| |
|
 |
 |

|
|
|
Maso di Banco (attr.), Apostel Andreas, Madonna met Kind en St. Julian, 1340, Chiesa di S. Spirito, Firenze [1]
|
|
![Toacana ] Galleria di immagini](/titels/albump.gif) |
|
| |
 |
|
|
| |
|
|
|
|
| |
|
De Basilica di Santa Maria del Santo Spirito
(vaak kortweg Santo Spirito
genoemd) is
een van de belangrijkste en meest sfeervolle kerken in Florence
, gelegen in de levendige wijk Oltrarno
. Het is het absolute meesterwerk van de beroemde renaissance-architect Filippo Brunelleschi
, die de voltooiing ervan zelf niet meer heeft meegemaakt. De kerk staat aan het Piazza Santo Spirito, een van de meest authentieke pleinen van de stad. Overdag is er vaak een lokale markt en 's avonds komt het plein tot leven met gezellige terrasjes en restaurants waar de Florentijnen zelf samenkomen.
In de sacristie hangt een zeldzaam, door Michelangelo op 17-jarige leeftijd gesneden houten kruisbeeld. Hij maakte dit als dank aan de prior van het klooster, die hem toestemming gaf om daar anatomisch onderzoek te doen op overleden lichamen.
Maso di Banco, een van de meest getalenteerde en vernieuwende leerlingen van Giotto di Bondone schilderde tussen 1341 en 1346 een monumentaal altaarstuk, het zogeheten Polittico di Santo Spirito (Veelluik van Santo Spirito), speciaal voor deze locatie. Het veelluik toont een centrale Madonna met Kind, geflankeerd door de heiligen Maria Magdalena, Andreas, Julianus en Catharina van Alexandrië.
Maso di Banco stond erom bekend dat hij Giotto's driedimensionale realisme verder ontwikkelde. In dit veelluik zie je zijn kenmerkende gebruik van heldere, kostbare kleuren en een krachtige, bijna sculpturale ruimtelijkheid in de figuren.
|
|
|
|
| |
|
| |
Kaart Santo Spirito | Grotere kaart bekijken
|
Maso di Banco (werkend 1335-1350) was een Italiaanse schilder van de 14e eeuw, die in Firenze werkte. Met Taddeo Gaddi was hij een van de meest prominente Florentijnse leerlingen van Giotto di Bondone en verkende het driedimensionale dramatische realisme dat Giotto had ingeluid.
De naam en het werk van Maso zijn ons bekend uit Lorenzo Ghiberti's autobiografische I Commentari, waarin hij fresco's in de Cappella Bardi di Vernio in Santa Croce in Firenze identificeert als zijn belangrijkste werk. [2] De fresco's verbeelden scènes uit het leven van Sint Silvester (paus Sylvester I), het laatste oordeel en de graflegging. De fresco's zijn niet ondertekend of gedateerd, maar werden vermoedelijk geschilderd in 1340.
De polyptiek met Madonna col Bambino schilderde Maso di Banco voor Santo Spirito. Het paneel bevindt zich tegenwoordig in de Cappella Vettori. Het is een van de weinige overblijfselen van het oorspronkelijke middeleeuwse gebouw.
|

|
Madonna col Bambino della pala d'altare di Maso di Banco nella Cappella Vettori
a Santo Spirito Chiesa e Museo a Firenze - dettaglio [1]
|
De Vettori-kapel bevindt zich in het dwarsschip van de Basilica di Santo Spirito. Deze kapel is beroemd onder kunsthistorici omdat ze het veelluik van Maso di Banco (1341–1346) herbergt, het enige bewaard gebleven schilderij uit het 14e-eeuwse, oorspronkelijke middeleeuwse Augustijnercomplex, dat de opeenvolgende verbouwingen in de 15e eeuw heeft overleefd. Maso di Banco was een van de meest getalenteerde directe volgelingen van Giotto.
Het belangrijke kunstwerk werd in 1480 door de familie Vettori naar de Cappella Vettori verplaatst. Centraal op het schilderij staat de Madonna met Kind, geflankeerd op de zijpanelen door de heilige Maria Magdalena, de heilige Andreas, de heilige Julianus en de heilige Catharina van Alexandrië, aan wie de kapel oorspronkelijk was gewijd. Bovenaan is de figuur van de Gekruisigde te zien, met daarboven een pelikaan, een oud christelijk symbool van opoffering en verlossing.
|
|
Maso di Banco, polittico della Madonna col Bambino e quattro santi, (1345 circa), nella Cappella Vettori, chiesa di S. Spirito, Firenze [2]
|
Volgens Walter en Elisabeth Paatz werd het schilderij in 1482 naar S. Spirito overgebracht, nadat het in 1471 aan de brand in de oude kerk was ontsnapt [3]. Het veelluik wordt in 1677 door Cimelli genoemd als een werk van Giotto, en dit is de oudste vermelding die ons bekend is. In die tijd had het veelluik nog de oorspronkelijke gotische lijst, want een gedenkplaat in de kapel vermeldt dat de leden van de familie Vettori in 1707 het sterk vervallen altaar renoveerden door de verschillende delen uit elkaar te halen en ze opnieuw samen te stellen volgens een opstelling die blijkbaar moderner overkwam. De vier heiligen, omlijst in wit en goud, werden samengevoegd tot één groep, terwijl de Madonna met Kind, samen met de kroonlijst met de gekruisigde Christus, van de andere panelen werd gescheiden en eronder werd geplaatst. Dit paneel werd enkele centimeters verlengd en omgeven door een vergulde bloemenlijst. Deze reconstructie, die wordt bevestigd door de foto’s van Brogi, verklaart waarom wetenschappers de Madonna vaak als losstaand van de heiligen hebben beschouwd. De panelen kregen hun min of meer oorspronkelijke opstelling terug ter gelegenheid van de Giotto-tentoonstelling in 1937. Het is mogelijk dat de zijheiligen oorspronkelijk werden bekroond door pinakels met halffiguren. Stilistisch gezien past het werk in de periode waarin Maso het dichtst bij de Sienese kunst stond, zoals blijkt uit zowel het formaat van de figuren, die in driekwartprofiel zijn weergegeven, als de vorm van het veelluik met de panelen die in een rechthoekig patroon zijn samengevoegd.[4]
|
|
Brogi - Maso di Banco - sec. XIV - Santa Maria Maddalena, sant'Andrea, san Giuliano, santa Caterina d'Alessandria - particolare del polittico della Madonna col Bambino e quattro santi, (1345 circa), nella Cappella Vettori, chiesa di S. Spirito, Firenze [2] [Fonte: Fondazione Zeri]
|
| |
|
Brogi - Firenze. Chiesa di S. Spirito. Madonna col Figlio, particolare del polittico della Madonna col Bambino e quattro santi, (1345 circa), nella Cappella Vettori, chiesa di S. Spirito, Firenze [2]
|
| |
|
Maso di Banco. Crocefisso, cuspide del polittico della Madonna col Bambino e quattro santi, (1345 circa), nella Cappella Vettori, chiesa di S. Spirito, Firenze [Brogi - Firenze. Ch. di S. Spirito. Maso di Banco. Crocefisso (cuspide del polittico) - particolarei] [2]
|
Kunstwerken in de kerk
Belangrijke kunstwerken in de kerk zijn het Houten Kruisbeeld van Michelangelo, dat hij maakte rond 1492–1493 als dank aan de Augustijner monniken.
Pietà van Giovanni di Baccio Bigio (1549) in de tweede kapel aan de rechterzijde van het schip.
Enkele werken van Filippino Lippi, waaronder het mooie altaarstuk Madonna met kind en heiligen in de Nerli-kapel.
Cenacolo di Santo Spirito
In het Refectorium kunnen we het enorme fresco Het Laatste Avondmaal (of de 'Drie Avondmalen') van Bernardino Poccetti bewonderen.
In de kapellen en het voormalige refectorium, fresco's van Andrea Orcagna, met scènes zoals een Kruisiging en het Laatste Avondmaal.
Andrea Orcagna, Crocifissione e ultima cena (1365), Fondazione Salvatore Romano
De Fondazione Salvatore Romano is een wat verborgen museum in de voormalige refter van Santo Spirito. De collectie omvat een verzameling werken middeleeuwse en renaissance kunstwerken, die bijeengebracht werden door de antiekhandelaar Salvatore Romano en in 1946 geschonken aan de stad.
Het fresco van Andrea Orcagna in het klooster van Santo Spirito dateert uit 1365. Het laatste Avondmaal is deel van een wandvullend fresco, met een prachtige kruisiging als centrale onderwerp.
|
|
|
| |
|

Le opere della Basilica di Santo Spirito
|
|
|
 |
|
 |
|
 |
Filippino Lippi, Pala Nerli (Madonna col Bambino tra i santi Martino e Caterina d'Alessandria e i committenti), Santo Spirito
|
|
Raffaellino del Garbo, Madonna in Trono tra San Giovanni Evangelista, San Lorenzo, Santo Stefano e San Bernardo, particolare, 1505, tempera su tavola, Capella Corbinelli, Santo Spitito, Firenze
|
|
Michelangelo, Crocifisso ligneo 1493, Santo Spirito
|
 |
|
 |
|
|
| |
|
Bernardino Poccetti e bottega, tre cene, 1597, Ultima cena, autoritratto
|
|
|
 |
|
 |
|
 |
Il grande affresco di Andrea Orcagna e aiuti, raffigurante la Crocifissione e l'Ultima Cena, Santo Spirito (Fondazione Salvatore Romano) (1365)
|
|
Andrea Orcagna, Crocifissione e ultima cena, Santo Spirito (Fondazione Salvatore Romano) (1365)
|
|
Firenze, Santo Spirito, Collezione Salvatore Romano, N°11
|

Fondazione Salvatore Romano
055 287043
Piazza Santo Spirito 29
Website: Fondazione Romano
Comune di Firenze
Palazzo Vecchio
Piazza della Signoria - 50122, Firenze
cultura.comune.fi.it
Het laatste avondmaal in Firenze | Wandeling langs de mooiste cenacoli in Firenze
Bibliografie
Elena Capretti, Brunelleschi, Giunti Editore, Firenze 2003.
Il complesso di Santo Spirito, Capretti E., Firenze, Editore: Becocci, 1998
Acidini Luchinat C. (a cura di), La Chiesa e il Convento di Santo Spirito a Firenze, Firenze, Editore: Giunti, 1996
Becherucci L. (a cura di), Il museo di Santo Spirito a Firenze, Milano, Editore: Electa, 1995
Fondazione Salvatore Romano. Guida alla visita del Museo. A cura di Serena Pini. Firenze, Polistampa 2011
Trkulja Meloni S., I Cenacoli – Museo di Firenze, Editore: Becocci/Scala, 2002
AA.VV., Firenze, Il Crocifisso di Santo Spirito, Editore: Comune Assessorato alla Cultura, 2000
R. Calamini e S. De Luca, in Le stanze dei tesori. Collezionisti e antiquari a Firenze tra Ottocento e Novecento, catalogo della mostra, Firenze, Palazzo Medici Riccardi, a cura di L. Mannini, Firenze 2011
Damien Wigny, Au coeur de Florence : Itinéraires, monuments, lectures, 1990
|

[1] Quest'opera di nel pubblico dominio, fonte www.polomuseale.firenze.it
[2] Fonte:FONDAZIONE ZERI | CATALOGHI ONLINE : Maso di Banco, Madonna con Bambino e santi [Gabinetto Fotografico della Soprintendenza Speciale per il Patrimonio Storico, Artistico ed Etnoantropologico e per il Polo Museale della città di Firenze] | catalogo.fondazionezeri.unibo.it
[3] Er wordt geen bron vermeld voor deze informatie. Walter en Elisabeth Paatz bespreken het werk van de Florentijnse schilder Maso di Banco in hun monumentale handboek Die Kirchen von Florenz (1940–1954). Hun zesdelige werk geeft een gedetailleerd overzicht van de architectuur en kunstwerken in de kerken van Firenze, waaronder toeschrijvingen aan Maso di Banco in de Santa Croce (zoals de Bardi di Vernio-kapel) en de Santo Spirito. Ze beschrijven onder andere de verplaatsing van Maso's befaamde veelluik naar Santo Spirito in 1482, na de brand in de oude kerk van 1471.
[4] Catalogo generale dei Beni Culturali | Madonna con Bambino e Santa Maria Maddalena, Sant'Andrea, San Giuliano, Santa Caterina d'Alessandria, Cristo crocifisso | catalogo.beniculturali.it
|
|
|
| |
|
|
|
| |
|
|
|
| |
|
|
|
| |
|
|
|
| |
|
|
|
| |
|
|
|