Bewerken:

De twee belangrijkste rami of takken van de bottini worden Maestro genoemd en zijn gelegen op twee verschillende niveaus: de Maestro bottino van Fontebranda, die van Fontebecci en de tak van Chiarenna (ten noorden van Siena) die water naar Fontebranda brengt en op aanzienlijke diepten stroomt, en de Maestro bottino van Fonte Gaia, die recenter is maar langer, en die zich voedt met de overloop van de Fonte del Campo. Deze bottino bevloeit ook andere bronnen op lagere hoogten (Casato, Pantaneto, S. Maurizio, S. Giusto).

De hoofdtak van Fonte Gaia reikt tot aan Fontebecci waar het zich in twee takken splitst, een van de Colombaio en de andere van Uopini en S. Dalmazio. Om het water naar Piazza del Campo te brengen, op 320 meter boven zeeniveau, was het nodig om het hoger te zoeken en daarom alleen naar het noorden, langs de kam die de Porta Camollia Fontebecci bereikt en verder, de enige richting dit werd niet onderbroken door diepe valleien zoals dat in het oosten het geval is,

Ten westen en zuiden van Siena. En net naar het noorden, in het open landschap, verzamelden de twee meesterschoenen grote hoeveelheden water dat uit de velden erboven filterde; dit dwong echter de galerijen om met bakstenen te worden bekleed om te voorkomen dat het vochtige zandsteen instortte en de gorello blokkeerde. Zelfs de stenen waren echter ommuurd met criteria, waardoor er openingen overbleven die het water evenredig uit de muren en uit het gewelf lieten filteren. Deze bakstenen bekleding ontbreekt vaak onder de stad omdat de gebouwen en geplaveide straten waterinfiltratie voorkomen en met de drogere zandsteen is het instortingsgevaar minder. Juist om dergelijke gevaren en ook andere problemen te vermijden die worden veroorzaakt door de verwaarlozing van de eigenaren van het land boven de bottino of de smiragli, had de gemeente een reeks zeer strikte wetten uitgevaardigd die het verkeer van vreemden in de bottino verbood; ze verbood ook gewassen en bemesting in de strook land waaronder het kanaal passeerde (om te voorkomen dat de wortels het beschadigen en het water niet vuil wordt), het onttrekken van water voor privégebruik tijdens de buit, enz.
Vooral de angst dat degenen die binnenkwamen rustig onder de stad door konden rennen, leidde in 1467 tot het besluit om verschillende ingangen buiten de muren te sluiten. Het is geen toeval dat er verschillende pogingen van vijanden waren om de stad binnen te dringen via de aquaducten: het bekendste geval is dat van 1526, toen paus Clemens VII voorstander was van een samenzwering om de Sienese regering omver te werpen en een bondgenoot vond in Lucio Aringhieri die hij beloofde in het geheim vijandelijke troepen Siena binnen te laten via buit. De samenzwering mislukte omdat een timmerman, die om trappen was gevraagd, achterdochtig werd en de heersers waarschuwde. Zelfs tijdens het beleg van 1553 werden de buitjes geblokkeerd, maar probeerden ze de waterstroom niet te onderbreken.

Fabio Bargagli Petrucci, Le fonti di Siena e i loro aquedotti, note storiche dalle origini fino al MDLV, 1906, Siena : Olschk
Click here to view book online to see this illustration in context in a browseable online version of this book.

Web page on Open Library | Web | pdf | epub

Full text of "Le fonti di Siena e i loro aquedotti, note storiche dalle origini fino al MDLV"

Catoni G., Il fiero Podestà. Fabio Bargagli Petrucci e il patrimonio di Siena, Siena, Fondazione Monte dei Paschi di Siena, 2010

Podere Santa Pia is het ultieme natuurhuis ten zuiden van Montalcino en de Val d'Orcia. Duizenden hectare ongerepte natuur omringen het authentieke Podere Santa Pia, dat nog niets van zijn eeuwenoude charme verloren heeft. De ligging van het natuurhuis is fabelachtig. Een lange slingerende strada bianca brengt je van Castiglioncello Bandini naar een klein plateau waarop dit huis gebouwd werd. Het huis is authentiek Italiaans, het is niet perfect maar zeer sfeervol. De ruwe natuurstenen muren aan de buitenkant, de terracotta vloeren, de grote open haard in de keuken en hier en daar robuuste houten balkenplafonds zorgen voor een karakteristieke oude Toscaanse sfeer. Italiaanse buren vertelden dat dit vroeger een klein klooster was. Hier trokken jonge vrouwen zich terug om zich aan een geestelijk leven in een ongerepte omgeving te wijden. De omgeving is adembenemend.
Dichtbij het huis ligt een uniek privaat zwembad (12 x 5 m). Op het ruime terras rond het zwembad staan ligzetels, tafels, stoelen... Ook dit is een ideale plek om te genieten van een apero of een diner al fresco.
Daguitstappen naar Montalcino en Sant'Antimo, of de warmwaterbronnen van Saturnia en Bagno San Filippo zijn slechts enkele van de vele attracties in de omgeving.

Traveling in Tuscany | Holiday homes in southern Tuscany | Podere Santa Pia