een geweldige wandelexcursie, de sentiero n ° 31 o RET 010 die begint bij het Casa Rossa Ximenes.


Casa dei pescatori   Il Padule dall'Isola Clodia - panoramio  
Anello Riserva Naturale della Diaccia Botrona

Casa dei pescatori
La Casa Rossa Ximenes - Baddia al Fango | Il sentiero n° 31 o RET 010

 

Il Padule dall'Isola Clodia

 

 

Anello Riserva Naturale della Diaccia Botrona


Parco Naturale della Maremma


Het Parco Naturale della Maremma strekt zich 25 km uit tussen de monding van de Ombrone tot Talamone en kent een grote verscheidenheid aan suggestieve landschappen: de kust met zijn lange verlaten zandstranden, de dichtbegroeide groene Monti dell'Uccellina, het dennenbos van Marina di Alberese, de monding van de rivier Ombrone en de moerasland van Paludi della Trappola, waar butteriToscaanse cowboys het vee door het moerasland loodsen.

 

Parco Naturale della Maremma, Alberese, Grosseto

Parco Naturale della Maremma, Alberese, Grosseto [2]

 

Tot de Eerste Wereldoorlog bestond het gebied nog steeds voornamelijk uit moerassen, heuvels met struikgewas, en bos- en weidegebieden. Dankzij de inzet van tientallen en tientallen Venetiaanse families die zich hier vestigden, werd een programma van volledige landontginning opgezet. Sinds 1978 is het landgoed van Alberese overgedragen aan de regio Toscane. De laatste erfenis van de drassige omgeving is nog zichtbaar in het noordelijke deel van het park, de Palude di Trappola, een moerassig gebied dat zich uitstrekt tussen de monding van de Ombrone en Principina a Mare.
Tussen de Ombrone en de rontspunt van Collelungo ontvouwt zich het weelderige dennenbos van de Alberese, het bos werd geplant in 1844 op voorheen drassig land. Daarachter verrijst het Uccellina-gebergte, dat in een ver verleden een eiland was, zoals blijkt uit de overvloedige aanwezigheid van kalksteen. In een van de vele grotten, de Grotta della Fabbrica, zijn botten en werktuigen gevonden die dateren uit het Paleolithicum.

In het park werden veel interessante wandelroutes uitgetekend, die je laten kennismaken met de verschillende facetten van deze unieke kuststrook.


Centro Visite Alberese

Via del Bersagliere, 7/9 - Alberese (Gr)
Tel. +39 0564 407098 - Fax. +39 0564 407278, e-mail: centrovisite@parco-maremma.it
Elke dag open, ook op feestdagen, met deze tijden: van 8.30 tot 14.00 uur

Visitor Center and Talamone Aquarium

Via Nizza, 12 - Talamone (Gr)
Tel. +39 0564 887173 - Fax. +39 0564 887173
Elke dag geopend, inclusief feestdagen, met het volgende tijdschema: van 1 september tot 30 juni van 8.00 tot 13.00 uur; van 1 juli tot 31 augustus van 8.00 tot 12.00 uur en van 17.00 tot 20.00 uur.
De prijzen van de tickets variëren van jaar tot jaar ... kijk op de officiële website.
www.parco-maremma.it
Visualizzare Mappa localizzazione Centro Visite e Uffici Amministrativi di Alberese

 



De Villa Granducale en het Parco Naturale della Maremma


De Villa Fattoria Granducale was oorspronkelijk een klein fort dat in de 15e eeuw werd gebouwd door de Orde van de Ridders van Malta na het verval van de abdij van San Rabano. De kapel van Sant'Antonio abate naast de villa dateert uit de 16e eeuw.

In de achttiende eeuw kwam het hele complex op de heuvel in handen van de groothertogen van Toscane, die begonnen met de renovatie van zowel de kerk als de aangrenzende villa die hun landelijke residentie werd. Leopoldo liet er een fattoria bouwen, een boerderij die model moest staan voor het leven in dit onherbergzame gebied. De Fattoria d'Alberese of Tenuta di Alberese bestaat nog steeds, het is de grootste biologische boerderij van Toscane.
De grote hertogelijke villa presenteert zich als een majestueus maar elegant gebouw van drie verdiepingen, met twee zijterrassen van uitzonderlijke grootte die aan de zijkant van de eerste verdieping liggen. De kerk van Sant'Antonio Abate is opgenomen tussen de villa en andere gebouwen. De kerk is alleen open voor het publiek op de ochtend van palmzondag voor de zegening van de olijfbomen en de processie naar de nabijgelegen neoromaanse parochiekerk. Dat is elk jaar een bijzondere gebeurtenis.

Onder het bewind van Leopold werd het moeras van de Maremma voor een groot deel drooggelegd. In het Parco Naturale della Maremma getuigen de vele aangelegde kanalen van het niet aflatende gevecht tegen natuurelementen.



Villa Granducale, Alberese
  Villa Granducale, facciata, Alberese   illa Granducale, chiesa, Alberese

Villa Granducale di Alberese

 

Villa Granducale, facciata, Alberese

 

illa Granducale, chiesa, Alberese

Campagna Grossettana. La Tenuta dell’Alberese dell’Opera Nazionale per I Combattenti, Lato Sud   Allevamento cavalli brasi, Grosseto   Butteri, alla foce dell'Ombrone, Parco naturale della Maremma

Campagna Grossettana. La Tenuta dell’Alberese dell’Opera Nazionale per I Combattenti, Lato Sud

 

 

Allevamento cavalli brasi, Grosseto

 

Butteri, alla foce dell'Ombrone, Parco naturale della Maremma

Kort na het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog stond de familie Lorena het bedrijf af aan hertog Lante Pietro della Rovere, maar in 1923 onteigende de Italiaanse regering het landgoed en droeg het over aan de Opera Nazionale Combattenti (ONC). Deze organisatie zou vanaf 1926 de landwinningswerkzaamheden verderzetten en bouwde ongeveer 100 boerderijen die genoemd waren naar de plaatsen van de veldslagen van de Eerste Wereldoorlog (Bainsizza, Montegrappa, Pasubio, Montesanto, Gorizia, Monte Asolone). In 1930 benoemde de ONC enkele boerenfamilies uit Veneto als deelpachters. Zij kwamen uit de frontgebieden van de Eerste Wereldoorlog.
Getuigenissen van de Ass. Strijders zijn de kleine travertijnplaat boven de toegangsdeur met het opschrift: "OPERA NAZIONALE PER I COMABATTENTI". Hetzelfde motto wordt gevonden onder een raam van de voorgevel, met daarboven een zwijnenkop[15].



Lapide Opera Nazionale Combattenti MCMXXXI, Villa Granducale di Alberese
  Villa Granducale di Alberese. Insegna sulla facciata della Villa con la data della sua costruzione, anno 1474   Torre della Trappola Grosseto

Lapide Opera Nazionale Combattenti MCMXXXI, Villa Granducale di Alberese

Villa Granducale di Alberese. Insegna sulla facciata della Villa con la data della sua costruzione, anno 1474

 

La Torre della Trappola presso Principina a Mare

 

La Regina di Torre Trappola

  Non fatela tanto lunga, me lo sono potuto permettere, anche se non è stato facile. Diceva con ruvida semplicità a chi lodava la sua opera. Possiedo un tesoro, ma sono solo la custode e non posso negare, soprattutto ai maremmani, di godere di quello che da secoli appartiene loro. [4]  

Langs de linkeroever van de Ombrone strekt zich de Palude di Trappola uit, het laatste drassige gebied in het natuurpark, 490 hectare die gekenmerkt worden gekenmerkt door een reeks brakke moerassen, die oorspronkelijk het zuidelijke aanhangsel vormden van het oude meer van Prile.
Giuliana Ponticelli, de Regina di Torre Trappola (de koningin van Torre Trappola), beheerde decennia lang dit gebied tussen Bocca d'Ombrone en Principina al Mare, de Padule della Trappola.
De legendarische eigenaar van de rechteroever van de Ombrone-delta wijdde haar leven aan het verbeteren en behouden van de natuurlijke en historische omgeving van "la Trappola", het landgoed dat ze geërfd had van haar voorouders en dat zij intact wilde houden.
De Fattoria di Torre Trappola, waar Giuliana Ponticelli haar leven doorbracht, is nog steeds een van de meest authentieke en suggestieve plaatsen van de Maremma. Het landgoed lijkt te zweven tussen rivier en moerasland, tussen de zee en de vruchtbare weilanden waar Maremma-runderen en wilde paarden nog altijd vrij rondlopend worden grootgebracht[3]. De Padule della Trappola is een uitgelezen plaats voor vogelaars en birdwatching. En het strand is van een onveranderlijke wilde schoonheid.


 

Spiaggia La Trappola (Principina a Mare), Grosseto

I tronchi della spiaggia di Principina a Mare vengono utilizzati di utilizzarli per la costruzione di capanni [6]

 

Het strand ten zuiden van Principina a Mare is ruig en ongerept zoals de natuur het bedoeld heeft en wordt gerekend tot de mooiste stranden van de Maremma Grossetana. De Padule della Trappola zijn moerasgebieden, die misschien gevormd werden door de geleidelijke opmars van het strand dat de oude kustmeren zou hebben ingesloten. Dit gedeelte van het strand van Principina a Mare, de Spiaggia dei Capanni, is ruiger en wild en geeft ons een idee hoe de stranden er in Toscane ooit hebben uitgezien.Het strand is bezaaid met grote boomstammen, meegevoerd door de nabijgelegen Ombrone rivier, ze werden gladgestreken en gepolijst door de zon en de tijd. Bezoekers bouwen er hutten mee, de capanni, om te schuilen voor de zon en de wind.
Recentelijk werden enkele beperkingen uitgevaardigd om zowel bezoekers als het strand te beschermen. Hoe je het strand kan bereiken lees je hier.


Alberese, Strada del Mare


In Spergolaia met zijn prachtige negentiende-eeuwse graanschuren, begint de Strada del Mare. Deze door pijnbomen omzoomde weg met een mooi aangelegd fietspad leidt naar het strand van Marina di Alberese, dat zich uitstrekt tussen de monding van de Ombrone en de Torre di Collelungo.




Alberese, strade del Mare   Parco Naturale della Maremma, Alberese, Grosseto   Paludi alla foce dell'Ombrone

Alberese, Strada del Mare

 

Parco Naturale delle Maremma, canale idraulico

 

Paludi alla foce dell'Ombrone


   
   

Kaart Strada del Mare, Alberese | Grotere kaart weergeven


 
   

La Spiaggia dei Capanni, het strand van de hutten


Het strand van Marina di Alberese is wild en ongerept, met fijn en goudkleurig zand en met veel kleine capanni. Ook dit lange zandstrand is een natuurlijk en bijna magisch paradijs, het aangespoelde drijfhout en de hutten van verweerde stammen en takken vormen een archetypisch beeld van de Maremma.

Het strand strekt zich noordwaarts uit tot aan Bocca d'Ombrone of de monding van de Ombrone waar het hydraulische huis met zijn toren de grens van twee gebieden markeert. Rechts van de Ombrone zien we nog de restanten van het oude zoutwinningsgebied, de Salina di San Paolo.



Vecchio carro, rifugio per birdwatching, Bocca D'Ombrone, Parco naturale della Maremma Marina di Alberese, con tronchi di alberi che il fiume Ombrone ha gettato sulla spiaggia, Parco naturale della Maremma, Toscana La spiaggia e le dune incontaminate di Marina di Alberese I capanni di legni a Marina di Alberese, Parco naturale della Maremma Spiaggia Marina di Alberese, Parco naturale della Maremma

Sfeervolle beelden van de ongerepte natuur van het strand van Marina di Alberese, Parco naturale della Maremma [1]

 

Alberese ligt bijna midden in het Parco Naturale della Maremma. De oppervlakte van het park beslaat ongeveer 10 000 ha en dat land is voor 4/5 eigendom van de Azienda Regionale Agricola di Alberese [2].

 

La Tenuta di Alberese

La Tenuta di Alberese is een van de meest prestigieuze landbouwbedrijven in Italië vanwege zijn rijke historische en architecturale erfgoed dat de afgelopen jaren grotendeels is gerestaureerd.
De belangrijkste sites van de Tenuta zijn de Villa Granducale, de Abdij van San Rabano, de toren van Collelungo, de toren van Castelmarino en de Granaio Lorenese di Spergolaia, een van de grootste 19e-eeuwse graanschuren van Europa. Het gebouw werd tot een mooie tentoonstellingsruimte getransformeerd.


De focus van de Azienda Regionale Agricola di Alberese ligt op biologische landbouw en meer bepaald op de veeteelt van de Maremma-runderen.
Alberese is met zijn 4.200 hectare een van de grootste biologische boerderijen in Europa: meer dan 400 typische witte Maremma-runderen en 40 Maremmana-paarden grazen tussen dennenbossen, mediterraan struikgewas en gecultiveerd land, en het zijn de butteri (herders te paard of cowboys) die voor hen zorgen.
Het leven van de buttero is een oud ambacht dat tot het collectieve geheugen van de Maremma behoort, en de butteri zijn een van de grootste attracties van de Tenuta di Alberese.
Je kan de tenuta bezoeken in località Spergolaia langs de Strada del Mare. Er is ook een winkel aar je locale produten kan aankopen. Er wordt ook wijn verbouwd, de Tenuta di Alberese cultiveert meer dan 53 hectare wijngaarden in het DOCG-gebied van Morellino di Scansano.

Azienda Regionale Agricola di Alberese
Strada del Mare, 25 loc. Spergolaia 58100 Alberese (GR)
www.alberese.com

Punto Vendita
Agricola Alberese srl - via dell'Artigliere, 4 58100 Alberese (GR)

The Last Italian cowboys (Gli Ultimi Butteri)


Trailer Gli ultimi butteri, Walter Bencini, 2018, Berta Film su Vimeo


Ook paarden lopen in het park nog in het wild rond, de cavalli bradi. Het paard is een typisch ras uit deze streek, de Maremmana. De geschiedenis van de Maremmana is niet helemaal bekend, maar wat gesuggereerd wordt is dat de voorouders uit Noord-Afrika kwamen, geïmporteerd door de Romeinen uit Numidia. [4]

 

Butterio in film

Gli Ultimi Butteri - Film Documentario di Walter Bencini, Montevarchi | The Last Italian cowboys (Gli Ultimi Butteri) - Trailer

Film documentario sul mondo degli ultimi veri butteri della Maremma Toscana.

Dream of Italy: Tuscan Cowboys

Butteri maremmani

 

Monte Argentario, Orbetello, Tombolo della Giannella e Tombolo di Feniglia


Argentario was oorspronkelijk een eiland, maar door de eeuwen heen hebben de werking van de zee en de rivier Albegna twee stroken land gecreëerd die het ruige voorgebergte van Monte Argentario verbinden met het Toscaanse vasteland, de zogenaamde Tomboli della Giannella en Feniglia. De zee die tussen de twee tombolo's is ingesloten, vormt een lagune en is een buitengewoon ecosysteem, de Oasi Orbetello. Het klein waterrijk natuurreservaa is een van de belangrijkste wetlandnatuurreservaten aan de Tyrrheense Zee.
De lagune die Orbetello omringt karakteriseert en definieert in veel opzichten ook de stad. Het historische centrum van Orbetello strekt als het ware zijn hand uit in de lagune, zodat de stad bijna volledig omringd is door water. Het is dit water dat lange tijd de belangrijkste bron en inspiratiebron is geweest voor de vis- en zeevruchtenkeuken van Orbetello, die vooral bekend staat om zijn gerookte paling en bottarga.

De Tombolo di Feniglia is een betoverende zandduin die tussen de heuvel van Ansedonia en Monte Argentario ingesloten ligt, en die aan de binnenkant uitkijkt op de lagune van Orbetello, terwijl de buitenkant over een lengte van zes kilometer direct uitkijkt op de zee.

La Maremma toscana. Orbetello visto dal convento Padri Passionistii sul Monte Argentario

La Maremma toscana. Orbetello visto dal convento Padri Passionistii sul Monte Argentario [9]

 

De Tombolo di Feniglia, ook wel Duna di Feniglia genoemd, heeft een oppervlakte van 474 hectare en is zes kilometer lang. Het bestaat uit een bos van pijnbomen en een paradijselijk strand van meer dan zes kilometer lang. Iets voor de gebouwen van de Corpo Forestale staat een stele of gedenksteen ter nagedachtenis van Caravaggio, die in 1609 op dit strand stierf.

Beide landtongen rond Orbetello, de Tombolo di Giannella en de Tombolo di Feniglia, begrenzen de Laguna di Orbetello. Dit klein waterrijk natuurreservaat is een van de belangrijkste wetland natuurreservaten aan de Tyrrheense Zee, en staat onder bescherming van het Ramsar-verdrag. De Oasi WWF werd in 1971 opgericht, na de ontdekking van een kleine nestkolonie van steltkluten, een soort die in Italië al sinds het begin van vorige eeuw niet meer was waargenomen. De Laguna di Orbetello is het overwinteringsgebied van de heremietibis.


LOrbetello e Tombolo di Feniglia   Oasi Orbetello, Laguna di Orbetello   Riserva naturale Laguna di Orbetello

Orbetello e Tombolo di Feniglia

 

Oasi Orbetello, Laguna di Orbetello

 

Riserva naturale Laguna di Orbetello

 

 

Il Tombolo della Giannella visto dal Monte Argentario

  Cosa a Tombolo di Feniglia, vusta dalla laguna   Tombola di Feniglia, la Riserva naturale Duna Feniglia

Il Tombolo della Giannella visto dal Monte Argentario

 

 

Cosa a Tombolo di Feniglia, vusta dalla laguna

 

 

Anello Tombola di Feniglia, la Riserva naturale Duna Feniglia

 

Een van de mooiste attracties in Orbetello is il Mulino Spagnolo (Spaanse molen). In de 15e eeuw stonden er negen windmolens in het meer van Orbetello, ze werden gebouwd onder de regering van Siena (13e - 15e eeuw). Vanaf 1557 was Orbetello hoofdstad van de kleine, door Spanje geregeerde, de Stato dei Presídi.
In het verleden gebruikte de molen de kracht van het water en de wind om graan te malen dat naar de molens werd gebracht door barchini, de typische boten met geringe diepgang die in Orbetello in de lagune gebruikt worden.

De negen oorspronkelijke molens werden gebouwd door de Sienezen, ze werden gebruikt om graan te malen dat dat naar de molens werd gebracht door barchini, de typische boten met geringe diepgang die in de lagune van Orbetello gebruikt worden. Destijds werkten de molens dankzij de kracht van het water dat elke zes uur met eb en vloed de lagune binnenkwam en verliet vanaf de Giannella tombolo, wat de enorme hydraulisch kracht genereerde waarmee de molenstenen werden rondgedraaid.

Onder Spaans bewind werden de zeilwieken aan de molen toegevoegd, zodat de molens ook de kracht konden benutten van de mistral en de sirocco winden die op de lagune vrij spel hadden. De 9 molens die in een rij waren geplaatst, konden een enorme productie aan omdat ze gebruik konden maken van zowel de beweging van de stromingen en die van de wind. Deze combinatie van waterbouwkunde en windtechniek is van groot historisch belang.



Mulino Spagnolo, il simbolo di Orbetello

Mulino Spagnolo, il simbolo di Orbetello [3]

 

De Torre della Tagliata

Tot de meest opvallende militaire architectuur behoren de wachttorens die oprijzen langs de kust van Toscane. En van die torens heeft een bijzondere geschiedenis. De Toren van Tagliata die op het strand van Ansedonia staat was enkele jaren de thuisbasis van de componist Puccini. Giacomo Puccini woonde in deze Spaanse toren tijdens de laatste jaren van zijn leven. Hij begon hier met het schrijven van de opera Turandot.

Giacomo Puccini, een fervent jager en visser, hield van het wilde moerasland van de Maremma. In 1920 kocht hij de afbrokkelende toren op het verwaaide strand.

 

 

Ansedonia, Torre e forte della Tagliata 01   The Tagliata Tower, or the Puccini Tower
  Cosa10

Ansedonia, Torre e forte della Tagliata [1]

 

 

Torre della Tagliata

 

Vista da Cosa verso la costa di Vulci e la Maremma laziale

 

Ansedonia en Cosa

Boven de Torre della Tagliata, nabij Ansedonia, ligt de stad Cosa, een oude Romeinse stad uit de 3e eeuw v.o.t., waar het mediterrane struikgewas de overblijfselen van eeuwenoude woningen en huizen omringt. Cosa was een Romeinse kolonie en havenstad aan de kust van Etrurië.
De eerste decennia van de 3e eeuw v.o.t. ging Rome de confrontatie aan met de naburige steden in Etrurië en zou geleidelijk de controle over hun grondgebied overnemen. Het is in deze context dat de kolonie Cosa in 273 v.o.t. werd gesticht op het grondgebied van de Etruskische stad Vulci : het was oorspronkelijk een militair bolwerk dat verantwoordelijk was voor de verdediging en controle van de pas  veroverde gebieden.

De overblijfselen van de stad liggen hoog op de heuvel, 113 meter boven zeenivea. Cosa werd gebouwd volgens een orthogonaal plan. De stad had een forum, een capitolium, een curia en inrukwekkende stadsmuren. De vele woongebouwen zijn van bijzonder belang voor onderzoek. De stad bloeide vooral tijdens de Republikeinse periode rond 200 tot 70 v.o.t. en werd daarna verwoest. De stad werd verschillende keren herbouwd, maar werd altijd weer verlaten en was nooit in staat om haar vroegere belang te herwinnen. Grote delen van de stad bleven voor altijd onbewoond. Door deze speciale situatie bleven de goed bewaarde overblijfselen van een republikeinse kolonie bewaard voor onderzoek. Cosa is daarom een van de belangrijkste archeologische vindplaatsen in Italië. De prachtig gestapelde stenen lijken iets van de grootsheid van Cosa prijs te geven.


 

The Tagliata Tower, or the Puccini Tower
  Porto di Cosa (GR)   Cosa07

Spiaggia e Torre della Tagliata`

 

 

Cosa, porta

 

 

Capitolium - front, Cosa

 

Map of Cosa, second century BCE   Cosa, casa di diana, 01   Cosa. Gate - west north

Map of Cosa, second century BCE

 

 

Casa si Diana

 

 

Cosa. Gate - west north

 

Lago di Burano, Capalbio en de Giardino dei Tarocchi

De oase van Lago di Burano strekt zich uit over 400 hectare. Er zijn enkele eenvoudige maar mooie wandelroutes met schuilhutten en torens. Je kan een wandeling maken rond het meer en vervolgens richting Ansedonia.
De Torre di Buranaccio werd gebouwd rond het midden van de zestiende eeuw. De toren was de meest zuidelijke verdedigingspost van de Presidi-staat en bevond zich precies op de grens met het Groothertogdom Toscane en de Pauselijke Staten.
In 2004 draaide Michelangelo Antonioni er Il filo pericoloso delle cose, de laatste episode van een drieluik Eros (2004). Dit is niet de beste film van Antonioni.
Voorbij het Lago di Burano ligt het mooie strand van Spiaggia Oasi di Macchiatonda.

Torre di Buranaccio.JPG

La Maremma Toscana, La Torre di Buranaccio e l'Oasi di Burano [13]

 

Capalbio is een klein maar spectaculair middeleeuws dorpje boven op een heuvel, omgeven door bossen, olijfboom- en wijngaarden. Het is de meest zuidelijke gemeente van Toscane. Vlakbij Capalbio ligt een bijzondere tuin.
De Giardino dei Tarocchi is een monumentale beeldentuin die aangelegd werd door de beeldhouwster Nikki de Saint Phalle. Voor de aanleg van het park liet Niki de Saint Phalle zich inspireren door het Park Güell van Antoni Gaudí in Barcelona. Ze begon in 1979 aan het park samen met haar echtgenoot Jean Tinguely, Daniel Spoerri en tal van andere kunstenaars. Ze werkte meer dan 15 jaar aan wat in totaal meer da 22 beeldengroepen. 



Niki de Saint Phalle, Il mago, La Papessa e sullo sfondo La Torre di Babele, Giardino dei Tarocchi, Capalbio   Niki de Saint Phalle, La Torre di Babele e il fulmine-macchina-ferraglia di Jean Tinguely in de Giardino dei Tarocchi, Capalbio   Niki de Saint Phalle, L’Impiccato (particolare), Giardino dei Tarocchi, Capalbio

Niki de Saint Phalle, Il mago, La Papessa e sullo sfondo La Torre di Babele, Giardino dei Tarocchi, Capalbio

 

Niki de Saint Phalle, La Torre di Babele e il fulmine-macchina-ferraglia di Jean Tinguely in de Giardino dei Tarocchi, Capalbio

 

  Niki de Saint Phalle, L’Impiccato (particolare), Giardino dei Tarocchi, Capalbio

Niki de Saint-Phalle beschouwde de Giardino dei Tarocchi als haar levenswerk. Alles wat ze ooit gefantaseerd, ontworpen en gemaakt had, zou in deze tuin zijn bestemming en voltooiing vinden. Hier moest de droom van haar kunnen in tweeëntwintig gigantische werkstukken, net zoveel als het tarotspel kaarten heeft, tastbaar en zichtbaar worden. Een opvallend beeld is de ‘Imperatrice’. Niki woonde gedurende een jaar in het beeld terwijl ze verderwerkte aan haar kleurrijke creaties. Je kan er binnengaan en er haar leefwereld ontdekken. Binnen in het beeld is alles gemaakt van mozaïeken en spiegels. Het beeld is uitgerust met een keukentje, een badkamer en een slaapkamer.



Niki de Saint Phalle, L’Imperatrice, interno con un vorticoso mosaico di specchi, Giardino dei Tarocchi, Capalbio Niki de Saint Phalle, L’Imperatrice, interiore con Camera da letto, Giardino dei Tarocchi, Capalbio Niki de Saint Phalle, kleurrijke mozaïek in de Giardino dei Tarocchi, Capalbio Niki de Saint Phalle, L’Imperatore (la terazza), Giardino dei Tarocchi, Capalbio Niki de Saint Phalle, la fi-ontana del Mago, La Papessa, Giardino dei Tarocchi, Capalbio

Niki de Saint Phalle, kleurrijke beelden in de Giardino dei Tarocchi, haar levenswerk, Capalbio [10]

 

De kust van  Capalbio strekt zich 12 km uit van Ansedonia tot de uiterste grens van Toscane, de rivier Chiarone. Ook hier mooie stranden:
La Torba, met zijn antracietkleurig zand, Macchiatonda en Chiarone met de beroemdste strandinrichting.
Een naaktstrand vind je voor het reservaat Lago di Burano. Je kan het bereiken via het strand van Macchiatonda. Vanaf het verlaten strandhuis wandel je vervolgens zo’n 20 minuten zuidwaarts.

 

Chiarone spiaggia, il confine della Maremma Toscana

Chiarone spiaggia, il confine della Maremma Toscana [3]

 

Het achterland van de Toscaanse Maremma


De heuvels van de Maremma of het achterland van de Toscaanse Maremma kan worden verdeeld in drie gebieden die het hart van de Etruskische cultuur vormden: in het noorden de Colline Metallifere (de metaalhoudende heuvels), centraal het achterland van Grosseto tot aan de grens met de provincie Siena en Monte Amiata, en in het zuiden de Area del tufo of het tufsteen-gebied.

In de betoverende regio van de Toscaanse Maremma, waar de heuvels rollen als golven op een rustige zee, ligt een schat verborgen die de oude ziel van Italië belichaamt: de Colline Metallifere, oftewel de Metaalhoudende Heuvels. Deze uitgestrekte heuvelachtige landstreek draagt niet alleen de sporen van een rijk agrarisch verleden, maar ook de herinnering aan een volk dat eens de grondstoffen van de aarde omarmde met een meesterschap dat tot op de dag van vandaag bewondering wekt - de Etrusken.

De Etrusken, dat mysterieuze volk dat tussen de 8e en 3e eeuw v.o.t. heerste over wat nu Toscane, Umbrië en Lazio is, hebben hun stempel gedrukt op de geschiedenis van deze betoverende regio. De Colline Metallifere, met zijn rijke afzettingen van mineralen zoals ijzer, koper en zilver, was een cruciale bron van rijkdom voor de Etruskische beschaving. Hier groeide een bloeiende mijnbouwindustrie die de Etrusken niet alleen voorzag van kostbare metalen, maar ook van een welvarende economie en een bloeiende cultuur.



Città con nebbia di mattina, nell sud della Maremma Toscana

Città con nebbia di mattina, nell sud della Maremma Toscana [1]

 

De heuvels zijn bezaaid met de sporen van dit verleden - verlaten mijnen, verweerde steengroeven en verstilde nederzettingen die getuigen van een tijd waarin de aarde werd bewerkt met ontzag en bedrevenheid. De Etrusken, bekend om hun geavanceerde technologieën en innovatieve benaderingen van mijnbouw, wisten de rijkdommen van de Colline Metallifere te exploiteren op een manier die hun tijd ver vooruit was.
Maar de erfenis van de Etrusken gaat verder dan alleen de sporen van hun mijnbouwactiviteiten.
Hun aanwezigheid heeft de Maremma doordrenkt met een aura van mysterie en magie die tot op de dag van vandaag bijna overal voelbaar is. In het achterland van Grosseto liggen belangrijke archeologische sites, waarvan Roselle een van de belangrijkste is. Nog meer naar het zuiden liggen de Città del tufo, met wondermooie en goed bewaarde stadjes als Pitigliano, Sorano en Sovanna. Langs kronkelende paden, langs de Vie Caveen verborgen valleien ontdek je er onverwachte schatten, Etruskische tombes gehouwen in de rotsen, mysterieuze inscripties die fluisteren van een verloren tijdperk, en eeuwenoude artefacten die verhalen vertellen van een volk dat eens de Maremma regeerde.

De heuvels van de Maremma of het achterland van de Toscaanse Maremma kan worden verdeeld in drie gebieden die het hart van de Etruskische cultuur vormden: de Colline Metallifere (de metaalhoudende heuvels), het achterland van Grosseto tot aan de grens met de provincie Siena, en de Area del tufo (het tufsteen-gebied), met wondermooie en goed bewaarde stadjes als Pitigliano, Sorano en Sovanna.

De Colline Metallifere


De aanwezigheid van metaalertsen heeft sinds de prehistorie de economische ontwikkeling van de streek bepaald en speelde een aanzienlijke rol in de economie van de Etrusken. De gemeenten in de Colline Metallifere in de Maremma Grossetana zijn Monterotondo Marittimo, Montieri, Roccastrada en Roccatedereghi, Massa Marittima, Gavorrano, Scarlino, Castiglione della Pescaia en Follonica. Net over de grens van de provincie Siena liggen Radicondoli, Chiusdino en Monterotondo Marittimo.

Roccatederighi is één van de meest interessante en goed bewaarde middeleeuwse dorpjes van dit gebied, het is mimetisch gebouwd op enorme trachietrotsen genaamd i massi met uitzicht over de Maremma.



La Maremma Grossetana, Roccatedereghi
La Maremma Grossetana, panorama Roccatedereghi [1]

 

Roccastrada heeft een oppervlakte van 28.000 hectare en is daarmee een an de grootste comune van Itamië. Gelegen op de kam van een intensief gecultiveerd plateau, behoudt Roccastrada  en is daarmee een van de grootste Italiaanse gemeenten.  Mooi gelegen op de kam van een intensief gecultiveerd plateau, heefyt Roccastrada  zijn  middeleeuwse aspevt behouden.
 
Ook Montemassi lijkgt een goed bewaard  middeleeuws dorp, en wordt gedomineerd door een imposant fort, het kasteel van Montemassi. Het kasteel  is zonder twijfel het belangrijkste monument van Roccastrada, omdat het afgebeeld werd op het beroemde fresco van Simone Martini in de Sala Mappamondo van het Palazzo Pubblico in Siena.

 

Castle and Borgo of Montemassi, Roccastrada (Province of Grosseto)

Roccastrada, Castello e borgo di Montemassi [11]

 

Het heuvelachtige gebied wordt ook gekenmerkt door een grote overvloed aan water: de rivieren Merse, Ombrone en Cecina markeren de grenzen van de Colline Metallifere. Ook de Terme di Petriolo, een uniek voorbeeld van versterkte thermale baden maken deel uit van Coline Metallifere.

Tussen Montieri en Radicondoli ligt een massief van steile krijtrotsen.
Het natuurreservaat van Cornate en Fosini ligt aan de oostkant van de Colline Metallifere, in de gemeenten Montieri en Radicondoli.

De Cornate di Gerfalco

Vista suggerita dell'incantevole entroterra della Maremma toscana, da Le Cornate di Gerfalco (Montieri)

Suggestief beeld van het betoverende achterland van de Toscaanse Maremm, van op Le Cornate [11]

 

De Cornate di Gerfalco vormen een van de twee belangrijkste bergketens van de Colline Metallifere.
De top, 1.060 meter boven zeeniveau, rijst net ten noorden van Gerfalco op de grens tussen de provincies Grosseto en Siena. Het gebied van de Cornate di Gerfalco is rijk aan bodemschatten; het roze marmer werd gebruikt voor de bouw van talrijke kerken en ook de stenen voor de vloer van de kathedraal van Siena komen ook uit dit gebied. Le Cornate di Gerfalco omvat verschillende historisch-archeologische opgravingen, waaronder het Castello Fosini, de eerder genoemde Rosso Ammonitico steengroeven op de Cornate en de Poggio Mutti mijnen, een dicht netwerk van deels natuurlijke en deels uitgegraven tunnels die in de Middeleeuwen werden gebruikt om naar zilverhoudende mineralen te zoeken.



Vista da la Rocca di Campiglia Marittima a le Colline Metallifere   Panorama Le Cornate di Gerfalco (Montieri)   Panorama di Gerfalco

Vista da la Rocca di Campiglia Marittima a le Colline Metallifere

 

 

Panorama Le Cornate di Gerfalco (Montieri)

 

Panorama di Gerfalco

Massa Marittima


Genesteld op een hoge en geïsoleerde heuvel op 380 meter boven zeeniveau, ligt het historische centrum van Massa Marittima ingesloten binnen een goed bewaarde stadsmuur. De geschiedenis van Massa Marittima is nauw verbonden met de zilver-, koper- en pyrietmijnen van de Colline Metallifere, die al sinds de vroege metaaltijd werden geëxploiteerd en vervolgens in de Etruskische en middeleeuwse periodes. De overdracht van de bisschopszetel - die voorheen in Populonia lag - was een belangrijke factor in de ontwikkeling van de stad.
Tussen de 13e en 14e eeuw was de grootste economische, politieke, demografische en culturele bloeiperiode van de stad, dankzij de rijkdom van de minerale bekkens.
Piazza Garibaldi, in het centrum van ‘Massa Vecchia’, het is een plein dat sterk middeleeuws aandoet. Het is omgeven door drie Romaanse gebouwen, de Duomo, het Palazzo Pretorio en Palazzo Communale.



Massa Marittima, Città Vecchia con la torre della cattedrale di San Cerbone

Massa Marittima, Città Vecchia con la torre della cattedrale di San Cerbone [15]

 

De campanile heeft vier klokkentorens. Met de hoogte neemt het aantal vensteropeningen toe. De gevel van de Duomo is een mooi voorbeeld van de verspreiding van de ‘Pisaanse’ stijl tot ver buiten Pisa zelf: de loggia, de blinde bogen, het kleureneffect, het roosvenster en de sculpturale versiering zijn even zovele uitingen daarvan. De gevel, verdeeld in verschillende niveaus, is rijk aan zuilen, kleine bogen en beelden van de beroemde beeldhouwer Giovanni Pisano. De apsis werd vanaf 1287 uitgebreid en aangepast in gotische stijl met romaanse elementen, waarschijnlijk ook door Giovanni Pisano. De klokkentoren in Romaans-Lombardistische stijl, daterend uit de 12e en 13e eeuw, werd ook uitgebreid gerestaureerd en het bovenste gedeelte werd bijna volledig herbouwd.

In de openbare fontein van Massa Marittima bevindt zich een uniek 13e eeuws fresco, l'Albero della fecondità. Deze Boom van Vruchtbaarheid werd in 1999 ontdekt in de Fonti dell'Abbondanza, de openbare fontein en voormalige wasplaats aan de Via Ximenes, niet zo ver van de Duomo. Het fresco stelt een boom voor die versierd is met 25 menselijke falusen en testikels, en verschillende middeleeuwse vrouwen die onder de boom de vruchten plukken of verzamelen.



Massa Marittima   Massa Marittima, Duomo   Duomo di Massa Marittima, esterno, seconda sdcena degli episodi della vita di san Cerbone, XIII secolo

Massa Marittima

 

Massa Marittima, Duomo

 

 

Duomo di Massa Marittima, esterno, seconda sdcena degli episodi della vita di san Cerbone, XIII secolo

 

L'albero della fecondità e dell'abbondanza   Massa marittima, Fonti dell'Abbondanza,le donne sotto l'albero della Fecondità   Fallus, een van de 'vruchten' van de Albero della Fertilità, Fonti dell'Abbondanza in Massa Marittima, 1276-1300

Affresco della Fecondità (fonte pubblica), restaurata dopo anni di abbandono, è tornato a farsi ammirare

 

 

Fonti dell'Abbondanza,le donne sotto l'albero della Fecondità

 

 

Fallus, een van de 'vruchten' van de Albero della Fertilità, Fonti dell'Abbondanza in Massa Marittima, 1276-1300

 

Tegenover de Duomo ligt het Palazzo Pretorio. Tegenwoordig is er het Museo Civico Archeologico ondergebracht met vooral Etruskische vondsten en een kleine collectie middeleeuwse kunst. Op de eerste verdieping, prachtige plafond-fresco's uit de 16e eeuw, en aan de rechtermuur het beroemde werk van Ambrogio Lorenzetti, de  Maestà (Tronende Madonna). Na de dood van Duccio waren de gebroeders Lorenzetti met Simone Martini de belangrijkste schilders in Siena[16].

De Balestra del Girifalco is een mooie kruisboogwedstrijd die twee keer per jaar plaatsvindt op het schitterend versierde kerkplein Piazza Garibaldi.

De Monteregio di Massa Marittima DOC is een nog jonge wijnappelatie.

Archeologisch park aan het meer van Accesa

Een natuurlijke aanvulling op een verkenning van Massa Marittima is een bezoek aan de opgravingen van het mijndorp Accesa, een oud Etruskisch centrum op 10 km van Massa Marittima.

MassaMarittimaLagoDellAccesa14.jpg
Massa Marittima, Lago dell'Accesa[11]

 

Rond Gavoranno ligt het Parco Tecnologico e Archeologico delle Colline Metallifere Grossetane, een interessant natuurpark dat de mijnbouw in deze streek op een boeiende manier in kaart brengt. Het natuurpark omvat de zeven noordelijke comuni van de provincie Grosseto, en elke gemeente heeft een specifiek onthaalcentrum.



panorama Gavorrano   Pietra   Giuncarico

Gavorrano

 

 

I ruderi di Castel di Pietra

 

 

Giuncarico

RoccastradaPanorama1   Sassofortino Panorama   Centro storico di Caldana, GavorranoPanorama1

Panorama Roccastrada

 

Sassofortino panorama

 

Centro storico di Caldana

 

Civitella Marittima, Campagnatico, Cinigiano, Civitella Paganico en Montegiovi


In het binnenland strekt de Maremma Grossetana zich van de Colline Metallifere uit naar de heuvels in het noorden tot aan de grens met de provincie Siena en het bergachtige gebied van Monte Amiata, met fascinerende dorpen als Civitella Marittima, Campagnatico, Civitella Paganico en Cinigiano, het hart van de Montecucco DOCG wijnappelatie. Cinigiano begrenst de vlaktes van de Toscaanse Maremma en de Valle d'Ombrone. Monticello Amiata is een frazione van Cinigiano, en ligt halverwege tussen Cinigiano en Arcidosso. Iets buiten het dorp, richting Arcidosso staat het Santuario della Madonna di Val di Prata. Het door oude cipressen omgeven kerkje ligt aan de poorten van het natuurreservaat Poggio all'Olmo.
Gevoelsmatig horen de dorpen rond Monte Amiata niet meer tot de Maremma, behalve de meest westelijke frazione van Arcidosso, Stribugliano, waar je op de top van Monte Buceto de hele Toscaanse Maremma aan je voeten ziet liggen, en Montegiovi, dat in westelijke richting uitkijkt over de grote vlakte waarin de Orcia en de Ombrone samenvloeien.

 

Paganico, Corso e cassero senese Mura di Paganico Veduta di Civitella Marittima

Paganico, Corso e cassero senese

 

 

Mura di Paganico

 

 

Veduta di Civitella Marittima

 

Paesaggio della Valle dell'Ombrone presso Cinigiano Paesaggio della Valle dell'Ombrone, la parte terminale della Val d'Orcia tra le province di Grosseto e Siena

Vista mozzafiato dal Podere Santa Pia sulla valle dell'Ombrone e ColleMassari

 

 

Paesaggio della Valle dell'Ombrone presso Cinigiano

 

Paesaggio della Valle dell'Ombrone, la parte terminale della Val d'Orcia tra le province di Grosseto e Siena

 

Cinigiano, Maremma Toscana   Veduta di Monticello Amiata 
(Cinigiano)   Montegiovi, panorama

Cinigiano, Maremma Toscana

 

 

Veduta di Monticello Amiata
(Cinigiano)

 

 

Montegiovi, panorama

 

Scansano, Montemerano, Saturnia en Manciano

De Toscaanse Maremma is bezaaid met thermale bronnen, maar er is één plek met een bijzondere en wilde schoonheid die mogelijkheden biedt voor helende of relaxerende baden, omringd door het prachtige landschap van de Maremma, de thermale baden van Saturnia. De Cascate del Gorello, door Lonely Planet beschouwd als een van 's werelds beste gratis spa's, is de meest gewaardeerde en populaire toeristische attractie van de Toscaanse Maremma.


 

La Maremma Toscana, Saturnia, Cascate del Gorello

La Maremma Toscana, Saturnia, Cascate del Gorello [12]

 

Saturnia ligt aan een goed bewaarde Romeinse heirweg, de Via Clodia. Op de weg van Scansano naar Manciano, op slechts een paar kilometer van het prachtige stadje Saturnia, borrelt warm water met een temperatuur van 37,5 °C naar boven, fonteinen zwavelhoudend water laten uitnodigende poelen en kabelende watervallen ontstaan, waarin je uren kan doorbrengen. Je bent er zelden alleen.

Montemerano is een erg aangename kleine stad met enkele bijzondere bezienswaardigheden en een vermaard wereldrestaurant, da Caino.



Saturnia   Montemerano, Manciano, Grosseto, Tuscany, Italy - panoramio.jpg   Saturnia

Manciano, panorama

 

 

Montemerano, panorama

 

 

Saturnia

 

Montemerano, Manciano, Grosseto, Tuscany, Italy - panoramio.jpg   Saturnia   Warmwaterbronnen in Bagni San Filippo

Saturnia, Cascate del Gorello

 

 

Cascata del Gorello, Manciano. Terme libere a Saturnia

 

 

Natuurlijke warmwaterbronnen in Toscane

 

Magliano in Toscana, Montiano, Marsiliana d'Albegna in het zuiden van de Toscaanse Maremma

Magliano in Toscana is een prachtig ommuurd dorp in het hart van de Maremma Grossetana en de Morellino di Scabsano wijnappellatie. Archeologische opgravingen in het gebied hebben verschillende necropolissen aan het licht gebracht, die aantonen dat Magliano een Etruskische nederzetting was voordat het de oude Romeinse stad Heba werd.
Vanaf de 9e eeuw was Magliano in handen van de graven Aldobrandeschi, waarna het eigendom overging naar de Republiek Siena, die het fort versterkte met prachtige gordijnmuren die verrassend goed bewaard zijn gebleven.

In de buurt van Magliano in Toscana, in de buurt van de Romeinse Etruskische begraafplaats Santa Maria in Borraccia staat het Monastero di San Bruzio uit de 11e eeuw. Het vervallen klooster is een van de belangrijkste romaanse gebouwen in de Toscaanse Maremma.

 

Magliano in Toscan con nebbia di mattina, il sud della Maremma Toscana

Magliano in Toscan con nebbia di mattina, il sud della Maremma Toscana [1]

 

Olivo della Strega

De Olivo della Strega in località Parrocchia is éen van de oudste olijfbomen in Toscane en Italië. De boom wordt beschouwd als een van de oudste van Italië, misschien wel van Europa, omdat de leeftijd wordt geschat op ongeveer 3000-3500 jaar. Volgens experts is hij door de actieve koolstofmethode toe te passen tussen de 3000 en 3500 jaar oud, en daarmee de oudste olijfboom van Italië. De olijfboom staat in een olijfgaard naast de Romaanse kerk van SS. Annunziata. Dit was oorspronkelijk een kleine kapel uit de eerste helft van de jaren 1300.



 
Magliano in Toscana, La Maremma Toscana   Mura di Magliano in Toscana   Vista da Montiano (Magliano in Toscana)

Magliano in Toscana, La Maremma Toscana

 

Particolare del giro delle mura

 

 

Vista da Montiano (Magliano in Toscana)

 

Massa Marittima, Il "Balestro del Girifalco", spettacolare manifestazione   Pereta, Magliano in Toscana   Monastero di San Bruzio, Magliano in Toscana

Il Balestro del Girifalco, spettacolare manifestazione

 

 

Pereta, Magliano in Toscana

 

 

Monastero di San Bruzio

 

 

Citta del Tufo, Sovana, Sorano en Pitigliano

Het gebied van de Tufo ontleent zijn naam aan het materiaal van de ondergrond, de tufsteen die werd opgegraven om huizen, kelders en graven te bouwen. Tufsteen is het onmiskenbare en karakteristieke bouwmateriaal van de steden en dorpen in de Toscaanse Maremma.

De drie belangrijkste centra van dit gebied, Pitigliano, Sorano en Manciano zijn nog relatief onbekend, het zuiden van Toscane blijft een sprookjesachtig gebied zonder massatoerisme. Het is er nooit erg druk, behalve bij de natuurlijke warmwaterbronnen van Saturnia. Het gebied rond Pitigliano en Sovana is bijzonder rijk aan Etruskische ruïnes, necropoli en de beroemde vie cave, in tufsteen uitgehakte wandelgangen die kilometers ver konden reiken. Ze doorkruisen het gebied tussen Pitigliano, Sorano en Sovana en het is een bijzondere ervaring langs deze mysterieuze paden te wandelen.

Sorano, Via Cava San Rocco   Via Cava San Giuseppe, Pitigliano   La Via Cava San Rocco, un viaggio nel cuore etrusco della Maremma Toscana

Sorano, Via Cava San Rocco

 

 

Via Cava San Giuseppe, Pitigliano

 

 

La Via Cava San Rocco, un viaggio nel cuore etrusco della Maremma Toscana

 

Na de Etruskische periode kende het zuiden van Toscane een tweede bloeiperiode tijdens de middeleeuwen. De perfect bewaard gebleven middeleeuwse dorpjes zoals Sovana, Magliano in Toscane en grote delen van Sorano en Pitigliano herinneren aan deze periode.


Montemerano, Manciano, Grosseto, Tuscany, Italy - panoramio.jpg   Pitigliano 24b   Massa Leopoldino, Sorano

Sovana

 

 

Pitigliano

 

 

Sorano, Masso Leopoldino

 

Sorano is een erg authentiek plaatsje met een uniek plein. De Masso Leopoldo lijkt als het ware boven de binnenstad te zweven. Een breed wandelpad slingert naar dit bijzondere plein omhoog en laat je van een wondermooi panorama genieten.
Gedurende de middeleeuwen vormde Masso Leopoldo een soort versterkte citadel ter verdediging van het dorp eronder, zoals de naam Rocca vecchia (oude vesting) lijkt te bevestigen. In 1801 kwamen enorme blokken tufsteen los van de Masso, sleurden de kerk van Santa Caterina mee en verwoestten een deel van het dorp eronder.
Met de komst van Groothertog Ferdinand III van Lotharingen, tussen 1820 en 1822, werd de rots geconsolideerd en geëgaliseerd met de bouw van een enorm terras aan het zuidelijke uiteinde waarvan de gekanteelde toren met klok en uurwerk werd opgericht.
Het werk werd voltooid door Groothertog Leopold II, waardoor de rots de naam Leopoldino kreeg.


Sorano, le meraviglie del tufo nella Maremma toscana

Sorano, le meraviglie del tufo nella Maremma toscana [14]

 

Sovana ligt in het diepe zuiden van Toscane, waar de Toscaanse Maremma uitvloeit in het vlakke land van Lazio.
Dit was een uitgesproken Etruskisch gebied. In de omgeving van Sovana zijn nog talrijke sporen van dit Etruskisch verleden terug te vinden, maar de aanblik van dit goed bewaarde dorp herinnert vooral aan de hoogdagen van de middeleeuwen. Het dorp ligt op een lange klif die ooit door een fort, de Rocca Aldobrandesca beschermd werd. Van deze imposante ruïne loopt de via del Pretorio naar het centrale plein, de Piazza del Pretorio. Aan de korte zijde van het plein staat een bijzonder opvallend gebouw, het Palazzo Comunale of het Palazzetto dell 'Archivio.

Er zijn enkele bijzondere wandelingen in de omgeving van Sovana. Je wandelt er in de voetsporen van de Etrusken door de vie cave, verzonken wegen die in de tufsteen uitgehakt werden, en langs de beroemde necropoli van Sovana met de Tomba dell'Ildebranda, Monte Feceto, Folonia en vlakbij Sorano langs de ruïnes van Vitozza.

 

Sovana, la piazza principale con il Palazzetto dell 'Archivio   Le Via Cave, ancora un mistero   Tomba Ildebrandia

Sovana, de Piazza Pretorio met het Palazzetto dell 'Archivio

 

 

Le Via Cave, ancora un mistero

 

 

Tomba Ildebranda, Sovana

 

Voorbij de Città del Tufo in de vallei van de Fiora strekt de Maremma Grossetana zich verder uit naar het zuiden, om uiteindelijk de grens te bereiken met de provincies Viterbo in Lazio.


La Maremma Laziale

 

Galleria immagini Parco naturale della Maremma

   

Parco Naturale della Maremma

Centro Visite Alberese

Via del Bersagliere, 7/9 - Alberese (Gr)
Tel. +39 0564 407098 - Fax. +39 0564 407278, e-mail: centrovisite@parco-maremma.it
Elke dag open, ook op feestdagen, met deze tijden: van 8.30 tot 14.00 uur
www.parco-maremma.it


Il Parco della Maremma is het hele jaar open, niemand uitgesloten.
Voor alle reisroutes geldt een vergoeding.
De kosten van tickets variëren van jaar tot jaar ... kijk op de officiële website.

Visualizzare Mappa localizzazione Centro Visite e Uffici Amministrativi di Alberese

Het strand moet om 21.00 uur worden verlaten.
De parkeerplaats van Marina di Alberese is geopend van 7.30 tot 19.30 uur.
De in- en uitgang worden geregeld door een elektronische balk (op deze kaart aangegeven met Casello Automatico Ingresso Parcheggio) die het kenteken leest. Je betaalt als je het park verlaat.

 

Walking along the Tuscan coast | Trekking in het Parco Naturale della Maremma  Alberese, Parco Naturale della Maremma

Er zijn talrijke wandel- en fietsroutes in verschillende moeilijkheidsgraden. Ze variëren van de eenvoudigste (sommige zijn ook toegankelijk voor gehandicapten) tot de meest complexe wandelingen, zonder ooit echt veeleisende niveaus te bereiken. Een selectie met de mooiste wandelingn in het park vind je hier.

La Carta Europea per il Turismo Sostenibile nelle Aree Protette | Ente Parco Regionale della Maremma | www.parco-maremma.it

Parco Nazionale delle Colline Metallifere | www.parcocollinemetallifere.it

Het Nationaal Park omvat het grondgebied van de zeven gemeenten ten noorden van de provincie Grosseto: Follonica, Gavorrano, Massa Marittima, Montieri, Monterotondo Marittimo, Roccastrada en Scarlino.
Het behoud van het geologisch, mijnbouwkundig en archeo-industrieel erfgoed, de kwaliteit van de natuurlijke, ecologische en landschappelijke rijkdommen in combinatie met de waarde van de archeologische bewijzen en belangrijke voorbeelden van architectuur en kunst, maken het tot een polythematisch beschermd gebied dat wordt gekenmerkt door een uniek en rijk complex landschap. Het is een ideale plek om een langzaam en uniek toerisme te ervaren dat het thema van het herontdekken van mijnbouw en ondergrondse mijnbouw volgt en dat bijna 300 miljoen jaar geologische geschiedenis van de aarde vertelt. Om al deze redenen is het park ook een Geopark dat deel uitmaakt van het UNESCO Wereldnetwerk van Geoparken.

Scarica qui la carta completa del Parco con legenda


Trekking in Tuscany | I sentieri delle Città del tufo | Walking along the Etruscan pathways, the vie cave

 



 



[1] Foto di Aurelio Candido, licenziato in base ai termini della licenza Creative CommonsAttribution 2.0 Generic (CC BY 2.0).
[2] Foto di
, licenziato in base ai termini della licenza Creative CommonsAttribution 2.0 Generic (CC BY 2.0).
[3] Foto di Rein Ergo. All rights reserved © Traveling in Tuscany
[4] La terra della “Signorina”, come tutti chiamavano la nobildonna Giuliana Ponticelli | www.toscanaovunquebella.it
[5] Foto di , licenziato in base ai termini della licenza Creative CommonsAttribution 2.0 Generic (CC BY 2.0).
[6] Foto di , licenziato in base ai termini della licenza Creative CommonsAttribution 2.0 Generic (CC BY 2.0).
[9] Foto di Tulumnes , licenziato in base ai termini della licenza Creative Commons Attribuzione-Condividi allo stesso modo 4.0 Internazionale.
[10] Foto di , licenziato in base ai termini della licenza Creative CommonsAttribution 2.0 Generic (CC BY 2.0).
[11] Foto di LigaDue, licenziato in base ai termini della licenza Creative Commons Attribuzione-Condividi allo stesso modo 4.0 Internazionale.
[12] Foto di , licenziato in base ai termini della licenza Creative CommonsAttribution 2.0 Generic (CC BY 2.0).
[13] Foto Lupone licenziato in base ai termini della licenza   Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported
[14] Foto di , licenziato in base ai termini della licenza Creative CommonsAttribution 2.0 Generic (CC BY 2.0).
[15] Foto di , licenziato in base ai termini della licenza Creative CommonsAttribution 2.0 Generic (CC BY 2.0)
[16] Bron: Reizen in Toscane | Massa Marittima, een van de grote verrassingen in Toscane | www.travelingintuscany.com


 

.