Piazzale Michelangelo


Piazza della Signoria

Loggia dei Lanzi

Fontana del Nettuno


Santo Spirito

Fondazione Salvatore Romano

Andrea Orcagna, Cenacolo, Crocifissione e ultima cena

Giardino Bardini


San Miniato al Monte


Cimitero delle Porte Sante



Santa Croce

Cappella Bardi di Vernio

La Capella Pazzi


Walking in Florence

From Ponte Vecchio to Piazzale Michelangelo

 

 

 

 

 





 
Il Palio di Siena

Fedipio.jpg

  Statua della Libertà della Poesia di Pio Fedi, tomba Giovanni Battista Niccolini, Santa Croce, Firenze [1]

 

Toacana ] Galleria di immagini  
     
   
Pio Fedi, Statua della Libertà della Poesia, tomba Giovanni Battista Niccolini, Santa Croce, Firenze

   
   

De Basilica di Santa Croce (of de Kerk van het Heilig Kruis), gelegen aan het Piazza Santa Croce wordt beschouwd als een van de mooiste gotische basilieken van Italië.

Doordat de basiliek door de bedelorde Franciscanen gebouwd en beheerd werd, was men bij de bouw en inrichting aangewezen op de vrijgevigheid van rijke Florentijnen. De Franciscanen hadden immers de plicht van een ascetisch leven zonder persoonlijke bezittingen. Families die bijdroegen aan de bouw en inrichting van de kerk kregen daarom vaak het recht om er familieleden te begraven. Hiermee groeide de Santa Croce snel uit tot een pantheon voor prominente inwoners van de stad.
In de kerk zijn een groot aantal beroemde Florentijnen begraven of herbegraven. Er zijn graven te vinden van onder meer Leon Battista Alberti, Galileo Galilei, Lorenzo Ghiberti, Niccolo Machiavelli en Michelangelo Buonarotti. Op het plein voor de kerk staat een beeld van Dante Alighieri.
Op de tegengevel van Santa Croce valt het grafmonument op van Giovanni Battista Niccolini (Pisa, 1782 - Firenze 1861). Giovanni Battista Niccolini was een dichter, toneelschrijver en een groot pleitbezorger van het Risorgimento, de eenmaking van Italië, die pas na zijn dood in 1870 voltooid werd met de inname van Rome. Op zijn graftombe staat het beroemde beeld Libertà della Poesia van Pio Fedi.


Statua della Libertà della Poesia


De oprichting van een grafmonument voor Giovanni Battista Niccolini in Santa Croce kwam pas in 1870 in een uitvoerende fase, bijna tien jaar na de dood van de dichter in 1861. Het ontwerp en de uitvoering van het grafmonument werd toevertrouwd aan de beeldhouwer Pio Fedi, die in 1866 met zijn monumentale beeldengroep Ratto di Polissena, (De Verkrachting van Polissena) in de Loggia dei Lanzi in Firenze zijn meesterwerk gerealiseerd had.
Na de eenwording van Italië werd op 17 maart 1861 het koninkrijk Italië uitgeroepen met Victor Emanuel II als koning. Zes jaren lang, tussen 1865 en 1871 was Firenze de hoofdstad van het nieuwe koninkrijk Italië. Er waren spectaculaire nationale vieringen. In mei, in combinatie met de inhuldiging op Piazza Santa Croce van het standbeeld van de grote florentijnse dichter Dante Alighieri, onthulde de beeldhouwer Pio Fedi in zijn atelier in Via de 'Serragli aan het publiek de kolossale marmeren beeldengroep van de Ontvoering van Polissena.
In 1871 voltooide Fedi de gipsschets voor het grafmonument van Giovanni Battista Niccolini maar het zou nog enkele jaren duren voordat het monument in 1883 werd ingehuldigd. Ook uit dit beeld spreekt een drang naar vrijheid en eenheid.


Pio Fedi, Monumento a Giovan Battista Niccolini, Basilica di Santa Crocee, Firenze
Pio Fedi, Monumento a Giovan Battista Niccolini, Basilica di Santa Croce, Firenze [4]

Naast een gedenksteen met medaillon met een portret van de dichter in profiel, staat de klassieke allegorische gedaante van de Poëzie, een vrouw met een los gedrapeerde tunica en een kroon van stralen, houdt in de opgeheven rechterarm een gebroken ketting vast. De linkerhand, neergelaten, houdt een lauwerkrans vast, een toespeling op een poëtische bekroning. In het oude Griekenland was de lauwerkrans een symbool van de overwinning bij een wedstrijd van dichters en muzikanten. Onder de lauwerkrans zien we een stapel boeken van de gevierde schrijver. Zowel Pio Fedi als Giovanni Battista Niccolini hadden een grote belangstelling voor Griekse mythologie. Niccolini's eerste tragedie, Polissena, uit 1810, had een klassiek onderwerp en een klassieke setting.
Onder de Loggia dei Lanzi op de Piazza della Signoria waar Fedi's beeldengroep Ratto di Polissena stond opgesteld, stonden ook vijf Romeinse vrouwenbeelden. Ze werden in 1541 in Rome ontdekt en in in 1789 door Pietro Leopoldo naar Firenze gebracht. Het beeld van Pio Fedi herinnert ook aan andere beelden uit de mythologie, Sol Invictus was de officiële zonnegod van het latere Romeinse rijk en wordt afgebeeld met een zonnekroon. In de Romeinse mythologie is Libertas de godin van de vrijheid. Ze wordt afgebeeld met een muts van vilt, een pileus,. In het beeld van Fedi zien we geen pilleus maar een Romeins hoofddeksel en een kroon.
Het Musée du Louvre in Parijs verwierf in 1863 dit gedrapeerde beeld dat een Grieks beeldhouwwerk lijkt te reproduceren waarvan het origineel dateert uit de 3e eeuw v.o.t.

Libertas was een Romeinse godin, haar naam is het Latijnse woord voor vrijheid. Ze symboliseerde onafhankelijkheid en vrijheid.
Haar Griekse naam is Eleutheria. Ze wordt afgebeeld terwijl ze een lange, vloeiende jurk draagt en een staaf vasthoudt, een vindicta genaamd, en op haar hoofd draagt ze een pilleus. Naast deze twee symbolen wordt ze soms afgebeeld met een kroon van laurierblaadjes.

Wanneer binnen de Romeinse samenleving een slaaf zijn vrijheid kreeg, werd zijn of haar hoofd kaal geschoren, ze werden aangetikt met de vindicta en kregen een pilleus.

De gelijkenis van Libertas werd vaak en op veel plaatsen over de hele wereld gebruikt om vrijheid en onafhankelijkheid te symboliseren. In Frankrijk werd ze Marianne, die stond voor rede en vrijheid, en een symbool was van de Franse revolutie in de jaren 1780-90.

Het beeld in het Louvre is afkomstig uit de Collezione Campana, een verzameling kunstwerken die in de 19e eeuw in Rome werden samengebracht door Giampietro Campana, en waarvan een groot deel terechtkwam in de collectie van Bonaparte III, en later in het Louvre.

 
Hera Campana. Marmer, Romeinse kopie van een hellenistisch origineel, 2e eeuw n.o.t., Musée du Louvre, Parijs, verworven in 1863

Hera Campana. Marmer, Romeinse kopie van een hellenistisch origineel, 2e eeuw n.o.t., Musée du Louvre, Parijs, verworven in 1863

La Legge Nuova

Een mogelijke inspiratiebron voor het beeld van Pio Fedi was La Legge Nuova of De nieuwe wet van Camillo Pacetti op de Dom van Milaan (1810). De gelijkenissen zijn treffend.

La Legge Nuova of De nieuwe wet is een sculptuur op de façade van de kathedraal van Milaan. Het beeld, gemaakt door Camillo Pacetti in 1810, bevindt zich links van het 17e eeuwse venster boven de hoofdingang van de kerk en symboliseert het Nieuwe Testament. Het stelt een vrouw voor, gekleed in een tuniek en met haar hoofd omringd door een stralenkroon. De linkerhand leunt op een groot kruis terwijl de geheven, rechterarm een fakkel of olielamp vasthoudt.
De kroon heeft hier twaalf stralen, en verwijst naar de Apocalyps of de Openbaring van Johannes, het laatste boek van het Nieuwe Testament:

"En er werd een groot teken gezien in den hemel; namelijk een vrouw, bekleed met de zon; en de maan was onder haar voeten, en op haar hoofd een kroon van twaalf sterren."

Camillo Pacetti (1758-1826) was een neoklassiek kunstenaar, die voornamelijk in Milaan werkte, waar hij les gaf in Brera. Vanaf 1805 regisseerde hij het werk voor de decoratie van de Arco del Sempione (Triomfboog van Sempione) van de architect Cagnola en van de beeldhouwwerken voor de Milanese Dom. Napoleon Bonaparte had vanaf 1805 de voorgevel van de Dom laten voltooien naar een ontwerp van Giuseppe Zanoia en Carlo Amati.

 

 


Camillo Pacetti, La statua della Legge Nuova sulla facciata del duomo di Milano, 1810, Duomo di Milano, Milano

Camillo Pacetti, La statua della Legge Nuova sulla facciata del duomo di Milano, 1810, Duomo di Milano, Milano

Camillo Pacetti, La statua della Legge Nuova sulla facciata del duomo di Milano, 1810, Duomo di Milano, Milano La Legge Nuova (Camillo Pacetti), sulla facciata del Duomo di Milano Camillo Pacetti, La statua della Legge Nuova sulla facciata del duomo di Milano, 1810, Duomo di Milano, Milano Camillo Pacetti, La Legge Nuova, sulla facciata del Duomo di Milano

Camillo Pacetti, het standbeeld van (de Nieuwe Wet) op de gevel van de kathedraal van Milaan, rechts op het balkon staat het beeld van de Legge Vecchia van Luigi Acquisti, Duomo di Milano, Milano [6]


Het Vrijheidsbeeld in Parijs en New York


Op 28 oktober 1886 werd in New York het Vrijheidsbeeld ingehuldigd. De oorspronkelijke naam van het Statue of Liberty was Liberty Enlightening the World (La Liberté éclairant le monde). Het beeld stelt de Romeinse Godin Libertas voor. Ze houdt met haar rechterhand een fakkel boven het hoofd en in haar linkerhand draagt ze een tabula ansata met de inscriptie JULI IV MDCCLXXVI, de datum van de Amerikaanse onafhankelijkheidsverklaring°°.

Het is zeker mogelijk dat het standbeeld van Pio Fedi de inspiratiebron was voor Frédéric Auguste Bartholdi, de Franse kunstenaar die het Vrijheidsbeeld creëerde tussen 1877 en 1886. Bartholdi was in de Frans-Pruisische oorlog van 1870 verbindingsofficier van de Italiaanse generaal Giuseppe Garibaldi. Hij reisde in de jaren 1875 - 1876 opnieuw naar Italië en kan de gelegenheid gehad hebben om een eerste versie van het beeld te zien in het atelier van Fedi in de Via dei Serragli in Firenze.
Er is geen bewijs dat de twee beeldhouwers elkaar ooit hebben ontmoet. Maar de gedeelde invloeden op hun artistieke leven kunnen niet worden betwist. Net als het Vrijheidsbeeld, dat in de nasleep van de Amerikaanse Burgeroorlog werd gebouwd, wordt Fedi's sculptuur beschouwd als een van de eerste sculpturen die de eenwording van Italië symboliseert.
Ook La Legge Nuova van Camillo Pacetti is een mogelijke inspiratiebron. Het was Napoleon Bonaparte die tijdens de laatste regeringen van de Franse Revolutie de voorgevel van de kathedraal in Milaan liet voltooien. Er waren talrijke gedetailleerde gravures en reproducties in omloop die in heel Europa werden verspreid. Enkele daarvan kan Frédéric Auguste Bartholdi zeker hebben gezien.

Ook Bartholdi's vriend en mentor Eugène Viollet-le-Duc die meewerkte aan het Vrijheidsbeeld kan de beelden in Firenze en Milaan opgemerkt hebben tijdens zijn reizen naar Italië[6].

 


Camillo Pacetti, la Legge di Cristo (particolare), terracotta 50 x 25 x 13 cm., 1808, Pinacoteca Brera

Camillo Pacetti, la Legge di Cristo (particolare), terracotta 50 x 25 x 13 cm., 1808, Pinacoteca Brera [7]



Statua della Libertà della Poesìa en het Vrijheidsbeeld


Viollet-le-Duc was een Frans architect en beeldhouwer die in dezelfde periode verschillende reizen maakte naar Italië. Het is niet onmogelijk dat hij er de Libertà della Poesia van Pio Fedi, en misschien ook het Milanese beeld van Camillo Pacetti leerde kennen.
Met zijn leerling Auguste Bartholdi werkte Viollet-le-Duc vanaf de eerste schetsen in 1870, mee aan het ontwerp voor het Liberty Enlightening the World dat Frankrijk in 1889 aan de Verenigde Staten schonk en dat een van de bekendste symbolen van New York zou worden. Het idee voor een Vrijheidsbeeld was omstreeks 1850 ontstaan in republikeinse kringen in Frankrijk waar men bezield was van de democratische gedachte. De Amerikaanse republiek was een voorbeeld van een nieuwe vrijheid. Edouard Le febre de Laboulaye [10] was de bedenker van het project. Als voorzitter van het Comité van de Frans-Amerikaanse Unie lanceerde hij vanaf 1875 een steunactie voor de oprichting van het Vrijheidsbeeld ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van Onafhankelijkheidsdag.


« Il s'agit d’élever en souvenir du glorieux anniversaire, un monument exceptionnel. Au milieu de la rade de New York, sur un îlot qui appartient à l'Union des États, en face de Long Island, où fut versé le premier sang pour l'indépendance, se dresserait une statue colossale, se dessinant sur l'espace, encadrée à l'horizon par les grandes cités américaines de New York, Jersey City et Brooklyn. Au seuil de ce vaste continent plein d'une vie nouvelle, où arrivent tous les navires de l'Univers, elle surgira du sein des flots, elle représentera : La Liberté éclairant le monde. La nuit, une auréole lumineuse partant de son front, rayonnera au loin sur la mer immense» [11].


Albert Fernique, Photograph of a drawing of the Statue of Liberty in Upper New York Bay, 1883

Albert Fernique, Photograph of a drawing of the Statue of Liberty in Upper New York Bay, 1883 [9]

 

Laboulaye hoopte dat het Franse volk zou worden geïnspireerd door de recente verworvenheden in de Verenigde Staten, en zou durven pleiten voor een eigen democratie tegenover de repressieve monarchie [12]°°. De beeldhouwer Frédéric Auguste Bartholdi, een van Laboulaye's vrienden, zou het idee realiseren. Na jaren van intens werk en fondsenwerving werd het beeld in 1886 ingewijd op een klein eiland in Upper New York Bay (nu Liberty Island).

Een replica van het Vrijheidsbeeld, staat op Ile des Cygnes in Parijs. Het bronzen beeld werd in juni 1889 op het eiland geïnstalleerd, ter gelegenheid van het eeuwfeest van de Franse Revolutie en als onderdeel van de Wereldtentoonstelling van 1889. Het originele gipsmodel van dit kleinere Vrijheidsbeeld werd al in mei 1885 ingehuldigd op de Place des Etats-Unis, een jaar eerder dan in New York [13].

Als hoofdingenieur ontwierp Viollet-le-Duc het skelet voor de monumentale sculptuur waaraan de 'huid' van koperen platen zou worden verankerd. De methode die werd gebruikt om het koper te vormen was de repoussé techniek waarbij de platen werden verwarmd en vervolgens op een vorm geslagen met houten hamers. Het voordeel van deze keuze was dat het hele beeld ondanks zijn hoogte van 46 m licht was in verhouding tot zijn volume, aangezien het koper bij deze techniek slechts 2,4 mm dik hoefde te zijn.
Eugène Viollet-le-Duc stierf voor het beeld klaar was en zonder technische tekeningen van de constructie na te laten. Het hoofd en de arm met fakkel ontstonden nog onder zijn supervisie.
Na zijn dood zou Auguste Bartholdi een beroep doen op Gustave Eiffel en zijn hoofdontwerper Maurice Koechlin om de inwendige constructie te herzien en af te werken. Eiffel heeft aanzienlijke verbeteringen aangebracht in het ontwerp van het beeld om de stabiliteit en de duurzaamheid te verbeteren. Hij voegde ook twee wenteltrappen toe en een observatiedek rond de toorts.



 

Construction of the Statue of Liberty, Paris Workshop of Gaget, Gauthier et Cie, ca.1878

Martelage des feuilles de cuivre, Anonyme (Albert Fernique ?), 1883/1884 [3]
Albert Fernique (?), Het slaan van het koper en de montage van het Vrijheidsbeeld in de Parijse werkplaats Gaget, Gauthier et Cie, ca.1878

« On n’entend que des coups de marteau, des grincements de lime, des cliquetis de chaînes ; partout une agitation, un brouhaha, un remue-ménage énorme. On se croirait dans une vaste usine. » [14]

 

In 1876 werd de arm en fakkel naar de Wereldtentoonstelling Philadelphia verscheept om er fondsen te genereren. Tussen 1876 en 1882 stond dit onderdeel in New York’s Madison Square Park. Ook tijdens de Wereldtentoonstelling van 1878 in Parijs werden delen van het beeld tentoongesteld. Het hoofd was te zien in het park Champ-de-Mars, waar toeschouwers kennis konden maken met het imposante volume en in het hoofd omhoog konden klimmen.
Het Vrijheidsbeeld werd in juli 1884 voltooid in Frankrijk, en geschonken aan de Verenigde Staten. Tijdens de reis bestond het beeld uit 350 stukken, verdeeld over 214 kratten. In juni 1885 arriveerde het beeld in de haven van New York. In april 1886 was het nieuwe voetstuk klaar. In een tijdsbestek van 4 maanden werd het beeld weer in elkaar gezet.[8]




L'inauguration de l'assemblage de la structure métallique de Gustave Eiffel, le 24 octobre 1881. Attribué à Pierre Petit (1832-1909), épreuve sur papier albuminé   Albert Fernique, Scaffolding for the assemblage of the Statue of Liberty  

De inhuldiging van de metalen structuur van Gustave Eiffel voor het Vrijheidsbeeld, op de binnenplaats van de werkplaatsen Gaget, Gauthier et Compagnie, op 24 oktober 1881

 

 

Albert Fernique, Steigers voor de montage van het Vrijheidsbeeld

 

Albert Fernique, De montage van het Vrijheidsbeeld rond 1882, 1882/1884 [1]

E. Flamant, La main et le flambeau de la Statue de la Liberté, 1876   Albert Fernique, Construction of the skeleton and plaster surface of the left arm and hand of the Statue of Liberty   Paul Joseph Victor Dargaud, The Statue of Liberty in Frederic-Auguste Bartholdi’s Studio, Paris, 1884, Santa Barbara Museum of Art, California

Emmanuel Flamant, La main et le flambeau de la Statue de la Liberté, 1876

 

Albert Fernique, Construction of the skeleton and plaster surface of the left arm and hand of the Statue of Liberty

 

Paul Joseph Victor Dargaud, The Statue of Liberty in Frederic-Auguste Bartholdi’s Studio, Paris, 1884, Santa Barbara Museum of Art, California

 

 

Pierre Petit,, Le buste de la Statue de la Liberté sur le Champ-de-Mars, 1878

Pierre Petit, Le buste de la Statue de la Liberté sur le Champ-de-Mars, 1878 [9]
Hoofd van het Vrijheidsbeeld te zien in het park Champ-de-Mars in Parijs tijdens de Wereldtentoonstelling van 1878.

 

Florentijnen noemen de Libertà della Poesia van Pio Fedi graag het Italiaanse Vrijheidsbeeld, en dat is wel te begrijpen. De gelijkenissen zijn opvallend, al zijn er ook evidente verschillen. De laurierkrans die naar de poëzie verwijst werd vervangen door een tablet waarop de datum van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring werd gebeiteld, de gebroken ketting in de rechterhand werd vervangen door een toorts enz. Ook de gelijkenissen met La Legge Nuova van Pacetti spreken tot de verbeelding. Hier zien we in de rechterhand een fakkel. Het Brera museum in Milaan bewaart een terracotta beeld van Pacetti dat een voorstudie lijkt voor het beeld op de Dom.



Poesiai, tomba Giovanni Battista Niccolini, Santa Croce, Firenze

  Camillo Pacetti, la Legge di Cristo, 1808 Statue of Liberty, New York

Pio Fedi, Statua della Libertà della Poesia, Statua della Libertà fiorentina’ di Santa Croce, Firenze

 

Camillo Pacetti, la Legge di Cristo, 1808

 

Statue of Liberty, New York

 

 

Het is een verhaal dat zijn mysterie nooit helemaal zal prijsgeven. De bezoeker aan Santa Croce zal zich blijven afvragen of de vrijheid van de poëzie meer was dan een droom van Pio Fedi.
Vele vragen blijven nog open. Maar de verwantschap tussen beide beelden resulteerde in een samenwerking tussen de Opera di Santa Croce en de Kent State University of Ohio en het tentoonstellingsproject Sisters in Liberty. Daarin wordt de relatie tussen het Vrijheidsbeeld en het standbeeld van Fedi onderzocht en hoe deze gelijktijdige 'beelden van vrijheid' voortkwamen uit de strijd om zelfbeschikking die in de 19e eeuw door Europa raasde.

In 2019 werd de Libertà della Poesia ook gerestaureerd. Bij die gelegenheid werd een kopie van het beeld tentoongesteld in het Ellis Island National Museum of Immigration in New York.

 

   
   

Pio Fedi, statua della Libertà della Poesia (particolare), tomba Giovanni Battista Niccolini, Santa Croce, Firenze [7]

 

Santa Croce , Firenze - Ellis Island National Museum of Immigration in New York

Exhibition at Ellis Island National Museum of Immigrationin New York: October 18, 2019ľApril 26, 2020

The restoration project is part of celebrations honoring the 200th anniversary of the U.S. Consulate in Florence and diplomatic relations between the U.S. and Tuscany—an independent state when the consulate opened.

The exhibit explores America and Italy’s ideas of liberty at the turn of the 19th century through the lens of two heroic public sculptures: Frédéric Bartholdi’s Statue of Liberty (1886) and her Italian twin, Pio Fedi’s Libertà della Poesia (1883).



 
   

De restauratie van Libertà della Poesia van Pio Fedi

   

Libertà della Poesia van Pio Fedi dateert uit 1861 en werd hoogstwaarschijnlijk nooit eerder gerestaureerd, afgezien van een gedeeltelijke schoonmaak na de overstroming in 1966. Het beeld was bedekt met een dikke laag stof en afzettingen op het oppervlak en had ook schade opgelopen door insijpelend regenwater dat door het dak van de basiliek druppelde, waardoor het marmeren oppervlak van het standbeeld niet ten volle tot zijn recht kwam. Het restauratieproject omvatte naast een grondige chemische reiniging van het oppervlak, het verwijderen van de stof- en sedimentlagen, ook een zorgvuldige herkleuring van bepaalde gebieden en het herstellen van de gipsbasis van het beeld.
De restauratie was een samenwerking tussen
Opera di Santa Croce, de Fondazione Friends of Florence, en de  Soprintendenza Archeologia, Belle Arti e Paesaggio [5].


 


Statue of Liberty of Poetry by Pio Fedi, dedicated to Giovanni Battista Niccolini, Santa Croce, Florence

Statua della Libertà della Poesia di Pio Fedi, dopo la ristaurazione, tomba Giovanni Battista Niccolini, Santa Croce, Firenze [4]

 

 

American Reflections

   
Een speciale editie van American Reflections, een Engelstalige publicatie van de Opera di Santa Croce, bundelt getuigenissen van illustere bezoekers aan Santa Croce uit de afgelopen tweehonderdvijftig jaar. Voor het grootste deel zijn het protagonisten van de klassieke Grand Tour: van Henry James tot Ralph Emerson en Mark Twain, Nathaniel Hawthorne, Rembrandt Peale, James Russel Lowell en zoveel meer. Speciale aandacht gaat naar de getuigenis van regisseur James Ivory, die een van de scènes uit Room with a View in Santa Croce opnam, en naar Robert M. Edsel die de hartstochtelijke toewijding van de Monuments Men voor de bescherming van het Toscaanse artistieke erfgoed tijdens de Tweede Wereldoorlog verwoordde. Een mooi document.


The Basilica of Santa Croce, The Basilica of Santa Croce American Reflections. Two Hundred and Fifty Years of American Visitors to the Pantheon of Italian Greats, Polistampa; 2019, pp. 88, ISBN 88-596-1985-8 | EAN13: 9788859619857

 


American Reflections. Two Hundred and Fifty Years of American Visitors to the Pantheon of Italian Greats, cover

       

 

 

Statue of Liberty (detail of the head), Libery Island, Upper New York Bay, New York

Statue of Liberty (detail of the head), Libery Island, Upper New York Bay, New York [0]

 

Frédéric Auguste Bartholdi | Het Vrijheidbeeld of la Liberté éclairant le monde, de bewogen geschiedenis van een onbewogen vrouw [1]

Frédéric Auguste Bartholdi | Een kleine geschiedenis [2] Het verhaal van een verbeelding. Achtergrond en inspiratiebronnen van la Liberté éclairant le monde

 

 

Galleria fotografica Siena

Santa Croce, Firenze, fotogallerij grafmonumenten



   
Tomba di Galileo, Santa Croce

  Grab Michelangelo Buonarroti Santa Croce Florenz-1   Tomba Leon Battista Alberti

Tomba di Galileo, Santa Croce

 

 

Tomba Michelangelo Buonarroti Santa Croce

 

Tomba Leon Battista Alberti

         
 
Santa Croce

   
Museo Santa Croce: Taddeo Gaddi, Albero della Vita, Ultima cena (1336-1366 circa) - Bezoek is betalend, je koopt een ticket voor het volledige complex van Santa Croce.

Piazza di Santa Croce, 30/15
Bekijk hier de openigsuren.

In het museum Museo dell'Opera di Santa Croce, in de tweede kruisgang van de kerk, zijn diverse kunstschatten te zien, o.a.

  • de gerestaureerde, crucifix van Cimabue uit 1287-1288
  • de gerestaureerde fresco's van  Het Laatste Oordeel van Andrea Orcagna
  • de fresco's De boom van het Kruis en Het Laatste Avondmaal van Taddeo Gaddi uit 1333
  • de illustratie van Legno della vita, een tekst van de franciscaanse heilige Bonaventura, vervaardigd door Taddeo Gaddi
  • Saint Louis van Toulouse, (1423-1425), een verguld bronzen beeld van Donatello

In de kerk zijn onder meer graven te vinden van:

Leon Battista Alberti 15e-eeuwse architect
Vittorio Alfieri (18) 18e-eeuwse dichter en toneelschrijver
Leonardo Bruni (13) humanist en historicus
Galileo Galilei (16)
Lorenzo Ghiberti
Niccolo Machiavelli (19)
Michelangelo Buonarotti (15) uit 1564 van Vasari
Gioacchino Rossini
Louise van Stolberg-Gedern, vrouw van Karel Eduard Stuart
Giorgio Vasari

Arte in Toscana | Cenni di Pepe, known as Cimabue (c. 1240 – c. 1302)

Arte in Toscana | Cimabue, Crocifisso di Santa Croce ad Firenze



  Plattegrond van de Basiliek Santa Croce in FirenzePlattegrond van de Basiliek Santa Croce in Firenze.
Plattegrond van de Basiliek
Santa Croce in Firenze
Firenze, Basilica di Santa Croce   Florence, Basilica of Santa Croce, Cloister, Pazzi Chapel 001   Panoramic view from Piazzale Michelangelo on Santa Croce

Firenze, Basilica di Santa Croce, facciata

 

 

Capella Pazzi

 

 

Panoramic view from Piazzale Michelangelo on Santa Croce

Santa Croce, restaurato il monumento che avrebbe ispirato la Statua della Libertà | www.lanazione.it

The Stola: The Roman Matron’s Pride | pdf

Sisters in Liberty: From Florence, Italy to New York, New York | sistersinliberty.com

The exhibition “Sisters in Liberty” explores the intersection between the ideas that inspired two monumental statues of Liberty: Liberty of Poetry, by Pio Fedi in the church of Santa Croce in Florence, Italy, in 1883 and Frédéric Bartholdi’s Statue of Liberty, which was inaugurated in New York in 1886. The visitors will discover and interact with the symbols, voices and heroes of liberty and free-thinking.
The exhibition is curated by Giuseppe De Micheli and Paola Vojnovic (Opera di Santa Croce) and by Ann and David Wilkins (Duquesne University Program of Rome).

Histoire de la statue de la Liberté | www.merveilles-du-monde.com

Boeiende en uitgebreide pagina's die de oorsprong, de constructie, de financiering enz. van https://www.merveilles-du-monde.com/Statue-de-la-Liberte/Histoire-de-la-statue-de-la-Liberte.php belichten,
Enkele hoofdstukken: Histoire de la statue de la Liberté | Plus de détails sur la Construction de la statue de la Liberté | Plus de détails sur le Financement de la statue de la Liberté

Francesca Lidia Viano, Sentinel: The Unlikely Origins of the Statue of Liberty, Harvard University Press, 2018

Francesca Lidia Viano,, From the moment of its dedication, the Statue of Liberty has been an enigmatic monument, a powerful symbol of the tensions between national independence and universal human rights | placesjournal.org OCTOBER 2018

Bartholdi, Frédéric (1885). The Statue of Liberty Enlightening the World.  North American Review.

Stephen W. SAWYER, Édouard Laboulaye and the Statue of Liberty: Forging the Democratic Experience | journals.openedition.org

https://doi.org/10.4000/lettre-cdf.782

Monduit s’expose : la participation de la maison Monduit aux expositions universelles | journals.openedition.org

Musée des Arts et Métiers | Musée des arts et métiers, 60 rue Réaumur, Paris 3e | Les bâtisseurs de la Liberté

Het Musée des Arts et Métiers in Parijs beschikt over een mooie collectie foto's die de bouw en het transport van het beeld documenteren. Jeanne Emilie Bartholdi, de vrouw van Bartholdi schonk het album van haar man in 1907 aan het museum.
De tentoonstelling die er aan het gewijd werd is boeiend en leerrijk. De website van het museum bevat een schatkamer aan informatie.

Voir l'exposition 1875-1886 : la Statue de la Liberté

Le carnet dédié à la Statue de la Liberté.

Modèle : Statue de la Liberté éclairant le monde | [Dossier Documentaire]

 

 

Bibliografie

Francesca Lidia Viano, Sentinel: The Unlikely Origins of the Statue of Liberty, Harvard University Press, 2018

Magda Moiola: Il pensiero politico di Édouard Laboulaye, Università degli Studi di Pavia - Facoltà di Lettere e Filosofia, 1998 | webreader.mytolino.com

La Statua della Libertà di New York? Ispirata da un'opera che si trova a Firenze, su firenze.repubblica.it, 24 maggio 2019.

Giovanna Mencarelli, FEDI, Pio, in Dizionario biografico degli italiani, vol. 45, Roma, Istituto dell'Enciclopedia Italiana, 1995. URL consultato il 12 gennaio 2021.

Armando Torno, La Statua della Libertà? Copiata. C'è una «gemella» sul Duomo, realizzata dallo scultore Pacetti decenni prima del monumento di New York, in Corriere della Sera, 20 settembre 2009. URL consultato il 12 gennaio 2021.

PARIS PASSY | paris-fvdv.blogspot.com

[1] Deze afbeelding van Richardfabi is in het publiek domen
[2] Poisson, Georges; Poisson, Olivier (2014). Eugène Viollet-le-Duc (in French). Paris: Picard., p. 190.
[3] Deze afbeelding is in het publiek domen en werd ontleend aan www.nps.go
[4] Source: Santa Croce and the Friends of Florence complete restoration of Freedom of Poetry, Pio Fedi's Monument to Giovanni Battista Niccolini | Friends of Florence |  Press Release
[5] Ellis Island: Finally Lady Liberty Meets her Italian Twin “Libertà della Poesia” | www.lavocedinewyork.com
The project is linked to the celebrations of the bicentenary of the American General Consulate’s presence in Florence and diplomatic relations between the USA and Tuscany. 
The restoration work was presented by Irene Sanesi, president of the Opera di Santa Croce, Simonetta Brandolini d'Adda, president of the Friends of Florence Foundation, Claudio Paolini, an official of the Superintendency together with Paola Rosa who, with Emanuela Peiretti, oversaw the restoration.
[6] Photo by Giovanni Dall'Orto, licensed under the Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 International license. Photo on Wiki Commons.
[7] Photo by Paola Rosa | www.paolarosa.com
[8] Statue History libertyellisfoundation.org
[9] Deze afbeelding is in het publiek domen en werd ontleend aan de Public Library New York. [Album de la construction de la Statue de la Liberte. (The New York Public Library. Photography Collection, Miriam and Ira D. Wallach Division of Art, Prints and Photographs | http://digitalgallery.nypl.org)|.
[10] Édouard René Lefèbvre de Laboulaye was een Franse jurist, dichter, en anti-slavernij-activist. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog was hij een ijverig voorstander van de Union en de afschaffing van de slavernij.
Aan het einde van de oorlog in 1865 werd hij voorzitter van het Franse emancipatiecomité dat pas vrijgelaten slaven in de VS hielp. In hetzelfde jaar kwam hij op het idee om een standbeeld dat de vrijheid zou voorstellen, te schenken aan de Verenigde Staten, een symbool voor ideeën die door Napoleon III onderdrukt werden.
Volgens Bartholdi's getuigenis was Laboulaye de oorspronkelijke 'arteficer' van het standbeeld, degene die hem de drie belangrijkste ingrediënten gaf die hij nodig had om het Vrijheidsbeeld te creëren: het idee (Frans-Amerikaanse vriendschap), het project (een monument dat door beide Fransen en Amerikanen moet worden gebouwd), en haar aanhangers (Franse financiers en intellectuelen die geïnteresseerd zijn in de Nieuwe Wereld)[Francesca Lidia Viano, Sentinel: The Unlikely Origins of the Statue of Liberty, Harvard University Press, 2018, p..
[11] Souscription pour l'érection d'un monument commémoratif du centième anniversaire de l'indépendance des États-Unis, Union franco-américaine, signé E. Laboulaye, Paris, 1875 (ontleend aan het Wikipedia artikel Édouard Lefebvre de Laboulaye].
[12]"Abolition". National Park Service. Retrieved July 7, 2014.
[13] Ontleend aan Réplique de la Statue de la Liberté, gepubliceerd op Wikipedia onder de licentie  Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen.
[14] Le Moniteur universel, 29 mars 1885, ook geciteerd door Google Arts & Culture
Opgericht in 1789 door Charles-Joseph Panckoucke (1736-1798), uitgever van de Encyclopédie de Diderot et d'Alembert, La Gazette nationale of Le Moniteur Universel was meer dan een eeuw het officiële orgaan van de Franse regering.

 

 

  Roman woman Glyptothek Munich

Roman woman, Glyptothek Munich

 


 

This article incorporates material from the Wikipedia articles Libertà della Poesia ° and Statue de la Liberté °°, published under the GNU Free Documentation License.