| |
|
| Santo Spirito ligt aan de zuidelijke oever van de rivier de Arno in de wijk 'Oltrarno' (letterlijk aan de andere kant van de Arno). Dit is een zeer sfeervolle wijk, en ook rond de Piazza Santo Spirito vind je talrijke bars en restaurants waar je iets van het authentieke florentijnse leven kan proeven.
De belangrijkste monumenten in de Oltrarno zijn de kerken Santo Spirito en Santa Maria del Carmine, Palazzo Pitti, villa Bardini, Forte del Belvedere. De 15de eeuwse Basilica Santa Maria del Santo Spirito, simpelweg Santo Spirito genoemd is het laatste werk van architect Filippo Brunelleschi. De kerk wordt door velen gezien als het meest authentieke werk van Brunelleschi.
In de sacristie van de kerk hangt de Crucifix van Michelangelo die hij voor hiet klooster maakte uit dank voor hun gastvrijheid. Michelangelo mocht, in de vroege fase van zijn loopbaan, van de monniken lichamen uit hun hospitaal onderwerpen aan anatomische studies. Dit hielp hem in grote mate bij het vormen van zijn kennis van het menselijk lichaam.
Het belangrijkste werk in de kerk is wellicht de Pala Nerli of Madonna col Bambino tra i santi Martino e Caterina d'Alessandria e i committenti van Filippino Lippi. Verder zijn er werken van Perugino, Alessandro Allori, Rosso Fiorentino en Raffaellino del Garbo, een leerling van Filippino Lippi. De Grande Sacristia is een meesterwerk van Giuliano da Sangallo. In de Cappella Corbinelli het Altare del Sacramento van Andrea Sansovino.
Het Chiostro dei Morti en het Chiostro Grande
Vanaf de vestibule van de sacristie kun je via een trap afdalen naar een eerste chiostro, het Chiostro dei Morti genaamd, vanwege de grote hoeveelheid grafstenen die in de muren opgenomen werden.
|
|
| Chiostro dei Morti en de Chiostro Grande dell'Ammannati [2] |
Een tweede kloostergang, de Chiostro Grande dell'Ammannati, die een aparte ingang heeft vanaf Piazza Santo Spirito, werd tussen 1564 en 1569 gebouwd door Bartolomeo Ammannati.
Een derde, kleine vierkante chiostro, ligt ten zuiden van het Chiostro Grande. Het is een geplaveide kloostergang met Dorische zuilen die ronde bogen ondersteunen.
In het Refettorio zien we veel fresco's van Bernardino Poccetti, waaronder een cenacolo of Laatste Avondmaal.
Aan de oostkant is er de Refettorio Nuovo die dateert uit het einde van de zestiende eeuw. De refter voorafgegaan door een Antirefettorio met beschilderde lunettes en een Sant'Agostino op de kluis van Bernardino Poccetti (1606). Het Refettorio Nuovo werd in de 19e eeuw verdeeld in twee kamers en is gedecoreerd met Poccetti's Tre Cene (met centraal een Laatste Avondmaal).
|
 |
|
 |
|
|
| |
|
Bernardino Poccetti e bottega, tre cene, 1597, Ultima cena, autoritratto
|
|
|
Naast de kerk van Santo Spirito in Firenze, kan je een eeuwenoude Augustijnse eetzaal binnengaan, het voormalige refettorio van het middeleeuwse kloostercomplex. Het is een grote zaal die een van de oudste delen is van het aangrenzende 14e-eeuwse klooster.
|
|
|
|
| |
|

Le opere della Basilica di Santo Spirito
|
|
|
 |
|
 |
|

|
| |
|
Filippino Lippi, Pala Nerli (Madonna col Bambino tra i santi Martino e Caterina d'Alessandria e i committenti), Santo Spirito
|
|
Raffaellino del Garbo, Madonna in Trono tra San Giovanni Evangelista, San Lorenzo, Santo Stefano e San Bernardo, particolare, 1505, tempera su tavola, Capella Corbinelli, Santo Spitito, Firenze
|
|
Cappella Velluti, Domenico di Zanobi, Madonna del Soccorso, ante 1485
|
 |
|
 |
|
 |
Francesco Botticini, Santa Monica in trono con le suore agostiniane, ante 1471, Basilica di Santo Spirito, cappella Bini, Firenze
|
|
Cappella Corbinelli, Altare del Sacramento di Andrea Sansovino
|
|
Michelangelo, Crocifisso ligneo 1493, Santo Spirito |
 |
|
|
|
|
Maso di Banco (attr.), Madonna col Bambino e SS. Maddalena, Caterina d'Alessandria, Andrea e Giuliano, 1340, Chiesa di S. Spirito, Firenze
|
|
|
|
|

Omgeven door cipressen en olijfbomen, jeneverbesstruiken en rozemarijn, op wandelafstand van het authentieke kleine dorp Castiglioncello Bandini, ligt Podere Santa Pia. Het is een prachtig vakantiehuis, omringd door eeuwenoude eiken en gelegen op een heuveltop vanwaar je kan genieten van een adembenemend uitzicht over de Toscaanse Maremma, een uitzicht dat reikt tot de Tyrreense Zee en het eiland Montecristo.
Podere Santa Pia is een ideale plek voor rust en ontspanning, in een natuurlijke en soms wilde omgeving. De Toscaanse Maremma is één van de meest unieke en fascinerende gebieden van Toscane die nog niet overrompeld worden door het grote toerisme. De natuur heeft dit land op een zintuiglijke manier gezegend: soms is het alsof het ontwerp van alles rondom perfect is en door de eeuwen heen constant is gebleven.
Het huis is authentiek Italiaans, het is niet perfect, maar zeer sfeervol. De ruwe natuurstenen muren aan de buitenkant, de terracotta vloeren, de grote open haard in de keuken en hier en daar robuuste houten balkenplafonds zorgen voor een karakteristieke oude Toscaanse sfeer. Italiaanse buren vertelden dat dit vroeger een klein klooster was. Hier trokken jonge vrouwen zich terug om zich aan een geestelijk leven in een ongerepte omgeving te wijden.
Traveling in Tuscany| Holiday homes in southern Tuscany | Podere Santa Pia
|
|
|
 |
|
|
|
|
|
|
The setting sun casts a warm, golden light, creating a peaceful and beautiful scene around the pool,as day transitions into evening
|
 |
|
 |
|
 |
Early morning light at the private swimming pool at Podere Santa Pia
|
|
Reflections on the private swimming pool at Podere Santa Pi
|
|
The night pool at Podere Santa Pia exudes a hypnotic sense of purity
|
 |
|

Comune di Firenze
Palazzo Vecchio
Piazza della Signoria - 50122, Firenze
cultura.comune.fi.it
Het laatste avondmaal in Firenze | Wandeling langs de mooiste cenacoli in Firenze
Bibliografie
Elena Capretti, Brunelleschi, Giunti Editore, Firenze 2003.
Il complesso di Santo Spirito, Capretti E., Firenze, Editore: Becocci, 1998
Acidini Luchinat C. (a cura di), La Chiesa e il Convento di Santo Spirito a Firenze, Firenze, Editore: Giunti, 1996
Becherucci L. (a cura di), Il museo di Santo Spirito a Firenze, Milano, Editore: Electa, 1995
Fondazione Salvatore Romano. Guida alla visita del Museo. A cura di Serena Pini. Firenze, Polistampa 2011
Trkulja Meloni S., I Cenacoli – Museo di Firenze, Editore: Becocci/Scala, 2002
AA.VV., Firenze, Il Crocifisso di Santo Spirito, Editore: Comune Assessorato alla Cultura, 2000
R. Calamini e S. De Luca, in Le stanze dei tesori. Collezionisti e antiquari a Firenze tra Ottocento e Novecento, catalogo della mostra, Firenze, Palazzo Medici Riccardi, a cura di L. Mannini, Firenze 2011
Damien Wigny, Au coeur de Florence : Itinéraires, monuments, lectures, 1990
|

[1] Foto diLuca Aless, licenziato in base ai termini della licenza Creative Commons Attribuzione-Condividi allo stesso modo 3.0 Unported
|
|
|