Het majestueuze Palazzo Pubblico staat op de Piazza del Campo en is een van de elegantste gebouwen van Toscane. Het middeleeuwse paleis vormt een synthese van alle typische elementen van de Sienese bouwkunst, en stond model voor veel paleizen in de stad.[2]
Het paleis herbergt een enorme rijkdom aan kunstschatten. Op de eerste verdieping is het Museo Civico gevestigd, waar je enkele meesterwerken kan bewonderen. In de beroemde Sala del Mappamondo, genoemd naar de ooit draaiende wereldkaart van Ambrogio Lorenzetti, zien we een Maestà van Simone Martini gemaakt in 1315. Ook hangt er diens schilderij Guidoriccio da Fogliano uit 1328. [2]
De bouw van het Palazzo Pubblico begon in 1297, als de zetel van de regering van de Republiek Siena, die bestond uit de Podestà en de Raad van Negen.
Op een hogere verdieping is hier nog steeds de comune gevestigd, de gemeentelijke administratie. Zo vervult het paleis nog steeds zijn oorspronkelijke functie.

De façade

De Piazza del Campo wordt beschouwd als één van Europa's mooiste middeleeuwse pleinen. De gebouwen lijken op een vanzelfsprekende manier bij elkaar te horen, alsof ze allemaal tegelijk gebouwd werden. En in zekere zin is dat ook zo. De gebouwen rond het plein werden allemaal gebouwd naar een ontwerp uit 1297, waarin strikte bepalingen stonden over de hoogte en de versieringen.
De Piazza del Campo wordt aan de ene kant begrensd door het Palazzo Comunale en de Torre della Mangia, en het majestueuze Palazzo Sansedoni schuin aan de overzijde.
Het stadhuis heeft een stenen klokkentoren, de Torre del Mangia. Deze is slank van vorm en 102 meter hoog. Aan de voet van de toren bevindt zich de in 1352 (na de grote pest van 1348) bijgebouwde Cappella di Piazza uit 1352-1376, met een fresco van Il Sodoma. Hij is in 1468 verhoogd. In de nissen zijn beelden van de apostelen te zien.

De buitenkant van Palazzo Pubblico is een voorbeeld van Italiaanse middeleeuwse architectuur met gotische invloeden. Het gebouw bestaat uit een benedenverdieping van natuursteen; de hogere verdiepingen zijn van baksteen evenals de aan de linkerkant oprijzende Torre del Mangia, die in 1338-1348 door de gebroeders Rinaldo gebouwd werd.

Het Palazzo Pubblico staat in het brandpunt van de Piazza del Campo. De gevel van het paleis is enigszins naar binnen gekromd (concaaf) om de naar buiten gerichte boog (convex) van de Piazza del Campo, het centrale plein van Siena, te weerspiegelen. De gevel wordt gekenmerkt door stijlvolle rifora- of drielichtvensters onder spitsbogen.
Op de top van deze gevel is een enorme ronde platte bronzen plaat die werd opgericht sinds 1425, waar een Christogram wordt weergegeven om de preken van Sint-Bernardus van Clairvaux te herinneren. [2]

De gaten in de gevel zijn pontaie-openingen, die door middeleeuwse bouwers gebruikt werden om de houten balken van de steigers in te plaatsen.

In het midden van de façade stelt een grote schijf het trigram van Christus voor. Het werd in 1425 geschilderd door Battista di Niccolò, en herinnert aan de sermoenen van Sint Bernardinus van Siena, een franciscaan die een grote rol speelde in de religieuze heropleving van de 15e eeuw.

Lager op de gevel getuigt het Medici wapenschild van de Florentijnse heerschappij [3]. De machtige en rijke Medici-familie leverde de hertogen van Florence. De eerste was Alessandro de' Medici in 1531, die al sinds 1523 heer van Firenze was geweest, maar in het tijdperk 1527-1530 moest wijken voor een republikeinse heropleving. In 1555 annexeerde Firenze zijn rivaal de Republiek Siena.

Naast het wapenschild van de'Medici zijn er nog twee marmeren wapenschilden: de ene is van de stad Siena, de andere stelt de Leeuw van het Volk voor[3].

Op 21 april 1555 gaf de stad Siena zich, na een langdurige belegering, over aan de keizerlijke troepen en het leger van Cosimo I de’ Medici, een gebeurtenis die later werd vereeuwigd in de fresco’s van Vasari in de Salone dei Cinquecento1. Ondanks de verovering behield Siena een zekere mate van autonomie en bleef de politieke en bestuurlijke orde uit de republikeinse periode gehandhaafd. De toekomstige groothertog stelde een door hem vertrouwde gouverneur-generaal aan, die werd belast met het toezicht op en de controle van het optreden van de stadsmagistraten; de keuze viel op de Florentijn Agnolo di Matteo Niccolini (1502-1567). Niccolini, die aan de universiteit van Pisa was afgestudeerd in canoniek en burgerlijk recht, was in 1541 door Cosimo I tot senator benoemd en werd vervolgens ambassadeur bij paus Paulus III en Karel V.
(...)
Met de vrede van Cateau-Cambrésis in 1559 werd de annexatie van Siena door Florence voltooid, samen met de overgave van de steden die nog weerstand hadden geboden, zoals Montalcino. In februari 1561 werd vervolgens de hervorming van het bestuur van Siena afgekondigd, die de voorwaarden van het politiek-bestuurlijke evenwicht tussen Siena en haar grondgebied vastlegde en de heerschappij van de Medici institutionaliseerde. Het gevolg van deze laatste twee gebeurtenissen was dat de emblemen van Cosimo I en zijn Florentijnse gouverneur op de gevel van het Palazzo Pubblico verschenen (afb. 1-2). Het ontwerp van de wapenschilden werd toevertrouwd aan Bartolomeo Ammannati, zoals blijkt uit enkele documenten uit de eerste maanden van 1560, en op 13 februari van dat jaar werd de opdracht voor de uitvoering ervan aangenomen door de steenhouwer Bernardino di Giacomo, die er tot oktober aan werkte.[5]