Piazzale Michelangelo


Piazza della Signoria

Loggia dei Lanzi

Fontana del Nettuno


San Lorenzo

Sagrestia Nuova


Santo Spirito

Fondazione Salvatore Romano

Andrea Orcagna, Cenacolo, Crocifissione e ultima cena

Giardino Bardini


San Miniato al Monte


Cimitero delle Porte Sante



Santa Croce

Cappella Bardi di Vernio

La Capella Pazzi


Walking in Florence

From Ponte Vecchio to Piazzale Michelangelo

 

 

 

 

 





 
Il Palio di Siena

Statue of Liberty (detail of the head), Libery Island, Upper New York Bay, New York

 

Statue of Liberty (detail of the head), Libery Island, Upper New York Bay, New York [0]

 

Toacana ] Galleria di immagini  
     
   

Frédéric Auguste Bartholdi | Het Vrijheidsbeeld of la Liberté éclairant le monde, de bewogen geschiedenis van een onbewogen vrouw [1]

   
   
   

When day comes, we ask ourselves
where can we find light in this never-ending shade?

   

Amanda Gorman[2]

Het Vrijheidsbeeld werd op 28 oktober 1886 in New York ingehuldigd en was een geschenk van Frankrijk aan de Verenigde Staten. Het beeld stelt de Romeinse godin Libertas voor. Ze houdt met haar rechterhand een fakkel boven het hoofd en in haar linkerhand draagt ze een tabula ansata met de inscriptie JULI IV MDCCLXXVI, de datum van de Amerikaanse onafhankelijkheidsverklaring.
Het Vrijheidsbeeld staat bij de ingang van de haven van New York en heeft sinds zijn inhuldiging miljoenen immigranten verwelkomd. In de tweede helft van de 19e eeuw bereikte de immigratie zijn hoogtepunt en in 30 jaar verdubbelde de bevolking van de Verenigde Staten zich bijna [3]. Tijdens de kolonisatie werd de oorspronkelijke indiaanse bevolking wel gereduceerd van vermoedelijk 1,8 miljoen à 18 miljoen tot enkele honderdduizenden rond 1900. Al van bij de inhuldiging van het beeld klonken er ook kritische stemmen.

De oorspronkelijke naam van het beeld was La Liberté éclairant le monde en werd in Parijs vervaardigd door de Franse beeldhouwer Frédéric Auguste Bartholdi. Het Vrijheidsbeeld werd een van de symbolen van de Verenigde Staten en stond voor vrijheid en bevrijding. Aan de inhuldiging op Bedloe's Island in 1886 ging een bewogen geschiedenis vooraf.
Fotografen zoals Emmanuel Flamand, Pierre Petit, Albert Fernique e.a. hebben de constructie en realisatie van het Vrijheidsbeeld goed gedocumenteerd. Aan de hand van deze foto's kan je het boeiende verhaal van het immense beeld volgen, van de ingenieuze constructie in Parijs tot aan de aankomst in New York.


New York - Bedloe's Island through George Washington Bridge - NARA - 68146011.jpg

Bedloe's Island in 1917 [1]

 

De eerste ideeën en tekeningen


De eerste tekeningen en schetsen voor het Vrijheidsbeeld maakte Bartholdi op een reis naar Egypte. Het oriëntalisme nam onloochenbaar een dominante plaats in het Parijs van de 19e eeuw en vele kunstenaars en schrijvers zochten in de Oriënt inspiratie voor hun werk. Bartholdi reisde in 1855 en 1856 naar Egypte en Jemen, in het gezelschap van Jean-Léon Gérôme en andere oriëntalistische kunstenaars. Hij was onder de indruk van de kolossale beelden op de grote Egyptische sites.
Hij leerde er ook de Ferdinand De Lesseps kennen, vice consul in Alexandrië en de ingenieur die het Suezkanaal zou bouwen. Hier ontwikkelde Bartholdi het idee van een kolossaal beeld dat aan het begin van het Suezkanaal zou staan. Bartholdi werkte zijn plan wat uit en keerde in 1869 terug naar Egypte met een voorstel om bij de ingang van het pas voltooide Suezkanaal een vuurtoren te bouwen in de vorm van een gigantische gedrapeerde figuur die een fakkel of lantaarn in de hoogte hield. Bartholdi zou het beeld nooit kunnen bouwen, maar zijn vage plannen worden vaak in verband gebracht met het Vrijheidsbeeld dat ingehuldigd werd in 1886.
Bartholdi heeft die vergelijking altijd ontkracht [10].

Bartholdi gaf zijn beeld in Suez het uiterlijk van een jonge Egyptische vrouw in typische kledij, een fellah, zij droeg een eenvoudige katoenen jurk, typisch voor een vrouwelijke slaaf, arbeider of boerin, een galabieh of jellabiya.
Het licht van de vuurtoren zou door een band rond het hoofd schijnen, en ook de fakkel of lantaarn die in de lucht werd gehouden zou licht geven.
Er zijn voor dit 'project' van de jonge kunstenaar vier summiere schetsen in klei bewaard gebleven, en enkele aquarellen.



Auguste Bartholdi, drie van de vier bekende schetsen in terracotta voor zijn project Phare de Suez, Musée Bartholdi, Colmar.

.

La Liberté éclairant le monde


Het idee voor het Vrijheidsbeeld kwam van de jurist en activist tegen slavernij Édouard de Laboulaye. Hij geloofde dat Amerika na de lange en bittere burgeroorlog en de afschaffing van de slavernij een monument verdiende ter herdenking van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring (1776) en de daarmee verbonden idealen van gerechtigheid en vrijheid. Vanuit filosofisch oogpunt legde de Verklaring de nadruk op twee thema’s: individuele rechten en het recht op revolutie [4]. Het monument zou het Franse volk inspireren om in opstand te komen tegen het repressieve regime van Napoleon III.
Het ambitieuze project werd in 1871 toevertrouwd aan de Franse beeldhouwer Auguste Bartholdi. In de tekst van het ontwerpoctrooi beschrijft Bartholdi nauwgezet het beeld dat hij voor ogen heeft [12 Bart].


Auguste Bartholdi, Eugène Viollet-le-Duc en Gustave Eiffel

Auguste Bartholdi creëerde het Vrijheidsbeeld tussen 1877 en 1886, in samenwerking met Eugène Viollet-le-Duc en Gustave Eiffel, die uiteindelijk verantwoordelijk was voor de staalconstructie. Het beeld bestaat uit een holle kolos van dun geslagen koperen platen over een stalen raamwerk. Het torenhoge monument was een geschenk van Frankrijk aan de Verenigde Staten ter gelegenheid van de 100e Amerikaanse Onafhankelijkheidsdag in 1886.

Met zijn leerling Auguste Bartholdi werkte Viollet-le-Duc vanaf de eerste schetsen in 1870 mee aan het ontwerp voor La Liberté éclairant le monde. Als hoofdingenieur ontwierp Viollet-le-Duc het skelet voor de monumentale sculptuur waaraan de huid van koperen platen zou worden verankerd. De methode die werd gebruikt om het koper te vormen was de repoussé techniek waarbij de platen werden verwarmd en vervolgens op een vorm geslagen met houten hamers.


Albert Fernique, Men in a workshop shaping sheets of copper for the construction of the Statue of Liberty, 1883

  Albert Fernique, Construction of the skeleton and plaster surface of the left arm and hand of the Statue of Liberty
[¢olours byhistorical digital colourist Marina Amaral]   Paul Joseph Victor Dargaud, The Statue of Liberty in Frederic-Auguste Bartholdi’s Studio, Paris, 1884, Santa Barbara Museum of Art, California

Albert Fernique, Men in a workshop shaping sheets of copper for the construction of the Statue of Liberty, 1883

 

 

Albert Fernique, Construction of the skeleton and plaster surface of the left arm and hand of the Statue of Liberty
[¢olours by historical digital colourist Marina Amaral]

 

Paul Joseph Victor Dargaud, The Statue of Liberty in Frederic-Auguste Bartholdi’s Studio, Paris, 1884, Santa Barbara Museum of Art, California

 

Eugène Viollet-le-Duc stierf voor het beeld klaar was en zonder technische tekeningen van de constructie na te laten. Na zijn dood deed Auguste Bartholdi een beroep op Gustave Eiffel en zijn hoofdontwerper Maurice Koechlin om de inwendige constructie te herzien en af te werken.

Het hoofd en de arm met fakkel ontstonden nog onder de supervisie van Eugène Viollet-le-Duc. De foto die Emmanuel Flamant maakte in de ateliers van Monduit in Parijs toont de gigantische afmetingen van de hand en de fakkel. Links op de foto zien we een schaalmodel in gips van een deel van de hand.


Emmanuel Flamant, Statue de la liberté, main et flamme

Emmanuel Flamant, Statue de la liberté, main et flamme

 

Voor deze eerste delen van het Vrijheidsbeeld werkten Bartholdi en Eugène Viollet-le-Duc samen met Les Ateliers Monduit aan de rue de Chazelles. Het atelier had al een goede reputatie opgebouwd met restauratiewerkzaamheden aan de Colonne Vendôme, de zuil die Napoleon Bonaparte in 1810 had laten neerzetten op het Place Vendôme, en die bijna was verwoest tijdens de Franse Revolutie.


Eugène Viollet-le-Duc

Eugène Viollet-le-Duc was vertrouwd met het werk van Honoré Monduit. Ze werkten wel vaker samen en creëerden architectonische ornamenten voor de restauratie van grote historische monumenten. Door belangrijke publieke en private opdrachten binnen te halen, nam Monduit deel aan een ware renaissance van metaalbewerking tijdens de tweede helft van de 19e eeuw. De werkplaatsen van Monduit vervaardigden allerlei voorwerpen en elementen, van kruisbloemen, waterspuwers, dierensculpturen, beelden enz. en maakten daarbij ook gebruik van de repoussé techniek, het in reliëf slaan van metaal [4].

Eugène Viollet-le-Duc, was een Frans architect en beeldhouwer die een grote fascinatie had voor gotische beeldhouwkunst en architectuur. Na zijn studie reisde hij enkele jaren in Italië om er grote monumenten te bestuderen. Het grootste deel van zijn oeuvre omvat grote restauratiewerken maar hij liet ook heel wat geschriften na, waaronder de lange tijd belangrijke "Dictionnaire raisonné de l’architecture française du XIe au XVIe siècle".[4]

 

De financiering

Al in 1875 begon Bartholdi geld in te zamelen om het standbeeld te bouwen. Hij contacteerde invloedrijke mensen in zowel Amerika als Frankrijk. Er werd besloten dat Frankrijk voor het standbeeld zelf zou betalen, terwijl Amerika zou instaan voor de financiering en de bouw voor het voetstuk. In mei 1876 maakte Bartholdi een reis naar Philadelphia om Frankrijk te vertegenwoordigen op de Wereldtentoonstelling in Philadelphia [6]. De arm van het Vrijheidsbeeld kwam daar enkele maanden later aan en werd tentoongesteld om fondsen te genereren voor de nog te bouwen sokkel op Bedloe Island. Na de tentoonstelling reisde het onderdeel naar Madison Square Park in New York, waar het een paar jaar tentoongesteld werd voordat het terugkeerde naar Parijs.

 

Right arm and torch of the Statue of Liberty, 1876, Philadelphia Centennial Exposition     Head of the Statue of Liberty on display in a park in Paris

Rechterarm en fakkel van het Vrijheidsbeeld, 1876, Wereldtentoonstelling Philadelphia. Rechts op het kleine platfom staat Bartholdi

 

 

Rechterarm en fakkel van het Vrijheidsbeeld, Madison Square Park, New York

 

Pierre Petit, Le buste de la Statue de la Liberté sur le Champ-de-Mars, 1878

 

Ook tijdens de Wereldtentoonstelling van 1878 in Parijs werden delen van het beeld tentoongesteld. In juni 1878 werd het hoofd van het Vrijheidsbeeld aan het publiek onthuld in de tuinen van Parc Champ de Mars. Bezoekers konden in het hoofd via een trap van 43 meter naar de kleine ramen klimmen die in het diadeem of de pilleus uitgespaard waren.

 

Gustave Eiffel

In 1879, na de dood van Viollet-le-Duc, deed Bartholdi een beroep op de ingenieur Gustave Eiffel om  de interne structuur van het beeld te ontwikkelen. Gustave Eiffel verving de bakstenen as door een metalen pyloon die de gehamerde koperen platen ondersteunde. Eiffels hoofdontwerper Maurice Koechlin gebruikte geen volledig stijve constructie omdat de spanning zou kunnen leiden tot breuken in de koperen bekleding. Het beeld moest gemakkelijk met de wind kunnen meebewegen en het metaal moest in de zomerse hitte kunnen uitzetten. Hiervoor legde hij een netwerk van kleinere spanten aan waarmee hij de draagconstructie en de koperplaten verbond. Deze dragers werden stuk voor stuk vervaardigd wat een arbeidsintensief proces was [8].

Op 24 oktober 1881 werd de stalen constructie van het beeld ingehuldigd op de terreinen van het atelier Gaget-Gauthier et Cie, rue de Chazelles (foto links).



L'inauguration de l'assemblage de la structure métallique de Gustave Eiffel, le 24 octobre 1881. Attribué à Pierre Petit (1832-1909), épreuve sur papier albuminé   L'assemblage de la Statue de la Liberté sur la structure métallique de Gustave Eiffel, dans les ateliers Gaget, Gauthier et Compagnie   Albert Fernique, Le montage de la Statue de la Liberté, 1882/1884

De inhuldiging van de metalen structuur van Gustave Eiffel voor het Vrijheidsbeeld, op de binnenplaats van de werkplaatsen Gaget, Gauthier et Compagnie, op 24 oktober 1881

 

 

De montage van het Vrijheidsbeeld op de metalen structuur van Gustave Eiffel, op de binnenplaats van de werkplaatsen Gaget, Gauthier et Compagnie

 

 

Albert Fernique, De montage van het Vrijheidsbeeld rond 1882, 1882/1884

De verschillende stukken van het beeld werden van 1881 tot 1884 in de werkplaatsen van Gaget, Gauthier et Cie verzameld en gemonteerd op het stalen staketsel.
Bartholdi had daarbij een briljant idee om het project te financieren: hij stelde de werf open voor het publiek en vroeg toegangsgeld. Naarmate de montage vorderde werd het uitzicht op de rue de Chazelles steeds indrukwekkender. Het werd een favoriete wandeling van vele Parijzenaars die massaal toekeken hoe de koperkleurige kolos boven de daken van de stad uitstak.
De montage van het beeld duurde ongeveer twee jaar en acht maanden [3].
Het beeld werd in 1884 voltooid en op 4 juli gepresenteerd aan de Amerikaanse gezant in Frankrijk, Levi Morton, Hij tekende een overeenkomst met de Union Franco Americaine, de organisatie die in Frankrijk werd opgericht om de creatie van het standbeeld te financieren[4].
Op het banket dat Levi Morton organiseerde verklaarde De Lesseps:

«This is the result of the devoted enthusiasm, the intelligence and the noblest sentiments which can inspire man. It is great in its conception, great in its execution, great in its proportions; let us hope that it will add, by its moral value, to the memories and sympathies that it is intended to perpetuate. We now transfer to you, Mr. Minister, this great statue and trust that it may forever stand the pledge of friendship between France and the Great Republic of the United States» [6].


In de Verenigde Staten was de bouw van het voetstuk op Bedloe's Island begonnen. Richard Morris Hunt was door de Amerikaanse commissie die verantwoordelijk was voor de bouw van de sokkel als architect gekozen. Hij genoot bekendheid door het ontwerp van o.a. het Metropolitan Museum of Art.

Fondswerving bleek voor de Amerikanen niet eenvoudig en in 1885 werd het werk aan het voetstuk bedreigd door geldgebrek. Uitgever van de New York World, Joseph Pulitzer, nu bekend door de naar hem vernoemde Pulitzer-prijs, begon een campagne om geld in te zamelen om het project te kunnen afronden. Hij gaf donaties uit en meer dan 120.000 mensen, van wie de meesten minder dan een dollar gaven, tekenden hierop in.

Give me your tired, your poor

In 1903 werd door vrienden van de dichter Emma Lazarus een bronzen plaquette gemaakt met de tekst van haar sonnet The New Colossus (1883). Tot de renovatie van 1986 was het gedicht op het voetstuk gemonteerd, tegenwoordig hangt het in het Statue of Liberty Museum.

 

   

…Give me your tired, your poor,

your huddled masses yearning to breathe free…

Send these, the homeless, tempest-tost to me.

I lift my lamp beside the golden door!

   

Emma Lazarus,The New Colossus

 

 

   

Anonyme, Le piédestal de la statue de la Liberté en construction à New-York, 1884, épreuve positive sur papier albuminé, Musée des arts et métiers, Fonds Bartholdi

Anonyme, Le piédestal de la statue de la Liberté en construction à New-York, 1884, épreuve positive sur papier albuminé, Musée des arts et métiers, Fonds Bartholdi [5]

 

Op 28 oktober 1886 werd het Vrijheidsbeeld ingehuldigd in aanwezigheid van de toenmalige president Grover Cleveland, voormalig gouverneur van New York, en voor 600 gasten en duizenden toeschouwers. Zwarte mensen waren niet uitgenodigd voor de inhuldiging van een monument dat het einde van de slavernij had moeten markeren, net zo min als vrouwen of Joseph Pulitzer, joods en buitenlands, en een van de grote financiers van het voetstuk van het Vrijheidsbeeld.[6].

Francesca Lidia Viano:


« Born on the field of battle, the statue seemed to call for war even in times of peace — a war of women against men who would deny them equal rights, a war of competing mercantile interests for control of a great canal, a war of immigrants and exiles against those who would close down borders.»[13]

 

A military salute for the president's arrival at Liberty Island during the inauguration of the Statue of Liberty, taken from the 'Patrol' in 1886

A military salute for the president's arrival at Liberty Island during the inauguration of the Statue of Liberty, taken from the 'Patrol' in 1886

 

Al bij de onthulling in 1886 waren de meningen over Lady Liberty en wat zij voorstelde erg verdeeld. Suffragisten maakten bezwaar tegen het gebruik van een vrouwenbeeld als een symbool van vrijheid terwijl echte vrouwen in de VS geen stemrecht hadden.

Toen het Vrijheidsbeeld in de haven van New York feestelijk werd onthuld, huurde de New York City Woman Suffrage Association een stoomboot en sloot zich met protestvlaggenaan bij de waterparade tijdens de inwijdingsceremonies. Het standbeeld is "een gigantische leugen, a gigantic lie, a travesty, and a mockery", zeiden de suffragisten. "It is the greatest sarcasm of the nineteenth century to represent liberty as a woman, while not one single woman throughout the length and breadth of the Land is as yet in possession of political Liberty."[14]

Ook in de pers waren er kritische stemmen. Kort na de inhuldiging suggereerde The Cleveland Gazette, een Afro-Amerikaanse krant, dat de fakkel van het standbeeld pas ontstoken zou mogen worden als de Verenigde Staten echt een vrije natie werden:

«Liberty enlightening the world," indeed! The expression makes us sick. This government is a howling farce. It can not or rather does not protect its citizens within its own borders. Shove the Bartholdi statue, torch and all, into the ocean until the "liberty" of this country is such as to make it possible for an inoffensive and industrious colored man to earn a respectable living for himself and family, without being ku-kluxed, perhaps murdered, his daughter and wife outraged, and his property destroyed. The idea of the "liberty" of this country "enlightening the world," or even Patagonia, is ridiculous in the extreme»[11].

 

         
   
   
 
   

Het Vrijheidsbeeld bleef een krachtig symbool voor vrijheid en een uitverkoren plaats voor protest. In 1970 riep feministe Betty Friedan op tot een nationale vrouwenstaking op 26 augustus ter gelegenheid van de 50e verjaardag van het 19e amendement, dat Amerikaanse vrouwen stemrecht verleende. Op het Vrijheidsbeeld verscheen de banner Women of the world unite. Een iconisch beeld.
Studentenactivisten werken aan de Godin van de democratie op het Tiananmenplein (het Plein van de Hemelse Vrede) tijdens de protestmarsen voor meer democratie die begonnen waren op 15 april 1989. Er namen naar schatting een miljoen studenten en andere burgers aan deel. Vier dagen lang stond er een tien meter hoog wit beeld dat niet toevallig verwees naar het Vrijheidsbeeld. Het protest werd bloedig neergeslagen op de avond van 4 juni 1989[15].

 

 

Suffragist Margaret Wycherly striking the pose of the Statue of Liberty   The Statue Of Liberty with a banner that reads Women of the world unite   Student activists work on the Goddess of Democracyat a campus near Ti?n'?nmén plein Square as the prodemocracy
demonstrations continue

Suffragist Margaret Wycherly striking the pose of the Statue of Liberty

 

 

The Statue Of Liberty with a banner that reads Women of the world unite (August, 1970)

 

Studentenactivisten werken aan de Godin van de democratie op het Tiananmen-plein  (het Plein van de Hemelse Vrede) tijdens de protestmarsen voor meer democratie in 1989 (30 mei - 4 Juni)

Lees meer:


Frédéric Auguste Bartholdi | Een kleine geschiedenis [2] Het verhaal van een verbeelding. Achtergrond en inspiratiebronnen van la Liberté éclairant le monde

Pio Fedi, Statua della Libertà della Poesia, tomba Giovanni Battista Niccolini, Santa Croce, Firenze

Album Statue of Liberty

Museum Vrijheidsbeeld | The Statue of Liberty Museum | Visit | Statue of Liberty & Ellis Island

Musée des Arts et Métiers | Musée des arts et métiers, 60 rue Réaumur, Paris 3e | Les bâtisseurs de la Liberté

Histoire de la statue de la Liberté | www.merveilles-du-monde.com

Boeiende en uitgebreide pagina's die de oorsprong, de constructie, de financiering enz. van Statue-de-la-Liberte belichten.
Enkele hoofdstukken: Histoire de la statue de la Liberté | Plus de détails sur la Construction de la statue de la Liberté | Plus de détails sur le Financement de la statue de la Liberté.

National Park Service | Richard Morris Hunt

Dictionnaire raisonné de l’architecture française du XIe au XVIe siècle" op Wikisource.

Red Star Line Museum | Het verhaal van migratie

Twee miljoen passagiers maakten met de stoomschepen van Red Star Line de oversteek van Antwerpen naar Noord-Amerika. Hun verhaal, dat van de rederij die hen vervoerde en dat van de stad en de haven waaruit ze vertrokken, staan centraal in de hoofdtentoonstelling in het museum. Het museum stelt de vraag wat deze geschiedenis vandaag betekent.

 

Literatuur

Stephen W. SAWYER, Édouard Laboulaye and the Statue of Liberty: Forging the Democratic Experience, The Letter, 4 | 2008-2009, p. 55-57 | https://doi.org/10.4000/lettre-cdf.782 | Traduction Édouard Laboulaye et la Statue de la Liberté : l’élaboration de l’expérience démocratique

Francesca Lidia Viano, Sentinel: The Unlikely Origins of the Statue of Liberty, Harvard University Press, 2018

Francesca Lidia Viano, From the moment of its dedication, the Statue of Liberty has been an enigmatic monument, a powerful symbol of the tensions between national independence and universal human rights | placesjournal.org OCTOBER 2018

Tyler Stovall, White Freedom and the Lady of Liberty, American Historical Association | www.historians.org

Books by Viollet-le-Duc, Eugène-Emmanuel  | www.gutenberg.org

Harry Bleeker, De Pax Americana is gebouwd op de grootste genocide ooit | joop.bnnvara.nl

Bartholdi, Frédéric (1885). The Statue of Liberty Enlightening the WorldNorth American Review. North American Review.

Poisson, Georges; Poisson, Olivier (2014). Eugène Viollet-le-Duc (in French). Paris: Picard. ISBN 978-2-7084-0952-1

Magda Moiola: Il pensiero politico di Édouard Laboulaye, Università degli Studi di Pavia - Facoltà di Lettere e Filosofia, 1998 | webreader.mytolino.com

Art & Culture | Statua della Libertà della Poesìa en het Vrijheidsbeeld

La Statua della Libertà di New York? Ispirata da un'opera che si trova a Firenze, su firenze.repubblica.it, 24 maggio 2019.

Armando Torno, La Statua della Libertà? Copiata. C'è una «gemella» sul Duomo, realizzata dallo scultore Pacetti decenni prima del monumento di New York, in Corriere della Sera, 20 settembre 2009. URL consultato il 12 gennaio 2021.

 

Pierre Petit, La Liberté éclairant le monde, Woodburytypie, Goupil & Cie., 1883, collectie Rijksmuseum Amsterdam

Pierre Petit, La Liberté éclairant le monde, Woodburytypie, Goupil & Cie., 1883, collectie Rijksmuseum Amsterdam

     

         

Lady Liberty Sunset. The Statue of Liberty, taken from the Staten Island Ferry

Lady Liberty Sunset. The Statue of Liberty, taken from the Staten Island Ferry [7]

 

Frédéric Auguste Bartholdi | Een kleine geschiedenis [2] Het verhaal van een verbeelding. Achtergrond en inspiratiebronnen van la Liberté éclairant le monde

Pio Fedi, Statua della Libertà della Poesia, tomba Giovanni Battista Niccolini, Santa Croce, Firenze

Album Statue of Liberty

 


 

[1] Deze afbeelding is in het publiek domen. Onbekende auteur. Collectie National Archives at College Park - Archives II (College Park, MD), cataloged under the National Archives Identifier (NAID) 68146011.
[2] Amanda Gorman, The Hill we climb, eerste regels van het inauguratiegedicht De hoge heuvel die ons wacht tijdens de eedaflegging van president Joe Biden (22 januari 2021).
[3] Harry Bleeker, De Pax Americana is gebouwd op de grootste genocide ooit | joop.bnnvara.nl
Niemand weet precies hoeveel mensen er in Noord-Amerika woonden voor de Europeanen er landden. De schattingen lopen uiteen van 1,8 miljoen tot 18 miljoen. Rond Tegen 1900 was de oorspronkelijke bevolking teruggebracht tot 250.000, na bloedige oorlogen verdreven naar reservaten. Deze genocide blijft bijna altijd onderbelicht in de literatuur over het Vrijheidsbeeld.
[4] U.S. House of Representatives (1885). Executive Documents of the House of Representatives. Washington, DC: US Government Printing Office. pp. 159–160 – via Google Books.
[5] Bron: Musée des arts et métiers, Fonds Bartholdi. Beschikbaar gemaakt door Google Arts & Culture | https://g.co/arts/EwXNUbXxPFiCzGsx9
[6] Mark Daniels, documentaire « La statue de la Liberté, naissance d’un symbole », Arte, 15 février 2014. Claire Bommelaer, « Un phare pour l'Amérique », Le Figaro, encart « Culture », samedi 15 / dimanche 16 février 2014, page 41.°
[7] Photo by Pbohnhof,  licensed under the Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported license.
[8] Yasmin Sabina Khan, Enlightening the World. The Creation of the Statue of Liberty, Cornell University Press, 2010, pp. 138–143.
[9] In oktober 1886 reisde Ferdinand de Lesseps naar de Verenigde Staten om er op 28 oktober te spreken tijdens de inwijdingsceremonie van het Vrijheidsbeeld die werd bijgewoond door president Grover Cleveland.[Ontleend aan het Wikipedia artikel Ferdinand de Lesseps, beschikbaar onder een  Creative Commons Attribution-ShareAlike Licentie.
[10] Bartholdi, Frédéric (1885). The Statue of Liberty Enlightening the WorldNorth American Review. North American Review., p. 37.
[11] Postponing Bartholdi's statue until there is liberty for colored as well". The Cleveland Gazette. Cleveland, Ohio. November 27, 1886. p. 2.

 

This is Bartholdi's design patent for the Statue of Liberty, issued in 1879

Het patent of ontwerpoctrooi van Bartholdi voor het Vrijheidsbeeld, uitgegeven in 1879.

[12] C. F. WILLIAM MAURER, Design for a Statue - Statue of Liberty - NPS | www.academia.edu | See Bartholdi's design patent for the Statue of Liberty, issued in 1879.
[13] Francesca Lidia Viano, From the moment of its dedication, the Statue of Liberty has been an enigmatic monument, a powerful symbol of the tensions between national independence and universal human rights | placesjournal.org OCTOBER 2018
[14] Public Demonstrations | New York Heritage | www.nyheritage.org/exhibits
[15] Linda Zerilli, Democracy and National Fantasy: Reflectìons on the Statue of Liberty, lthaca, N.Y. : Cornell University Press,, p. 167-168.