Piero della Francesca, Battaglia di Eraclio e Cosroè (particolare), affresco, Basilica di San Francesco, Arezzo

De fresco-cyclus De legende van het Ware Kruis werd tussen 1452 en 1466 geschilderd door Piero della Francesca. In het middelste register bevinden zich twee hofscènes tegen een architectonische achtergrond, en onderaan twee veldslagen: De zegevierende slag bij Ponte Milvio (rechterwand, rechthoek onderaan) en De slag tussen Chosroe en Heraclius (fresco in het onderste register op de linkerwand van de Cappella Bacci).[6]

De legendarische confrontatie tussen de Byzantijnse keizer Herakleios en de Perzische koning Chosroe II vond plaats tijdens de Byzantijns-Sassanidische Oorlog (602–628). De strijd werd in 627 beslist tijdens de Slag bij Nineve , die leidde tot de val van het Perzische Rijk en de terugwinning van het Heilig Kruis door de Byzantijnen.

Het fresco (geschilderd rond 1458-1466) toont de strijd waarin de Byzantijnse keizer Heraclius de Perzische koning Chosroe verslaat om het Heilige Kruis terug te winnen. Kunsthistorici wijzen erop dat dit werk destijds gezien werd als een symbolische strijd tussen het christendom en de oprukkende Ottomaanse Turken (na de val van Constantinopel in 1453). Chosroe had eerder het Heilige Kruis (het Ware Kruis) gestolen en liet het vereren als een godslasterlijk symbool van zijn troon. De compositie:
Piero della Francesca beeldt twee momenten van deze historische gebeurtenis af in één enkele scène. Links is de woeste en chaotische veldslag te zien, waarin de Byzantijnen als overwinnaars uit de strijd komen. Rechts is de verslagen Chosroe te zien, geknield in een blauwe mantel, in afwachting van zijn onthoofding door de zoon van Heraclius. [4]
De strijd lijkt uiterst hevig en bloedig: bloed stroomt uit de toegebrachte wonden, afgehakte hoofden liggen tussen de benen van de paarden en de lichamen van de stervenden, terwijl men in de heldere lucht de pijlen en de vliegende werpsperen lijkt te horen suizen, temidden van trompetgeschal, het gekletter van gebroken lansen en het gehinnik van de paarden die in toom worden gehouden door de pijnlijke en zwareijzeren bitten[3].

Volgens Anna Maria Maetzke lijkt de compositie op het eerste gezicht een wirwar van strijdende paarden, soldaten en vaandels, maar wordt deze in werkelijkheid beheerst door een uiterst nauwkeurige geometrische ordening. Piero brengt de chaos van de oorlog onder controle door ritme, perspectief en kleur.

Maetzke interpreteert de voorstelling niet als een louter middeleeuwse legende. De strijd van de Byzantijnse keizer Heraclius tegen de Perzische koning Cosroes kreeg voor een vijftiende-eeuws publiek een actuele betekenis, tegen de achtergrond van de val van Constantinopel (1453) en de Ottomaanse dreiging. De overwinning van Heraclius werd zo een symbool van de hoop op een christelijke overwinning op de islamitische machten.[7]

Piero della Francesca, Le Storie della Vera Croce, Battaglia di Eraclio e Cosroè, (particolare cavallo e combattenti),
Basilica di San Francesco, Arezzo [2]

Vanuit formeel oogpunt zijn de soldaten op het fresco met veel fantasie afgebeeld, waarbij 15e-eeuwse korten en harnassen, met opvallende vormen, worden gecombineerd met de militaire kleding van de oude Romeinen.
Het concept om de gehele beschikbare ruimte te vullen met elkaar overlappende figuren, die in een totale horror vacui in de strijd verwikkeld zijn, is typerend voor de afbeeldingen van veldslagen op Romeinse sarcofagen uit de late keizertijd[4].

Piero della Francesca, Le Storie della Vera Croce, La Battaglia di Eraclio e Cosroè (particolare soldato), Basilica di San Francesco, Arezzo

Piero della Francesca, Le Storie della Vera Croce, Battaglia di Eraclio e Cosroè, (particolare combattenti), Basilica di San Francesco, Arezzo [2]

De Amerikaanse kunsthistoricus John Spike, een expert op het gebied van de Italiaanse renaissance en barok, heeft verschillende kunsthistorische werken en monografieën geschreven over kunstenaars uit die periode. In zijn beschouwingen over de beroemde fresco-cyclus De Legende van het Ware Kruis behandelt hij ook La Battaglia di Eraclio e Cosroè (De Slag tussen Heraclius en Chosroe). Hij benadrukt hoe Piero della Francesca gebruikmaakte van lineaire en geometrische perspectieven om de enorme chaos van een veldslag, met ruiters, soldaten en wapens, in een overtuigende driedimensionale ruimte te plaatsen. De dynamische compositie is een van de meest complexe uit de vroege renaissance. In tegenstelling tot de statische portretten uit die tijd, beeldt dit fresco een wervelwind van beweging uit, waarbij de oosterse en westerse legers met elkaar in conflict zijn.

Anna Maria Maetzke

Dit sluit aan bij Anna Maria Maetzke's algemene visie op Piero's kunst als een synthese van mathematische orde, licht en menselijke waardigheid. Ondanks de gruwelijke details (de dodelijk getroffen ruiter, vallende soldaten, de daaropvolgende executie van Cosroes), vermijdt Piero iedere vorm van emotionele overdrijving. De figuren blijven waardig en monumentaal; de schilder is meer geïnteresseerd in de universele orde van de geschiedenis dan in individuele dramatiek. Maetzke beschouwt de Veldslag tussen Eraclio en Cosroè niet alleen als een oorlogsscène, maar als een zorgvuldig geordende, symbolische voorstelling waarin Piero della Francesca niet alleen klassieke beeldtradities vernieuwt maar er een actuele politieke boodschap in verwerkt.

Anna Maria Maetzke:

«Net als bij de hofdames van de koningin van Sheba, laat Piero graag hedendaagse personages zien die gekleed zijn volgens de mode van die tijd. Het lijkt duidelijk dat de krijgers in hedendaagse wapenrustingen de prinsen van Europa zijn, die de keizer van Byzantium te hulp zijn gekomen om hem te helpen het heidense leger te verslaan en de relikwie van het Kruis terug te winnen. Ook in deze voorstelling zou dus de noodzaak worden gesuggereerd van een akkoord tussen de westerse mogendheden om een nieuwe kruistocht te bevorderen die de kracht zou hebben om de Turken te verdrijven. Zij hadden Constantinopel in 1453 veroverd, een tragedie die ten tijde van het schilderen van het werk door Piero al een feit was, maar nog vers in het geheugen lag als, zoals sommigen beweren, het werk vóór 1459 werd voltooid.»[7]

Dat sluit aan bij haar bredere interpretatie van de hele Legende van het Ware Kruis, de cyclus vertelt niet alleen een religieus verhaal, maar presenteert een universele geschiedenis van de overwinning van de goddelijke orde op de menselijke chaos.

Piero della Francesca, Le Storie della Vera Croce, Battaglia di Eraclio e Cosroè, (particolare soldato), Basilica di San Francesco, Arezzo

Piero della Francesca, Le Storie della Vera Croce, La Battaglia di Eraclio e Cosroè (particolare soldato), Basilica di San Francesco, Arezzo [2]

Realistisch geweld en chaos

Het fresco staat bekend om zijn intense en realistische weergave van de strijd. De soldaten in dit werk zijn geen historische weergaven van de 7e-eeuwse Byzantijnen en Perzen, maar worden door Piero afgebeeld in eigentijdse 15e-eeuwse harnassen, gecombineerd met fantasierijke, klassieke (Romeinse) elementen.

In plaats van een geïdealiseerd slagveld, richt Piero zich op de gruwelijke werkelijkheid van de strijd. De compositie zit vol ineengestrengelde lichamen en paarden, mogelijks geïnspireerd door oude Romeinse sarcofagen zoals de sarcofaag van Portonaccio. [5] In de linkerbenedenhoek ligt het afgehakte hoofd van een jonge soldaat in een plas bloed. Kunsthistorici vermoeden dat dit een verborgen zelfportret is van Piero della Francesca zelf.

Album \| La Capella Bacci e Le Storie della Vera Croce, Battaglia di Eraclio e Cosroè

Piero della Francesca, Battaglia di Eraclio e Cosroè, affresco, Basilica di San Francesco, Arezzo	Piero della Francesca, Battaglia di Eraclio e Cosroè, affresco, Basilica di San Francesco, Arezzo	Piero della Francesca, Storie della Vera Croce, basilica di San Francesco, Arezzo [Battaglia di Eraclio e Cosroè, l'Esecuzione)

Piero della Francesca, Le Storie della Vera Croce, Battaglia di Eraclio e Cosroè, (particolare, una mischia inestricabile di combattenti), Basilica di San Francesco, Arezzo	Piero della Francesca, Le Storie della Vera Croce, Battaglia di Eraclio e Cosroè, (particolare, una mischia inestricabile di combattenti a piedi e a cavallo), Basilica di San Francesco, Arezzo	Piero della Francesca, Le Storie della Vera Croce, Battaglia di Eraclio e Cosroè, (particolare, bel giovane elegante coi suoi gambali rossi e verdi), Basilica di San Francesco, Arezzo

Piero della Francesca, Battaglia di Eraclio e Cosroè, (particolare, un guerriero ), Basilica di San Francesco, Arezzo	Piero della Francesca, Le Storie della Vera Croce, Battaglia di Eraclio e Cosroè, (particolare, un guerriero), Basilica di San Francesco, Arezzo	Piero della Francesca, Le Storie della Vera Croce, Battaglia di Eraclio e Cosroè, (detail: een krijger werpt zijn dolk naar de keel van een ander, wellicht een zoon van Chosroe), Basilica di San Francesco, Arezzo

Piero della Francesca, Le Storie della Vera Croce, Battaglia di Eraclio e Cosroè, (particolare delle armature rinascimentali perfettamente ritratte nei lustri metallici)	Piero della Francesca, Le Storie della Vera Croce, Battaglia di Eraclio e Cosroè, (particolare del trombettiere col copricapo alla bizantina)	Piero della Francesca, Battaglia di Eraclio e Cosroè, affresco (dettaglio soldati), Basilica di San Francesco, Arezzo

Piero della Francesca, Battaglia di Eraclio e Cosroè, affresco (particolare soldato nudo), Basilica di San Francesco, Arezzo	Piero della Francesca, Battaglia di Eraclio e Cosroè (particolare giovane), Basilica di San Francesco, Arezzo	Piero della Francesca, Battaglia di Eraclio e Cosroè (Dettaglio col giovane robusto colpito al cranio), Basilica di San Francesco, Arezzo


Podere Santa Pia is een uniek vakantiehuis, een voormalige klein klooster is de ideale plek voor een rustige en serene vakantie. Het natuurhuisje bevindt zich in Castiglioncello Bandini, een klein dorp in het hart van de Toscaanse Maremma, iets ten zuiden van Montalcino. Het huis is authentiek Italiaans en zeer sfeervol. De ruwe natuurstenen muren aan de buitenkant, de terracotta vloeren, de grote open haard in de keuken en hier en daar robuuste houten balkenplafonds zorgen voor een karakteristieke oude Toscaanse sfeer. Het eenvoudige interieur en de minimalistische ingrepen sluiten perfect aan bij de eenvoud van de Toscaanse landhuizen van weleer. Dichtbij het huis ligt een uniek privaat zwembad (12 x 5 m). Het uitzicht is werkelijk schitterend, met een uniek uitzicht op de heuvels van de Toscaanse Maremma die zich uitstrekt tot aan de Thyrreense Zee. Traveling in Tuscany\| De mooiste vakantiehuizen in Toscane \| Podere Santa Pia Deze unieke Casa Vacanze bevindt zich in het hart van de Toscaanse Maremma.

Podere Santa Pia, mystic holiday home in the heart of the Tuscan Maremma	A beautiful early evening by the pool, in the resplendent Tuscan sun, time takes on a languid quality	Pools in a natural area, a dive into the heart of Tuscany

[1] Quest'opera è nel pubblico dominio. Fonte: Web Gallery of Art [2] Foto di Traveling in Tuscany © All rights reserved. [3] Anna Maria Maetzke, Piero Della Francesca, Silvana, 2006, p. 159. [4] Anna Maria Maetzke, Piero Della Francesca, Silvana, 2006, p. 151. [5] Fonte:Traveling in Tuscany, Piero della Francesca, Storie della Vera Croce (1452 - 1466) \| www.travelingintuscany.com [6] Chosroe (ook wel geschreven als Chosroës , Khusro of Khosrow ) verwijst doorgaans naar een van de beroemde Sassanidische koningen van Perzië. De term stamt af van het Perzische woord voor 'koning'. Chosroe II r'egeerde van 590 tot 628 na Christus. Hij was de kleinzoon van Chosroe I en de laatste grote koning van de Sassaniden. Onder zijn leiding veroverde Perzië grote delen van het Byzantijnse Rijk (waaronder Egypte en Jeruzalem), al verloor hij deze gebieden uiteindelijk weer na een jarenlange oorlog. [7] Foto di Jean-Pol GRANDMONT - Opera propria, CC BY 4.0, Collegamento ; [7] Anna Maria Maetzke bespreekt de Battaglia tra Eraclio e Cosroè (de Veldslag tussen Heraclius en Chosroes) als een van de dramatische hoogtepunten van Piero della Francesca's frescocyclus De Legende van het Ware Kruis. In haar monografie (Piero della Francesca, Silvana Editoriale, 1998 e.v.) en in de catalogus Piero della Francesca. La leggenda della Vera Croce in San Francesco ad Arezzo (Skira, 2001) legt zij de nadruk op enkele kernpunten: [8] Anna Maria Maetzke, Il ciclo affrescato in San Francesco ad Arezzo, in Piero della Francesca, La leggenda della vera Croce in San Francesco ad Arezzo, a cura di Anna Maria Maetzke, Skira editore, Milano, 2000, pp 38-39. Bibliografia Birgit Laskowski, Piero della Francesca, collana Maestri dell'arte italiana, Gribaudo, Milano 2007. Anna Maria Maetzke, Piero Della Francesca, Silvana (2006) Roberto Longhi, Piero della Francesca, 1963 Daniel Arasse, Le Sujet dans le tableau (essai d'iconographie analytique), Flammarion, Paris, 2010		Interno della Basilica di San Francesco, Arezzo, con il Crocifisso del Maestro di San Francesco [2]


Piero della Francesca, an itinerary in Tuscany and central Italy \| Starting from Sansepolcro, his hometown, follow this itinerary, and see the greatest works of Renaissance artist Piero della Francesca in Sansepolcro, Perugia, Urbino, Arezzo, Rimini and eventually Florence. Il restauro dell'Adorazione della Croce e incontro tra Salomone e la Regina di Saba (parete destra) di Piero della Francesca, Basilica di San Francesco, Arezzo Arte in Toscana \| Storie della Vera Croce, 1452-1466, affreschi, Basilica di San Francesco, Arezzo FONDAZIONE ZERI \| Pietro di Benedetto dei Franceschi, Battaglia di Eraclio e Cosroe II di Persia \| catalogo.fondazionezeri.unibo.it		Piero della Francesca, Battaglia di Eraclio e Cosroè, detail vn het fresco met mogelijk zelfportret van Piero), Basilica di San Francesco, Arezzo
Romeinse gevechtssarcofagen Kunstenaars uit de vroege renaissance, zoals Piero della Francesca en zijn tijdgenoot Paolo Uccello, bestudeerden de dynamische composities van Romeinse gevechtssarcofagen. De Portonaccio-sarcofaag (uit ca. 180 n.Chr.) staat bekend om zijn intense en gelaagde strijdtaferelen.[5] Piero della Francesca, die tevens wiskundige was, haalde uit dit soort antieke reliëfs inspiratie voor de verkorting, de houdingen en de weergave van het menselijk lichaam in beweging. Dit is onder meer terug te zien in zijn complexe fresco's, zoals in de Slag tussen Heraclius en Chosroes. Net als de antieke beeldhouwers op de Portonaccio-sarcofaag, gebruikte Piero della Francesca de techniek van het aaneenschakelen van opeenvolgende scènes binnen éénzelfde compositie, zoals hier de veldslag en de onthoofding van Chosroes zijn samengebracht.
Sarcofago di Portonaccio De Portonaccio-sarcofaag is een Romeinse sarcofaag uit de tweede eeuw. Hij werd in 1931 gevonden bij de Via Tiburtina in de buurt van Portonaccio, een oostelijke buitenwijk van Rome. Deze grafkist was waarschijnlijk bedoeld voor een legeraanvoerder uit de Marcomannenoorlog ten tijde van Marcus Aurelius. Het kunstwerk maakt deel uit van de collectie van het Museo Nazionale Romano in Rome.

Close-up van de voorzijde van de zogenaamde Portonaccio-sarcofaag, versierd met in marmer uitgehouwen taferelen van veldslagen tussen Romeinen, Sarmaten en Germanen; een Romeins werk uit de periode 180–190 n.Chr., gevonden in de omgeving van de Via Tiburtina – Museo Nazionale Romano – Palazzo Massimo alle Terme (Rome). [7]