Het archeologische gebied van Roselle, dat ongeveer 11 kilometer ten noorden van Grosseto ligt, bewaart de overblijfselen van de oude nederzetting die hier in de Etruskische en later tijdens de Romeinse tijd tot leven kwam.
De archeologische vindplaats Roselle (Rusellae in het Latijn), was ooit een belangrijk centrum van de Etruskische beschaving, bekend om zijn rijkdom, handel en artistieke prestaties. Roselle werd bewoond vanaf de eerste helft van de 7e eeuw v.o.t., werd een onafhankelijke stad die behoorde tot de Etruskische dodecapolis. De Etruskische Dodecapolis was een confederatie van twaalf Etruskische steden die een politieke, economische en religieuze alliantie vormden. Deze stedenbond, ook wel de Etruskische Twaalfstedenbond genoemd, speelde een belangrijke rol in de Etruskische beschaving. 

Archeologische onderzoeken hebben ook een belangrijke Romeinse fase en een aantal van de bijbehorende monumenten aan het licht gebracht: het forum, de basiliek, het amfitheater, de baden, het Augusteum en enkele woningen waaronder de elegante Domus dei Mosaici.

In het archeologische park van Roselle ligt ook een Romeinse weg met duidelijk zichtbare groeven, het bewijs van de doortocht van strijdwagens en wielen in de oudheid. Deze groeven, die bewaard zijn gebleven onder de Romeinse bestrating, zijn ook sporen van de Etruskische routes die de stad doorkruisten en later opnieuw werden gebruikt en uitgebreid door de Romeinen, waardoor een overlapping van beschavingen ontstond.

De cardo maximus, een Romeinse weg met diepe sporen

Een Cardo (Latijn voor 'as') was in oude Romeinse steden die volgens een rechthoekig stratenpatroon waren aangelegd, een noord-zuid lopende straat. De centrale noord-zuidstraat werd Cardo maximus genoemd om hem te onderscheiden van de andere cardines die er parallel aan liepen. De Cardo maximus was de hoofdstraat waarlangs doorgaans de winkels gelegen waren.

Een oost-west lopende straat werd decumanus genoemd, de oost-west lopende hoofdstraat Decumanus maximus. Op de plaats waar de cardo maximus en de decumanus maximus elkaar kruisten lag het centrum van de stad. Hier stond veelal een tetrapylon.

De cardo maximus was vaak een brede straat met aan weerszijden zuilengalerijen. Een goed bewaard voorbeeld van een cardo maximus uit de Romeinse tijd is te vinden in Apamea in Syrië en in Jerash in Jordanië [3].