| |
|
Roselle was ooit een belangrijk centrum van de Etruskische beschaving, bekend om zijn rijkdom, handel en artistieke prestaties. De archeologische vindplaats Roselle (Rusellae in het Latijn), waar belangrijke historische bewijzen uit de Etruskische en Romeinse tijd bewaard zijn gebleven, lag zo'n tien kilometer ten noorden van Grosseto. Roselle lag aan de oever van het oude Prile-meer en is vandaag de dag een van de interessantste archeologische vindplaatsen van Italië. Met een bijzonder gunstige geografische ligging op het kruispunt tussen de Ombrone vallei en de Maremma grossetana, is Roselle een van de best bewaarde lucumonie [3] in centraal Etrurië.
Het dorp Roselle werd bewoond vanaf de eerste helft van de 7e eeuw, werd een onafhankelijke stad die behoorde tot de Etruskische dodecapolis, werd in de 3e eeuw v.o.t. een Romeinse kolonie en werd pas definitief verlaten in 1138. De opeenstapeling van gebouwen en muren van de Villanova, Etruskische, Romeinse en vroegmiddeleeuwse beschavingen maakt Roselle tot de interessantste dwarsdoorsnede van de continuïteit van nederzettingen in de Maremma toscana.
Roselle werd in 294 v.o.t. veroverd door de Romeinse consul Lucius Postumius Megellus. Rome koloniseerde normaal gesproken veroverde gebieden, maar in het geval van Roselle gebeurde dit slechts gedeeltelijk, de structuur van de stad werd enkel vergroot. Roselle heeft daarom delen die Etruskisch zijn en delen die typisch Romeins zijn, zoals het amfitheater, het forumcomplex, de Basilica dei Bassi en de baden.
De gebouwen op de zuidelijke heuvel zijn Etruskisch, waar zich de overblijfselen bevinden van een kleine wijk met woningen uit de Hellenistische periode. De woningen zijn verdeeld over een geplaveide straat en gerangschikt op terrassen die in de rots zijn uitgehakt. Deze wijk werd gebouwd bovenop een oudere wijk met vermoedelijk ambachtelijke structuren. Van deze archaïsche structuren zijn een tweekamerwoning en enkele pottenbakkersovens, gemaakt van kleine stenen met een bekleding van klei, interessant.
Vanaf de Tabernae met uitzicht op de antieke Decumanus heet Agrippina, de moeder van keizer Nero, bezoekers welkom in de ruïnes van Roselle: het standbeeld, niet het origineel maar een kopie, is namelijk verplaatst naar de plek waar het in de jaren 1980 werd ontdekt.[7]
Vandaag de dag kunnen bezoekers het archeologische gebied in Roselle en het archeologisch museum in Grosseto verkennen en de rijke geschiedenis van deze "verloren stad" ontdekken.
|
 |
Veduta aerea degli scavi di Roselle [3]
|
Area archeologica di Roselle
De necropolissen, gelegen in een groot gebied rondom de oude stad, buiten de ommuurde perimeter, waren gedurende een lange periode in gebruik, van de Oriëntaalse tijd tot de Romeinse periode. In Roselle hebben we, voor zover het de Etruskische periode betreft, in principe bewijs van drie soorten graven: kamergraven, schachtgraven en kuilgraven.
Langs de westelijke gordel van de grensmuur zien we graven van het kamertype, maar dan in de rots uitgegraven, waarvoor we een datering in de Hellenistische periode kunnen vermoeden.
De graven alla cappuccina zijn daarentegen terug te voeren op het Romeinse Keizerrijk.[4]
|
 |
Planimetria della città, con distribuzione delle sepolture, distinte per tipologia;
in evidenza, il circuito della cinta muraria [3]
|
De hierboven genoemde graven kunnen niet allemaal bezocht worden. De enige die toegankelijk zijn, zijn die van de Serpaio necropolis, gelegen langs de weg naar de oude stad, buiten de stadsmuren. Op deze weg, die grofweg een oude route volgt, zijn de overblijfselen van een tumulusgraf zichtbaar, bestaande uit een cilinder die een halfrond reliëf omcirkelt, in het midden waarvan zich een rechthoekige kuil bevindt die de omtrekstructuren van een kleine grafkamer omsluit. Langs dezelfde weg zijn de overblijfselen te zien van kleine kamergraven van het type dat veel voorkomt in Roselle: dit zijn kleine hypogea met een enkele vierhoekige kamer, een dròmos om toegang te krijgen en een uitspringend dak van tegels. Het type stamt uit de late 7e-begin 6e eeuw v.o.t., maar het gebruik ervan is bekend tot in de Hellenistische periode. Het zijn ongetwijfeld bescheiden constructies vanuit monumentaal oogpunt, vergeleken met begravingen van hetzelfde type in andere centra[4].
|
|
|
|
| |
|
|
Mura di Roselle, dette anche Mura ciclopiche [8]
De prachtige muren van Roselle met hun volledige lengte van 3270 meter zijn bijna intact gebleven.
|
Rond het midden van de 6e eeuw maakte de politieke, economische en sociale consolidatie van de stad, die ook tot uiting kwam in de overvloed aan geïmporteerde voorwerpen, de bouw van een imposante stadsmuur mogelijk: deze strekte zich uit over ongeveer 3300 meter, inclusief de twee heuvels waarop de nederzetting zich ontwikkelde, en omvatte een totale oppervlakte van 600.000 vierkante meter, die waarschijnlijk nooit volledig bebouwd is geweest[5].
|
Archeologische gebied Roselle
De best gedocumenteerde necropolis strekt zich uit langs de huidige toegangsweg naar het archeologische gebied, bekend als Strada del Serpaio, waar zowel graven uit de Hellenistische en Romeinse tijd als oudere, hergebruikte graven te vinden zijn, maar veel vondsten zijn ook afkomstig uit Campo della Fonte [5].
|
 |
Grafuitrusting, graf 1, necropolis van Serpaio, zwartglazuurkeramiek uit halfgezuiverde klei, tweede helft van de 3e eeuw v.C. [6]
|
In graf 1, een kamergraf in de necropolis van Serpaio, bestond de grafuitrusting uit een servies dat grotendeels bestond uit zwartglazuur keramiek: glazen, kannen met een tuit, borden, schotels en bekers. Op een beker staat de inscriptie in het Etruskisch Mi Suri Cae […] = Ik ben van Suri Cae […]
In graf 2 waren talrijke miniatuurkeramiekpotjes bijgezet, voorwerpen die vaak voorkomen in de graven van Roselle uit deze periode en die in de grafgiften waarschijnlijk de potten voor dagelijks gebruik vervangen, door ze in verkleinde vorm te reproduceren.
Het belangrijkste element is echter de grote keramische kruik met rode figuren uit Falisca, een soort vaas die verband hield met het banket en diende om wijn met andere stoffen te mengen en te verdunnen[5].
|
|
| |
Corredo funerario, tomba 1, necropoli del Serpaio, seconda metà III secolo a.C., [6] |
|
| |
Ceramica etrusca a figure rosse. Cratere a campagna con personaggio virile seduto tra due figure femminili nude e con nastri (tenie)
Sull’altro lato personaggio virile barbato (Dionio?) circondato da due figure femminili con piatto (patera)e nastri (tenie)
|
|
|
Het is dan ook geen toeval dat de scènes op de krater verwijzen naar de wereld van Dionysus: aan de ene kant zit een naakte mannelijke figuur, die ook de overledene zou kunnen voorstellen, tussen twee eveneens naakte vrouwelijke figuren, met linten (tenie) in de hand; aan de andere kant rijdt een naakte mannelijke figuur, misschien Dionysus zelf, op een dier, omringd door andere naakte vrouwen met offerbekers (patere) en linten. De vaas dateert uit de tweede helft van de 4e eeuw v. C..[5]
|
Audio tour Roselle, città etrusca e romana | izi.travel/it
Toscana - Roselle - Necropoli del Serpaio e del territorio rusellano - ArcheoQuaderni | Roselle: le necropoli | Necropoli del Serpaio | Necropoli in loc. Case di Mota | Necropoli in loc. Serratino
Bibliografie
Mario Cygielman, Gabriella Poggesi, La cinta muraria di Roselle, NIE, 2009, EAN 9788871452944, ISBN 8871452941
Istituto Nazionale di Studi Etruschi ed Italici | CINTA MURARIA DI ROSELLE. ALCUNE CONSIDERAZIONI ALLA LUCE DEI RECENTI LAVORI DI RESTAURO Mario Cygielman ? Gabriella Pogges| pdf
|
|
|
|
 |
|
 |
|
 |
Museo archeologico e d'arte della Maremma, ex palazzo del Tribunale, Grosseto
|
|
Roselle, area archeologica
|
|
Il Tempietto, Domus degli Augustali, Area Archeologica di Roselle
|
 |
|
 |
|
|
La Basilica
|
|
Mura di Roselle, dette anche Mura ciclopiche, Roselle
|
|
Roselle, area archeologica, la cinta muraria, costruita dagli Etruschi
|
 |
|
 |
|
 |
Baden van Hadrianus, Rusellae, Etruria
|
|
Roselle, area archeologica, la basilica dei Bassi
|
|
Agrippina, madre dell'imperatore Nerone, accoglie i visitatori tra le rovine di Roselle
|
Het natuurhuisje Podere Santa Pia bevindt zich in Castiglioncello Bandini, een klein dorp in het hart van de Toscaanse Maremma, iets ten zuiden van Montalcino.
Het huis is authentiek Italiaans en zeer sfeervol. Het eenvoudige interieur en de minimalistische ingrepen sluiten perfect aan bij de eenvoud van de Toscaanse landhuizen van weleer. Italiaanse buren vertelden dat dit vroeger een klein klooster was. Hier trokken jonge vrouwen zich terug om zich aan een geestelijk leven in een ongerepte omgeving te wijden.
De natuur heeft dit land op een zintuiglijke manier gezegend: soms is het alsof het ontwerp van alles rondom perfect is en door de eeuwen heen constant is gebleven. Uitkijkend over de vallei waar de Orcia en de Ombrone in elkaar vloeien, raak je betoverd door de uitzonderlijke ligging van Podere Santa Pia, en de schoonheid van het landschap.
Traveling in Tuscany| De mooiste vakantiehuizen in Toscane | Podere Santa Pia
|
|
|
 |
|
 |
Podere Santa Pia, mystic holiday home in the heart of the Tuscan Maremma
|
|
A beautiful early evening by the pool, in the resplendent Tuscan sun, time takes on a languid quality
|
|
Visia da Podere Santa Pia, fino al mare e Montecristo
|
«En dan plots—een vergezicht dat zich opent. De heuvels rollen weg, traag en behoedzaam. Je blijft staan, alsof vertrekken verraad zou zijn.»
|
 |
De Toscaanse Maremma Toscana, panoramische blik vanuit Podere Santa Pia
|
 |
|
 |
|
 |
Early morning light at the private swimming pool at Podere Santa Pia
|
|
A beautiful spring morning by the pool, a natural jewel nestled amidst the verdant Tuscan hill
|
|
The night pool at Podere Santa Pia exudes a hypnotic sense of purity
|
Dichtbij het huis ligt een uniek privaat zwembad (12 x 5 m). Op het ruime terras rond het zwembad staan ligzetels, tafels, stoelen... Ook dit is een ideale plek om buiten te eten, om te genieten van een apero of een diner al fresco. Het uitzicht is werkelijk schitterend, met een uniek uitzicht op de heuvels van de Toscaanse Maremma die zich uitstrekt tot aan de Thyrreense Zee.
|
|
|
 |
|
 |
Podere Santa Pia, situated in a particularly scenic valley, which overlooks on the hills around Scansano, the Valle d'Ombrone,
the sea and Montecristo
|
|
Colline sotto Podere Santa Pia con ampia vista sulla Maremma Grossetana |
|
Montalcino, i cipressi di Casaltina
|
Podere Santa Pia is een ideale plek voor rust en ontspanning, in een natuurlijke en soms wilde omgeving. De Toscaanse Maremma is één van de meest unieke en fascinerende gebieden van Toscane die nog niet overrompeld worden door het grote toerisme. Rollende heuvels met olijfbomen, wijngaarden en de wilde schoonheid van natuur die decennia onaangeraakt is gebleven.
In de onmiddellijke omgeving zijn heel wat historische steden en bezienswaardigheden. In het binnenland kun je mooie heuvelstadjes bezoeken zoals Pienza, Monticchiello, San Quirico d’Orcia en de Abdijen van Sant’Antimo (20 km) en Sant'Anna in Camprena, Monte Oliveto Maggiore en San Galgano.
Montalcino en de Brunello wijngaarden liggen vlakbij. Een tocht langs enkele van de beroemde wijnhuizen is bijna een must. De ongerepte kuststreek bevindt zich op 36 km.
|
[1] Foto di Alienautic, licenziato in base ai termini della licenza Creative Commons Attribution 4.0 Unported, CC BY-SA 4.0
[2] Fonte:Ministero della cultura | Area archeologica di Roselle
[3] De Lucumo of Lauchume was de naam voor de koning van de Etrusken. Elke stadstaat had een koning van de 7e eeuw v.Chr. tot ver in de 6e eeuw v.Chr. Deze periode is de zogenaamde Archaïsche periode van de Etruskische beschaving.
[4] Area archeologica di Roselle, Grosseto - SOPRINTENDENZA ARCHEOLOGIA, BELLE ARTI E PAESAGGIO PER LE PROVINCE DI SIENA, GROSSETO E AREZZO | www.sabap-siena.beniculturali.it
[5] Mariagrazia Celuzza, Museo archeologico e d'arta della Maremma – Museo d'arte sacra della diocesi di Grosseto. Guida, Siena, Nuova Immagine Editrice, 2007, p. 50..
[6] Photo by Rein Ergo for Traveling in Tuscany. All rights reserved © Traveling in Tuscany
[7] In de jaren 1960 en 1980 brachten archeologische onderzoeken ongeveer 40 marmeren erebeelden uit de 1e eeuw na Christus terug, die de openbare gebouwen van de stad versierden.
[8] Photo by Carole Raddato from FRANKFURT, Germany - Building D of the the Northern area of the Forum, Rusellae, Etruria, Italy, CC BY-SA 2.0, Link
|
| |
|
|
![Toacana ] Galleria di immagini](/titels/albump.gif){kind=small}
.jpg)
