|
|
| E N G | Chiesa di Sant'Agostino, interno (1)
|
![Toacana ] Galleria di immagini](../../../titels/albump.gif){kind=small}
|
De chiesa di Sant'Agostino is een imposant gebouw uit de 13e eeuw. Sant'Agostino is de op één na grootste kerk van San Gimignano, na de Collegiata. De eenbeukige kerk met drie apsis-kapellen en een open dakspant, gebouwd door de Augustijner kanunniken tussen 1280 en 1298, is een typisch voorbeeld van de gotische architectuur van de bedelorden in Midden-Italië. De kerk vertoont kenmerken die zowel uit de romaanse als uit de gotische architectuur voortkomen. Het ruime schip is overdekt met houten spanten en eindigt in een vierhoekige kapel, geflankeerd door twee kleinere kapellen, eveneens met een vierhoekige plattegrond.
|
Kaart Chiesa di Sant'Agostino (San Gimignano) | Vergrote kaart
|
Het interieur bestaat uit een grote ruimte die wordt gedomineerd door het koor rond het hoofdaltaar, met de fresco-cyclus van zeventien panelen over Het leven van Sint-Augustinus, geschilderd door Benozzo Gozzoli tussen 1463 en 1467. Benozzo Gozzoli had Firenze verlaten vanwege de pest. In dezelfde kerk van Sint-Augustinus maakte Benozzo een votief fresco, Sint-Sebastiaan, in opdracht van de Augustijnen na de pest die de stad in 1464 trof.
|
||||
|
 |
 |
||
Lippo Memmi (attr.), Madonna del Latte, Chiesa di Sant'Agostino, San Gimignano, het oudste fresco van de stad. |
Lippo Memmi, Madonna del latte
|
|||
Benozzo Gozzoli
|
|
|||
Uiterlijk in 1463 had Benozzo zijn geboortestad verlaten en was hij voor vier jaar, tot 1467, naar San Gimignano verhuisd. Hij was uit Firenze vertrokken vanwege de pest, omdat men dacht dat hoger gelegen plaatsen zoals San Gimignano minder risico liepen. Hier produceerde hij, in samenwerking met verschillende assistenten, zijn belangrijkste werk: de decoraties van de apsis-kapel van de kerk van Sant'Agostino (1464-65). Benozzo kreeg de opdracht van Fra Domenico Strambi, een geleerde augustijner monnik van het klooster die in 1449 een beurs van de stad had gekregen om theologie te studeren aan de Sorbonne in Parijs. De schilderijen werden vervaardigd in de context van de hervorming van het klooster van Sant'Agostino.
|
||||
 |
||||
| Benozzo Gozzoli, Partenza di sant’Agostino per Roma, 1465, San Gimignano, Chiesa di Sant’Agostino Benozzo heeft zichzelf rechts onderaan, in een oranjerode tunica afgebeeld [3]
|
||||
Het koor, de plek waar de monnikengemeenschap bijeenkwam, werd versierd met een didactisch programma over het leven en werk van de heilige Augustinus. De cyclus van de heilige Augustinus is een van de belangrijkste werken van de Toscaanse verhalende kunst uit het midden van de eeuw. Het kan zich meten met de frescocyclus van de Legende van het Ware Kruis (1453/54) van Piero della Francesca in Arezzo en Donatello’s Passie- en Verrijzenispreekstoel (1460-62) in San Lorenzo in Firenze De cyclus toont 17 scènes uit het leven van de kerkvader. Bij het selecteren van de scènes uit de legende van de heilige Augustinus moest Benozzo zijn eigen iconografie creëren zonder gebruik te maken van modellen, en Domenico Strambi hielp hem daarbij. Benozzo Gozzoli, San Sebastiano, 1464 |
||||
Naast de oorspronkelijke opdracht om het koor van Sant'Agostino in San Gimignano met fresco's te versieren, ontving Gozzoli nog een aantal andere verzoeken, waaronder twee votiefschilderijen (geschilderde gebedsafbeeldingen tegen de pest). Voor Sant'Agostino maakte Gozzoli een votief fresco met de voorbede van Sint-Sebastiaan op de zuidelijke muur van het schip. Dit werk werd geschilderd tijdens de uitbraak van de pest in 1464, zoals blijkt uit de inscriptie op het voetstuk van de heilige. Dit zou betekenen dat Gozzoli het schilderen van de apsis-kapel onderbrak om dit fresco te maken.
|
||||
 |
 |
|
||
Benozzo Gozzoli, San Sebastiano, 1464
|
||||
De uitbraak van de pest leidde tot een snelle toename van afbeeldingen van de heilige Sebastiaan, waarbij de heilige slechts gekleed is in een lendendoek en vastgebonden is aan een boom of zuil. In het imposante frasco van Benozzo Gozzoli staat hij gekleed op een voetstuk. God de Vader, omringd door engelen met pijlen in hun handen, verschijnt boven het hoofd van de heilige. Hij staat op het punt de pijl die hij vasthoudt naar de wereld te werpen. Maria en Christus knielen voor hem als voorsprekers. Christus wijst naar de open wond in zijn zij en Maria ontbloot haar borst om God te herinneren aan hun offers voor de christenen en hem tot clementie te bewegen. Het gebed van de heilige Sebastiaan houdt Gods pijlen tegen, die achter hem breken, en beschermt zo de mensen die aan zijn voeten verdrongen staan. Ook op de pilaren van het koor schilderde Benozzo nog twee votiefbeelden van de heilige. Het onderste, kleinere schilderij is aanraakbaar en draagt daarvan de zichtbare sporen.
|
||||
 |
||||
Benozzo Gozzoli, San Sebastiano (sul pilastro), 1464-65, affresco, Cappella absidale, Sant'Agostino, San Gimignano [1]
|
||||
De heilige Sebastiaan, die volgens de heilige Ambrosius uit Milaan afkomstig was, stierf aan het einde van de derde eeuw in Rome de marteldood. Hij, een van de veertien hulpheiligen, houdt een pijl en een palmtak vast, attributen die hem als martelaar identificeren. Als hulpheilige in tijden van pestepidemieën won zijn verering vanaf de 14e eeuw steeds meer aan belang. In overeenstemming met de andere afbeeldingen in het onderste register bevat de compositie een “historia” die betrekking heeft op het leven van de heilige.
|
||||
 |
||||
Benozzo Gozzoli, San Sebastiano (sul pilastro), 1464-65, affresco, Cappella absidale, Sant'Agostino, San Gimignano [1]
|
||||
Piero Pollaiolo, Incoronazione della Vergine con santi e angeli musicanti, 1483 Het apsisgedeelte bestaat uit de centrale koorkapel, geflankeerd door twee zijkapellen. In de koorkapel bevinden zich Benozzo Gozzoli's de beroemde Verhalen uit het leven van de heilige Augustinus en het altaarstuk van het hoofdaltaar met de 'Incoronazione della Vergine, santi e angeli musicanti, een werk van Piero del Pollaiolo uit 1483.
|
||||
|
||||
Piero Pollaiolo, Incoronazione di Maria e i SS. Nicola da Bari, Agostino, Gimignano, Niccolò da Tolentino e Girolamo, 1483,
|
||||
In het midden kroont Jezus Maria, terwijl beiden op een troon zitten. Om hen heen staat een kring van musikerende engelen die historische instrumenten bespelen, zoals luiten en altviolen. Zes Augustijner heiligen die een band hebben met deze streek kijken toe naar het wonderbaarlijke tafereel: de heilige Augustinus (die zijn naam gaf aan de kerk), de heilige Gimignano (patroonheilige van de stad, vaak afgebeeld met een maquette van de stad zelf), de heilige Fina (lokaal vereerd in San Gimignano), de heilige Hiëronymus, de heilige Nicolaas van Bari en de zalige Bartolo. Het werk is van fundamenteel historisch belang, aangezien het het enige schilderij van Piero is dat zowel de handtekening (“OPVS PIERI POLLAIOLI FLOR.”) als de datum (1483) draagt. Dankzij dit detail kunnen kunsthistorici de stijl van Piero duidelijker onderscheiden van die van zijn broer Antonio, met wie hij vaak samenwerkte.[4]
|
||||
Dormitio Virginis, Bartolo di Fredi, 1374
|
||||
|
||||
Bartolo di Fredi, Dormitio Virginis, 1374, Cappella di S. Guglielmo, Chiesa di S. Agostino, San Gimignano [2]
|
||||
In de kapel rechts van het hoofdaltaar bevinden zich fresco’s met taferelen uit het Leven van de Maagd Maria van Bartolo di Fredi (1374-1375), die gebaseerd zijn op de verloren gegane fresco’s die Simone Martini, Ambrogio en Pietro Lorenzetti (1335) op de gevel van Santa Maria della Scala in Siena hadden geschilderd. Het altaarstuk van deze kapel is een Geboorte van Maria van Vincenzo Tamagni, geschilderd in 1523. In de buurt van de cappella del Sacramento vinden we een fresco van Sebastiano Mainardi waarop San Gimignano drie illustere burgers van San Gimignano zegent (1487): het fresco kijkt uit op het grafmonument van Fra Domenico Strambi (1488), die ook de opdracht voor het fresco gaf.
|
||||
Sebastiano Mainardi, Monumento funebre a Fra Domenico Strambi |
||||
|
||||
Sebastiano Mainardi, Monumento funebre a Fra Domenico Strambi, Chiesa di Sant'Agostino, San Gimignano [3]
|
||||
Fra Domenico Strambi was een geleerde augustijner monnik, die de beschermheer was van Benozzo Gozzoli toen deze de hoofdkoorkapel in de Sant'Agostino in San Gimignano schilderde. In 1487 schilderde Bastiano Mainardi, afkomstig uit San Gimignano en een leerling van Domenico Ghirlandaio, op de noordelijke muur van de kerk (links van het koor) een afbeelding van de heilige Gemignanus, zittend op zijn bisschopsstoel. Drie lokale notabelen knielen voor de patroonheilige van de stad. Onder deze scène bevindt zich een geschilderd monument, met een inscriptie die uitlegt dat Strambi hier begraven ligt. Het toont de overledene, opgebaard op een sarcofaag in een denkbeeldige nis.
|
||||
Pier Francesco Fiorentino, Madonna in trono col Bambino e santi, 1494` |
||||
|
||||
Pier Francesco Fiorentino, Madonna in trono col Bambino e santi, 1494, Chiesa di Sant'Agostino (San Gimignano)[1]
|
||||
Dit imposante altaarpaneel uit 1494 van Pier Francesco Fiorentino bevindt zich op het eerste altaar aan de rechterkant van het schip. Onderwerp van het paneelschilderij is een "Sacra Conversazione" met de Madonna op een troon, omringd door acht heiligen. Aan de voet van de troon is de schenker afgebeeld, de dominicaan Lorenzo di Bartolo, knielend in gebed. Zoals gebruikelijk in de iconografie van die tijd wordt hij kleiner afgebeeld.
|
||||
Gallerìa fotografica Chiesa di Sant'Agostino (San Gimignano)
|
||||
 |
 |
 |
||
Sant'Agostino, facciata
|
San Gimignano, Sant'Agostino, view from the Torre Grossa
|
Benozzo Gozzoli, San Sebastiano
|
||
 |
 |
 |
||
Cappella dei magi, primo autoritratto di Benozzo Gozzoli
|
Benozzo ritrasse alcuni personaggi della sfera mondana ed ecclesiastica contemporanei al dipinto Il viaggio di Agostino da Roma per Milano (scena 7); nel personaggio al margine destro vestito con abito rosso effigiò, inoltre, il proprio ritratto.
|
Cappella dei magi, secondo autoritratto di Benozzo Gozzoli | ||
|
|
||||
|
|
|
 |
 |
|
Chiesa di Sant'Agostino, San Gimignano, vista dalla Torre Grossa
|
San Gimignano, UNESCO World Heritage Site
|
Piazza del Duomo
|
||
|
Ondergedompeld in de rust van het Toscaanse platteland, op 3 km van Castiglioncello Bandini, ligt Podere Santa Pia, een vakantiehuis omringd door de aroma's van het mediterrane struikgewas en met een panorama van zeldzame schoonheid. De natuur en de omliggende paden worden beschouwd als de ideale plek voor liefhebbers van stilte en rust. Het natuurhuis Podere Santa Pia bevindt zich in de Toscaanse Maremma, in de gemeente Cinigiano, vlakbij Montalcino en de Abdij van Sant'Antimo, middenin de ongerepte natuur, omringd door heuvels, weiden, bossen en het mediterrane struikgewas.
|
||||
 |
 |
|||
Podere Santa Pia, mystic holiday home in the heart of the Tuscan Maremma
|
A beautiful early evening by the pool, in the resplendent Tuscan sun, time takes on a languid quality
|
Visia da Podere Santa Pia, fino al mare e Montecristo
|
||
|
||||
 |
||||
Le torri di San Gimignano alla luce della sera [2]
|
||||
 |
 |
 |
||
Early morning light at the private swimming pool at Podere Santa Pia
|
A beautiful spring morning by the pool, a natural jewel nestled amidst the verdant Tuscan hill
|
The night pool at Podere Santa Pia exudes a hypnotic sense of purity
|
||
|
||||
 |
||||
La Casa Vacanze Podere Santa Pia è un sogno che diventa realtà. Partendo da Montalcino e viaggiando in direzione di Monte Amiata, si arriva nel cuore delle nostre colline dove si trova l'abbazia di Sant’Antimo, e vicino da Castiglioncello Bandini, il magnificoPodere Santa Pia. Qui trovate il piacere della quiete e la bellezza della natura toscana.
|
||||
This article incorporates material from the Wikipedia article Sant'Agostino Church, San Gimignano published under the GNU Free Documentation License. |
||||
