De Sagrestia Vecchia (ook bekend als de Cappella del Sacro Chiodo of de Sacristie van het Heilige Nageltje) is een historische kapel en voormalige sacristie binnen het museumcomplex van Santa Maria della Scala in Siena. De ruimte werd in het midden van de 15e eeuw gebouwd als onderdeel van het immense ziekenhuiscomplex. De belangrijkste functie was het veilig opbergen en tentoonstellen van de heilige relikwieën (de sacra pignora) die het ziekenhuis in 1359 uit Constantinopel had verworven. De alternatieve naam Cappella del Sacro Chiodo dankt de kapel aan de aanwezigheid van het belangrijkste topstuk uit deze Byzantijnse schat: een fragment van een spijker (nagel) van het kruis van Christus.

Che il vero possa vincere il falso

In 2016 organiseerde de stad Siena de grootschalige tentoonstelling Che il vero possa confutare il falso(Vrij vertaald: Dat de waarheid de leugen mag weerleggen). Hierin gingen topstukken uit de hedendaagse kunstcollectie AGIVERONA een dialoog aan met het historische en religieuze erfgoed van Siena.

Het vers Che il vero possa vincere il falso (Moge het ware het valse overwinnen), ontleend aan De Rerum Natura van Lucretius, een didactisch gedicht uit de 1e eeuw v.o.t., vormt de inspiratiebron en interpretatiesleutel die de curatoren Luigi Fassi en Alberto Salvadori hebben gebruikt om een suggestieve dialoog tot stand ta brengen tussen de kunst van de stad Siena en de veezamling hedendaagse kunst AGI Verona van Anna en Giorgio Fasol.

Animal (2003)

Animal" (2003) is een indrukwekkend beeldhouwwerk van de Belgische kunstenares Berlinde De Bruyckere, dat deel uitmaakt van de prestigieuze AGIVERONA-collectie en stond centraal tijdens de tentoonstelling “Che il vero possa confutare il falso” (2016).
Het werk toont een verwrongen, organische vorm gemaakt van was, textiel en epoxy. Zoals typerend is voor het oeuvre van De Bruyckere, balanceert het beeld tussen de schoonheid en de wreedheid van het menselijk en dierlijk lijden.
Animal roept associaties op met kwetsbaarheid, sterfelijkheid en de rauwe textuur van vlees en huid. De Bruyckere haalt hiervoor vaak inspiratie uit de christelijke iconografie en de Vlaamse renaissance.